Μου λείπει η μητέρα μου, επειδή...

Μου λείπει η μητέρα μου, επειδή... Facebook Twitter
35

[Επιμέλεια: Α.Δημοκίδης]

 

 

 

Μαρία Κ., 26

Με δυο λόγια, αυτό που μου λείπει πιο πολύ είναι όταν μου φώναζε. Περίεργο, αλλά αυτό μου λείπει. Όταν γκρίνιαζε που δεν έστρωσα το κρεβάτι, ή που δε χτενιζόμουν καλά - μια ελαφριάς μορφής γκρίνια που τότε μου έδινε στα νεύρα, αλλά τώρα λέω αχ και να την είχα κι ας μου γκρίνιαζε λιγάκι. Στο κάτω κάτω τι ήθελε; Να στρώσω το κωλοκρεβάτι ή να κάνω καναδυό πράγματα, ώστε να νιώσει κι αυτή χρήσιμη. Τόσο δύσκολο ήταν για μένα;

 

 

Παντελής, 65

Τα ταπεράκια με το φαγάκι της. 

 

 

 

Ανθή, 39

Μου λείπει η φωνή της και είμαι πολύ τυχερή γιατί η μαμά μου ηχογραφούσε σε κασέτες διάφορα πράγματα και μου τα έστελνε όταν σπούδαζα μακριά απ' το σπίτι. Τραγουδούσε, μου έλεγε παραμύθια (!!), μου αφηγούνταν την ημέρα της, τα οικογενειακά κουτσομπολιά. Δεν αντικαθιστούν φυσικά τη φυσική της παρουσία, αλλά όταν μου λείπει πολύ, βάζω τις κασέτες και (αφού ξεπεράσω το σοκ και την αρχική συγκίνηση) νιώθω μια υπέροχη ζεστασιά, τη νιώθω κοντά μου. 

 

 

Νάσια, 43

Μου λείπουν χίλια δυο πράγματα. Αν πρέπει να διαλέξω μόνο ένα, θα πω τα απογεύματα που καθόταν στην τηλεόραση κι έβλεπε τις σαπουνόπερές της, τη Λάμψη και την Καλημέρα Ζωή, πολύ προσηλωμένη. Εγώ την κορόιδευα πάντοτε γι' αυτά που έβλεπε, αλλά σιγά σιγά καθώς καθόμουν μαζί της για να κοροϊδέψω τα σίριαλ του Φώσκολου κόλλησα! Κι έτσι για χρόνια, καθόμασταν μαζί και τα βλέπαμε και ρίχναμε το γέλιο της αρκούδας. Θα έδινα τα πάντα για ένα τέτοιο απόγευμα ακόμη...

 

 

Βαγγέλης, 22

Ένα και μόνο: Η αγκαλιά της.

 

 

Μάριος, 34

Είχε ένα γέλιο πολύ κακαριστό, ξεκινούσε να γελάει και δεν τελείωνε. Καμιά φορά ντρεπόμουν, αν γελούσε μπροστά σε πολύ κόσμο και την σκουντούσα για να σταματήσει αλλά αυτό την έκανε να πάθει νευρικό γέλιο και γελούσε ακόμα περισσότερο. Τώρα μου λείπει όμως αυτό το γέλιο.

 

 

Φανή, 27

Η μπιρίμπα μας. Τα τελευταία χρόνια της αρρώστιας της μου είχε μάθει μπιρίμπα, και παίζαμε για ώρες κάθε μέρα. Και ακούγαμε Bryan Adams στο ριπίτ, που ήταν ο αγαπημένος της τραγουδιστής. 

 

 

Γιώργος, 42

Δεν υπάρχει κάτι που να μη μου λείπει. Και τα καλά της και τα στραβά της, όλα τώρα τα βλέπω νοσταλγικά και θα ήθελα πολύ να τα ξαναζούσα. Πιο πολύ θα ήθελα να ζήσω την παιδική μου ηλικία, τότε που πρωτοθυμάμαι τον εαυτό μου και με πήγαινε με το λεωφορείο κάθε μέρα στα προνήπια και μου έδινε το κολατσιό σε μια σακουλίτσα και με φιλούσε σταυρωτά πριν μπω στο σχολείο...

 

 

 

====

 

 

*Αν κάποιος που έχασε τη μητέρα του θέλει, μπορεί να προσθέσει στα σχόλια τα δικά του.

 

 

35

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Δ. Πολιτάκης / Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Μπορεί να έχει άμεση ανάγκη κάποιου είδους ανάπλασης η Πλατεία Εξαρχείων, το τελευταίο που χρειάζεται όμως είναι ένα μίζερο χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ζόρι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Β. Στεργίου / Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Αντί να βλέπουμε τη χώρα σαν άδεια πισίνα όπου πρέπει να γυρίσουν τα ξενιτεμένα της μυαλά για να γεμίσει, ας αλλάξουμε τα κολλημένα μυαλά σ' αυτόν εδώ και σε άλλους τόπους.
ΤΗΣ ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Β. Βαμβακάς / Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Οποιοσδήποτε απολογισμός της είναι καταδικασμένος στη μερικότητα, αφού έχουν συμβεί άπειρα γεγονότα που στιγμάτισαν τις ζωές όλων μας ‒ δύσκολο να μπουν σε μια αντικειμενική σειρά.
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΜΒΑΚΑ

σχόλια

20 σχόλια
Σε νιώθω. Εγώ 5 χρόνια μεγαλύτερη από εσένα. Αλλά είναι όπως το λες. Σα να μην την είχα, σα να ήταν όνειρο. Ξεθωριάζει αλλά αυτή η κηλίδα στην ψυχή σου επιβεβαιώνει ότι υπήρξε!
Μου λείπει το χάδι της. Αυτό το απαλό, γεμάτο αγάπη χέρι, που ως δια μαγείας έκανε όλα τα αρνητικά να εξαφανίζονται.Μου λείπει... η αγάπη της. Αστείρευτη και γεμάτη ειλικρίνεια.Η ανασφάλειά της, που ακόμα απορώ από που πήγαζε, με τόση δύναμη που έκρυβε μέσα της.Μου λείπει που δε μπορώ μοιραστώ μαζί της τα καλά και τα άσχημα.Μου λείπουν οι στιγμές μας...
Μου λείπει που δεν έχω κάποιον να πω πως κυλάει η ζωή μου...Να μοιραστώ τις χαρές μου, τις λύπες μου, τις εμπειρίες μου, τα προβλήματά μου...Να κάνω έστω ένα τηλέφωνο...Τεράστιο κενό που δεν μπορεί να το γεμίσει οποιαδήποτε ευτυχία αφού δεν είναι εκεί να την μοιραστείς μαζί της...
μου λείπει ο εαυτός μου, η μισή καρδιά μου. Έφυγε και νιώθω κενο, άνθρωπος χωρίς ταυτοτητα, την αγάπη οτι ανήκω κάπου. Τίποτα δεν είναι ιδιο . Θα δινα ..ΤΙ δε θα δινα στην αγκαλιά της μέσα να ξαναμπαινα..τη μισή ζωή μου θα έδινα αν γινόταν.Δεν υπάρχουν πλέον γενέθλια ουτε γιορτή της μητέρας για μενα χωρίς εκείνη .
Μου λείπει η αγκαλιά της, ο λόγος της, η αγάπη της. Μου λείπει το γέλιο της, το χαμόγελό της, η ηρεμία της. Μου λείπει η ισορροπία που μου προσέφερε. Μου λείπουν όλα. Μανούλα μου μου λείπεις πολύ...
Η μοναδική μυρωδιά της μαμάς...Αυτό μου λείπει...Η αίσθηση πως μέσα στην αγκαλιά της,όλα τα προβλήματα του κόσμου φαίνονται μικρά...λες και μια τεράστια ασπίδα σε κάλυπτε από τον έξω"κακό κόσμο"...Για μένα μεγαλύτερη απώλεια στη ζωή μου...πιο πόνο δεν έχει...Χρόνια πολλά μαμά...ναι ναι...έφαγα..Θα προσέχω και με τη ρημάδα τη μηχανή...Θα σε πάρω οταν φτάσω...Άν ήξερες πόσο"πονάει"...δεν θα μου την "έκανες"!!!!
Μου λείπει η μανούλα μου κάθε μέρα που περνάει .Εδω και 11 χρόνια δεν έχω παραλείψει μέρα που να μην τη σκεφτώ ..Λίγο πριν φύγει τόσο νέα και όμορφη απο την παλιοαρρωστια ήθελα να θυμάμαι για πάντα πόσο όμορφα μύριζε το δέρμα της..να μην ξεχάσω ποτέ. Σημερα αν κλείσω τα ματιά μου, θα τη μυρίσω και θα ξεγελασω τον εαυτό μου ότι γύρισε ο χρόνος πίσω και είμαστε πάλι όλη η οικογένεια μαζί, γιατί η πικρή αλήθεια ειναι ότι χωρίς τη μαμά το σπίτι μας δεν ειναι ποτέ όπως πριν.Αν με ρωτούσε κάποιος ποιον θεωρώ τυχερό άνθρωπο, θα έλεγα όλους εσάς που έχετε τις μαμάδες σας στη ζωή.
Φωνή που τα πρωινά με ξύπναγε, τραγούδι που τον ύπνο έφερνε, αγκάλη που ζεστά με τύλιγε, μυρωδιά που με μεθούσε...Η αγάπη ήταν η μάνα μου, αυτή μου λείπει.
Μου λείπει. ..το οτι λείπει απο την ζωή μου, απο την καθημερινότητα μου, της χαρές μου και τις λύπες μου, τους έρωτες και τις απογοητεύσεις, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες. Λείπει απο το πλευρό μου..μα νοιώθω πως ειναι πάντα δίπλα! !! Αν και αργησα πολύ να το καταλαβω. ..Σ.Λ. Σουλάρα
Μου λείπει - τελεία. Περισσότερο σήμερα από ό,τι δέκα χρόνια πριν. Πού είναι ο πανδαμάτωρ χρόνος όταν τον χρειάζεσαι; Μου λείπει που έχω να φωνάξω "μαμά" 28 χρόνια - την έχασα στα 12. Και μου λείπει ότι δεν πρόλαβε να γεράσει, για να τη φροντίσω κι εγώ. Δεν ανησυχώ που δεν της έλεγα συνέχεια πόσο την αγαπάω ή ότι δεν της το είπα πριν φύγει. Το ήξερε, το ξέρει.
Τα πάντα μου λείπουν από την μητέρα μου. Ήταν το λιμάνι μου και η αναφορά μου. Ηταν η γλυκειά αγκαλιά κ η μυρωδιά στο στέρνο της που ποτε δεν θα ξεχάσω. Δεν υπάρχει λεπτό της ημέρας πού να μην την σκεφτώ και όλα τα λόγια της ήταν τόσο αληθινά. Ο μόνος ανθρωπος που με αγάπησε χωρίς αντάλλαγματα!!
τα παντα μου λειπουν.το χαμογελο της την ωρα που με περιμενε να γυρισω απ τη δουλεια,η μυρωδια της,η αγκαλια της,τα ματια της,η καλοσυνη της.η παρεουλα που καναμε τα βραδια στο μπαλκονι κανοντας το τσιγαρακι μας. κ μεσα σ ολα κ η γκρινια της.πανε 3 χρονια που εχει φυγει κ τωρα ποναω περισσοτερο απο πριν....

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ