M. Hulot’s holidays (part 6)

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter
2

Απ’ όλο το ταξίδι και τα δεκάδες μέρη που επισκεφτήκαμε, το Λέτσε και η ακτή του Αμάλφι είναι τα highlight μου. Με διαφορά. Μπορεί να παραείναι κοσμοπολίτικα για τα γούστα μου, αλλά οι συναρπαστικές εικόνες που συναντάς απανωτά δεν σταματούν ούτε στιγμή να σε ξαφνιάζουν και σου προκαλούν κάτι σαν overdose ομορφιάς, -γιατί πόση ομορφιά μπορεί ν’ αντέξει κανείς μαζεμένη;

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Όλα σχεδόν τα χωριά κι οι μικρές πόλεις της περιοχής είναι χτισμένα πάνω σε γκρεμούς, σε βουνά [ολόκληρες απότομες πλαγιές από την κορυφή μέχρι την παραλία], σε κομμάτια ξηράς που κρέμονται μέσα στη θάλασσα. Κάποτε πήγαινες εκεί μόνο με γαϊδούρια. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Τώρα ο δρόμος κρέμεται μέσα στο χάος, παραλιακά, με ψηλές γέφυρες και τούνελ μέσα από βράχια και χαράδρες. Δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις. Το τοπίο είναι αυτό που λένε «εκθαμβωτικής ομορφιάς» και δεν σταματάς να απορείς γιατί στο καλό να πάνε να χτίσουν στα κατσάβραχα; Πώς στο καλό μετέφεραν τα υλικά ή [ακόμα χειρότερα] πώς αντέχουν να ανεβοκατεβαίνουν τόσα σκαλιά για να φτάσουν στο σπίτι τους από το κέντρο του χωριού, -ο μόνος τρόπος που μπορείς να μετακινηθείς στα πιο πολλά είναι τα πόδια.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Το Σορέντο είναι η πόλη που μείναμε δύο νύχτες, χτισμένο πάνω στους λόφους, στη νότια ακτή του κόλπου της Νάπολης. Η πόλη των λεμονιών, του Τορκουάτο Τάσο και θέρετρο που πήγαινε ο Καζανόβα και ο Γκαίτε […], με τρελή κίνηση στους δρόμους μέχρι το πρωί. Με τόσο κόσμο είχαμε άγχος μήπως δεν βρούμε ξενοδοχείο, αλλά όλα όσα ρωτήσαμε είχαν δωμάτια, παρόλο που φτάσαμε Παρασκευή και γινόταν χαμός. Μία συμβουλή: μην ακούσετε κανέναν που επιμένει να κλείσεις δωμάτιο σε περιοχές της νότιας Ιταλίας, σε full season όλα τα ξενοδοχεία είχαν ό,τι είδους δωμάτιο γουστάρεις, μόνο τα bed & breakfast ήταν γεμάτα. Κι οι τιμές ήταν πολύ λογικές. Στο Σορέντο μείναμε σε ένα πολύ ωραίο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης, με απίθανο πρωινό και πισίνα στην ταράτσα με θέα σε όλη την πόλη. Κάναμε μπάνιο αργά το απόγευμα μέσα στη βροχή κι οι καταρράχτες της διπλανής χαράδρας έτρεχαν σαν τον Νιαγάρα. Μόνοι μας, οι τουρίστες κοιμούνταν για να ξενυχτήσουν στην υπόγεια ντίσκο. Σε κάθε σημείο της πόλης είχε μαγαζιά για λιμοντσέλο και προϊόντα λεμονιών [σαπούνια, μπαμπάδες σε κρέμα λεμονιού, λικέρ και αποστάγματα], από τουριστικά του κερατά [που ήταν ασφυκτικά γεμάτα από τουρίστες] μέχρι καλόγουστα και πολυτελείας [που ήταν άδεια]. Το άλλο ανεξήγητο: όσο πιο κακόγουστο είναι ένα μαγαζί, τόσο πιο πολύ κόσμο μαζεύει, αρκεί να είναι σε κεντρικό δρόμο, ενώ σ’ αυτό που κρύβεται μέσα στα σοκάκια κι έχει τις ίδιες ακριβώς τιμές και καλύτερης ποιότητας πράγματα δεν πατάει κανείς. Προφανώς ο κόσμος μπαίνει όπου υπάρχει κόσμος, ο νόμος του τουρίστα. Σε ένα που το έλεγαν Fattoria Terranova στην Πούντο Βεντίτα -όπου μας χάρισαν και την παλιά παραδοσιακή συνταγή για λιμοντσέλο- είχε και μανταρινέλο, αλλά βλακωδώς δεν αγόρασα επειδή με θάμπωσαν τα λιμοντσέλα και τα ζωγραφισμένα ποτηράκια.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Από το Σορέντο θα θυμάμαι τον τύπο που έφτιαχνε μινιατούρες από τερακότα σε απίθανες συνθέσεις με λεπτομέρεια που σε ανάγκαζε να χαζέψεις για ώρα, αλλά τις πουλούσε πανάκριβα. Και ένα ροζάριο που κρεμόταν απ’ το χέρι του πάπα που στόλιζε μία πλατεία στην κεντρική λεωφόρο και ήθελα να πάρω για ενθύμιο, αλλά με έπιασαν οι τύψεις και το προσπέρασα. Όταν το αποφάσισα, το είχε πάρει άλλος. Είχε και τρία τουλάχιστον γλυπτά του Νταλί, αλλά αυτό ήταν το μόνο που άξιζε:

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Το Κάπρι είναι εν μέρει όπως το έχεις δει στον Ταλαντούχο Κύριο Ρίπλεϊ [που είναι πιο καλή ταινία από την πρώτη με τον Αλέν Ντελόν, από κάθε άποψη, ακόμα και το Κάπρι είναι πιο όμορφο], γραφικό, με τον δρόμο του Krupp με τις στροφές-φουρκέτες, στενά δρομάκια που οδηγούν σε αμέτρητες βίλες, χιλιάδες σκαλιά, γκρεμούς και μονοπάτια με θέα που ζαλίζει, ωραία γλυκά, όμορφες φάτσες. Α, κάπου ήταν κι οι Σειρήνες που τρέλαναν τον Οδυσσέα, δεν θυμάμαι αν ήταν στην ξηρά του Κάπρι ή από την άλλη πλευρά, απέναντι. Κάπου εκεί, πάντως. Κατά τ’ άλλα  είναι σαν τη Μύκονο, με γέρους με νεαρές γυναίκες που γέρνουν από τα πολλά κοσμήματα, γριές με τεκνά, διασημότητες, πανάκριβα μαγαζιά, μαντίλια ερμές, λουί βουιτόν με τον τόνο, το κακό συναπάντημα. Κάθεσαι για καφέ και γίνεσαι κουτσομπόλης με το ζόρι, είναι αδύνατο να αφήσεις ασχολίαστα τα αταίριαστα ζευγάρια.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Εμείς αντί να πάμε για μπάνιο με το καραβάκι που σε έβγαζε στις σπηλιές, προτιμήσαμε να πάμε στη βίλα Μαλαπάρτε στον γκρεμό της  Punta Massullo, το υπέροχο κτίριο [που είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό από κοντά -αν και πολλοί το θεωρούν έκτρωμα] όπου γυρίστηκε η «Περιφρόνηση» του Γκοντάρ. Το ’63 που η βίλα ήταν στις δόξες της [χτίστηκε το '37] και η Μπριζίτ Μπαρντό ήταν κούκλα. Σήμερα η Μπριζίτ έχει γίνει σαν το τέρας με τη χλωρίνη [με μαραμένα τα γιούλια] και τη βίλα την έχουν πάρει Κινέζοι [αυτό το τελευταίο δεν ξέρω αν ισχύει, αλλά αν δεν το έχουν κάνει ήδη θα το κάνουν αργά ή γρήγορα, σε λίγο θα έχουν αγοράσει το σύμπαν].

Για να φτάσεις στην βίλα Μαλαπάρτε πρέπει να περπατήσεις μερικά χιλιόμετρα πλακόστρωτου σοκακιού και μετά να κατέβεις καμιά πεντακοσαριά σκαλιά στους γκρεμούς του Κάπρι [κατουρήσαμε ανάμεσα στις φτέρες με υπέροχη θέα στη θάλασσα] κι όταν φτάσεις στη βίλα είσαι στα όρια κατάρρευσης, αλλά βλέπεις ότι έχουν πάει εκεί ακόμα και γριές, οπότε παίρνεις κουράγιο. Και συνεχίζεις από την άλλη πλευρά του βουνού μέχρι πίσω στην πόλη. Η διαδρομή στην επιστροφή είναι πολύ πιο όμορφη.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Φάγαμε μπαμπά με κρέμα και την πιο ωραία τάρτα με αγριοφράουλες που έχω δοκιμάσει ποτέ, ήπιαμε καφέ ανάμεσα σε πλεϊμπόις και εντυπωσιακές έσκορτ, χαζέψαμε μια θλιμμένη πλούσια γριά κι έναν ακόμα πιο θλιμμένο γέρο που ρούφαγε τον εσπρέσο με το καλαμάκι και κατεβήκαμε με το τελεφερίκ στο λιμάνι για να πάρουμε το πλοίο της επιστροφής [μέχρι το λιμάνι του Σορέντο είναι 20 λεπτά]. Ο οδηγός του τελεφερίκ είχε κάνει μία πολύ πετυχημένη μεταμόσχευση μαλλιών και τα κοίταζε με καμάρι στον καθρέφτη.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Το Ποζιτάνο είναι ακόμα πιο δημοφιλές στους τουρίστες. Όταν φτάσαμε στα περίχωρα γινόταν της κακομοίρας από οχήματα, χρειάστηκε να προχωρήσουμε χιλιόμετρα κατά μήκος του δρόμου για να βρούμε μια τρύπα για πάρκινγκ. Ο κεντρικός δρόμος είναι σχεδόν στην κορυφή του βουνού και, για να φτάσεις στην παραλία, πρέπει να περπατήσεις μερικά χιλιόμετρα στο φίδι από άσφαλτο που κατεβαίνει σε σχήμα σπείρας. Τα οχήματα απαγορεύονται, αλλά και να μην απαγορεύονταν, πρέπει να έχεις το θεό μπάρμπα για να βρεις να παρκάρεις μέσα στην πόλη. Το 1953 ο Τζον Στάινμπεκ έγραψε ότι «το Ποζιτάνο σε ξεγελά. Πρόκειται για ένα ονειρεμένο μέρος που δεν είναι εντελώς πραγματικό όταν βρίσκεσαι εκεί και γίνεται δελεαστικό αφότου έχεις φύγει». Προφανώς ήταν ομοιοπαθής, είχε ανεβοκατέβει το δρόμο με τα πόδια. Χρειάζεσαι μερικές μέρες για να συνέλθεις. Στην παραλία που θύμιζε το Θάνατο στη Βενετία είδαμε ένα μοναδικό θέαμα: Κινέζους να κάνουν μπάνιο. Ήταν ένα θέαμα που μου φάνηκε πολύ εξωφρενικό, είχα την εντύπωση ότι οι Κινέζοι δεν μπαίνουν στο νερό, κι αν μπουν θα πνιγούν. Τα κινεζάκια μπαινόβγαιναν χαρούμενα και φωτογραφίζονταν για να ανεβάσουν φωτο στο φέισμπουκ χωρίς να τρέχει μία. Την ώρα που ανεβαίναμε τον Γολγοθά της επιστροφής προσπεράσαμε εστιατόρια με δύο αστέρια μισελέν [άδεια], δύο μεσήλικες που σου έφτιαχναν επιτόπου σανδάλια στο σχήμα του ποδιού σου και ένα πλήθος που περίμενε το λεωφορείο για να τους πάει μέχρι τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Στο λεωφορείο γινόταν το αδιαχώρητο, το ταξί ήθελε 35 ευρώ για μερικές εκατοντάδες μέτρα και εμείς ήμασταν αρκετά θαρραλέοι να κάνουμε την ανάποδη διαδρομή με τα πόδια.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Από όλα τα χωριά, Ποζιτάνο, Ραβέλο, Αμάλφι της Κοστιέρα, το Αμάλφι ήταν το πιο όμορφο. Το ίδιο τουριστικό, με τοπίο πολύ πιο άγριο, αλλά με δρόμο που πήγαινε μέχρι το κέντρο της πόλης και πολύ καλύτερο κόσμο. Αράξαμε, φάγαμε παγωτά, ψωνίσαμε γλυκά [σφολιατέλε, μπαμπάδες, τάρτες με γέμιση κρέμας λεμονιού] και χαζέψαμε μαφιόζους γέρους.    

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Λίγο πριν φύγουμε, πέσαμε πάνω σε άλλο γάμο, τον τρίτο σε μία εβδομάδα.

 

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Οι Ιταλοί του Αμάλφι πρέπει να την συμπαθούν ιδιαιτέρως τη Μαρινέλλα, μέτρησα καμιά τριανταριά επιγραφές με διαφορετικές γραμματοσειρές και μεγάλη ποικιλία από σχέδια. Όλα με ψάρια.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Αυτή ήταν η πιο εντυπωσιακή βίλα που συναντήσαμε στο δρόμο Ποζιτάνο-Αμάλφι

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

Κι αυτό το ψαροχώρι με τα παιδιά που προπονούνταν στην κωπηλασία είναι το αγαπημένο μου μέρος από ολόκληρο το ταξίδι.

M. Hulot’s holidays (part 6) Facebook Twitter

(κουράγιο, φτάνω στο τέλος)

2

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Δ. Πολιτάκης / Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Μπορεί να έχει άμεση ανάγκη κάποιου είδους ανάπλασης η Πλατεία Εξαρχείων, το τελευταίο που χρειάζεται όμως είναι ένα μίζερο χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ζόρι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Β. Στεργίου / Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Αντί να βλέπουμε τη χώρα σαν άδεια πισίνα όπου πρέπει να γυρίσουν τα ξενιτεμένα της μυαλά για να γεμίσει, ας αλλάξουμε τα κολλημένα μυαλά σ' αυτόν εδώ και σε άλλους τόπους.
ΤΗΣ ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Β. Βαμβακάς / Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Οποιοσδήποτε απολογισμός της είναι καταδικασμένος στη μερικότητα, αφού έχουν συμβεί άπειρα γεγονότα που στιγμάτισαν τις ζωές όλων μας ‒ δύσκολο να μπουν σε μια αντικειμενική σειρά.
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΜΒΑΚΑ

σχόλια

2 σχόλια

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ