Summer of Soul: Μια εκπληκτική ταινία και ένα μοναδικό ντοκουμέντο για το «Μαύρο Γούντστοκ»

Sly Stone Facebook Twitter
Ο Sly Stone στο Harlem Cultural Festival το 1969. Photo Courtesy of Searchlight Pictures. © 2021 20th Century Studios
0



ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1969,
λιγότερο από διακόσια χιλιόμετρα μακριά από το Γούντστοκ, συνέβαινε ένα εξίσου (αν όχι πιο) σημαντικό – μουσικά, κοινωνικά, πολιτισμικά – φεστιβάλ το οποίο όμως ελάχιστοι συγκριτικά άνθρωποι στον πλανήτη γνώριζαν, μέχρι σήμερα. Πρόκειται για το Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Χάρλεμ (Harlem Cultural Festival) που διεξήχθη εκείνο το καλοκαίρι στο πάρκο Mount Morris (πλέον ονομάζεται Marcus Garvey Park) της νεοϋρκέζικης συνοικίας που υπήρξε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως λίκνο και ως ζωντανό μουσείο της αφρο-αμερικανικής κουλτούρας. 

Και μόνο κάποια από τα ονόματα που είχαν εμφανιστεί (σ΄ εκείνη μάλιστα την τόσο κρίσιμη καμπή της μουσικής κουλτούρας) στη διάρκεια του Φεστιβάλ προκαλούν σήμερα ρίγος και δέος: Stevie Wonder, Mahalia Jackson, Nina Simone, Sly and the Family Stone, B. B. King, Hugh Masekela, Gladys Knight & the Pips, Staples Singers… Κι όμως, αυτό το κοσμογονικό event που, αντίθετα από το νεανικό και σε μεγάλο βαθμό «καμένο» κοινό του Γούντστοκ, είχε ως ακροατήριο την ευρύτερη κοινότητα της περιοχής και ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδεολογικής προδιάθεσης, σβήστηκε σχεδόν από τα χρονικά και την δημόσια συνείδηση παρότι είχε κινηματογραφηθεί μεγάλο μέρος του. Οι δημιουργοί του αρχικού υλικού είχαν επιχειρήσει τότε να το διανείμουν ως το «Μαύρο Γούντστοκ», ουδείς όμως έμοιαζε να ενδιαφέρεται, με αποτέλεσμα να ξεμείνουν οι μαγνητοταινίες στο συρτάρι για πάνω από μισό αιώνα. 

Το “Summer of Soul” αποτελεί με το εκπληκτικό μοντάζ και τις συνεντεύξεις από ανθρώπους, επώνυμους κι ανώνυμους, που βρέθηκαν τότε εκεί, μια εναλλακτική ιστορία και ένα παράλληλο σύμπαν που δεν μας είχε αποκαλυφθεί ποτέ μέχρι τώρα σε όλο του το πολύχρωμο και πολυδύναμο μεγαλείο.

Μέχρι που ανακάλυψε πέρσι αυτό το ανεκτίμητο και απείρως συναρπαστικό και συγκινητικό υλικό ο συμπαθής σε όλους Ahmir Thompson, γνωστότερος ίσως ως Questlove –  μουσικός παραγωγός, d.j. (αυτός επιμελήθηκε την μουσική ζωντανά στον αέρα κατά την τελευταία τελετή απονομής των Όσκαρ), ιδρυτής των Roots, πολυμαθής και πολυσχιδής μουσικός και μουσικόφιλος – για να το χρησιμοποιήσει ως βάση για μία από τις πιο σημαντικές ταινίες της χρονιάς. Εκτός από ένα πολύτιμο ντοκουμέντο που συγκεντρώνει κάποιες από τις κορυφαίες μορφές του αμερικανικού μουσικού κανόνα, το “Summer of Soul” αποτελεί με το εκπληκτικό μοντάζ και τις συνεντεύξεις από ανθρώπους, επώνυμους κι ανώνυμους, που βρέθηκαν τότε εκεί, μια εναλλακτική ιστορία και ένα παράλληλο σύμπαν που δεν μας είχε αποκαλυφθεί ποτέ μέχρι τώρα σε όλο του το πολύχρωμο και πολυδύναμο μεγαλείο.    

Τhe Fifth Dimension Facebook Twitter
Tο συγκρότημα Τhe Fifth Dimension στο Harlem Cultural Festival το 1969. Photo Courtesy of Searchlight Pictures. © 2021 20th Century Studios
 

Ο εναλλακτικός τίτλος (“When The Revolution Could Not Be Televised”) αυτού του εκπληκτικού ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε πριν από μερικές μέρες σε επιλεγμένες κινηματογραφικές αίθουσες και είναι πλέον διαθέσιμο στην πλατφόρμα Hulu, εκφράζει τις πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις (για το τότε αλλά και για το τώρα) που είχε εκ των συνθηκών λάβει το Φεστιβάλ στο Χάρλεμ εκείνο το καλοκαίρι του 1969, αλλά και το παράπονο για το γεγονός ότι κάτι τόσο σημαντικό και καίριο έμεινε θαμμένο για τόσα χρόνια. 

Εκτός από τους μουσικούς, εμφανίζονται επί σκηνής και διάφοροι πολιτικοί παράγοντες όπως ο Τζέσι Τζάκσον ή ο τότε δήμαρχος της Νέας Υόρκης Τζον Λίντσεϊ (ένας λευκός «προοδευτικός Ρεπουμπλικάνος», όταν ακόμα δεν είχε εξαφανιστεί αυτό το σπάνιο είδος), αυτό όμως που συγκλονίζει τον θεατή, πέρα από την δυναμική μιας κοινότητας που μόλις είχε αποκτήσει μια έντονη αίσθηση (ριζοσπαστική ή όχι) όχι μόνο αξιοπρέπειας και αυτοπεποίθησης αλλά και προσωπικότητας και μόδας και στυλ, είναι η Mουσική. 

Mavis Staples and Mahalia Jackson Facebook Twitter
H Mavis Staples με την Mahalia Jackson

Πραγματικά δεν ξέρει τι να πρωτοθαυμάσει κανείς (και τι να δει ξανά και ξανά): Τον 19χρονο Stevie Wonder να καταλαμβάνεται από υπερφυσικές δυνάμεις και να οργιάζει στα ντραμς και στα πλήκτρα; Την μεγάλη Mahalia Jackson να ιερουργεί μαζί με την Malvin Staples; Τη Nina Simone να παρασύρει το κοινό σε υπερβατικά πεδία αυτογνωσίας και αυτοσυνείδησης; Τους απίστευτους φωνητικούς και χορευτικούς συγχρονισμούς της Gladys Knight και των Pips; Την πρωτοποριακή, ριζοσπαστική, ψυχεδελική, τριπαρισμένη soul των Sly and the Family Stone, του πιο cool συγκροτήματος στον πλανήτη εκείνη την στιγμή; «Στην αρχή είχαμε μείνει με το στόμα ανοιχτό» αφηγείται ένας μάρτυρας της εντυπωσιακής εμφάνισής τους. «Μια γυναίκα παίζει τρομπέτα! Μια άλλη είναι στα πλήκτρα! Ο ντράμερ είναι λευκός! Πώς γίνεται ο ντράμερ να είναι λευκός! Με το που ξεκίνησαν βέβαια, μας πήραν μαζί τους. Την επόμενη μέρα είχαμε αλλάξει ρούχα, γούστα και συμπεριφορά».  

«Εκείνο το καλοκαίρι απελευθερωθήκαμε», λέει στην ταινία μια γυναίκα που ήταν 16 χρονών τότε. «Από τους γονείς μας», συμπληρώνει μετά από μια μικρή παύση, αποφεύγοντας να δώσει μεγαλύτερο πολιτικό βάρος σ’ ένα έτσι κι αλλιώς φορτισμένο από τις τότε συνθήκες και πλέον, από την ίδια την Ιστορία που κάνει κύκλους, όπως διαρκώς διαπιστώνουμε. Ή όπως λέει κάποιος άλλος ανακαλώντας στη μνήμη του εκείνες τις Κυριακές στο πάρκο: «Αυτές οι συναυλίες ήταν σα να φυτρώνουν τριαντάφυλλα στο τσιμέντο».  



 

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η αλληλογραφία μου με τη Melanie, τη γυναίκα που τραγούδησε πρώτη στο Woodstock

Σαν Σήμερα / Η αλληλογραφία μου με τη Melanie, τη γυναίκα που τραγούδησε πρώτη στο Woodstock

Σαν σήμερα, πριν 50 χρόνια, έγινε η εκκίνηση του θρυλικού φεστιβάλ του Γούντστοκ. Ο Αντώνης Μποσκοΐτης ανοίγει την αλληλογραφία του με την τραγουδοποιό Melanie Safka, ανασυνθέτοντας την ατμόσφαιρα ελευθερίας και χαράς μιας ολόκληρης εποχής
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΜΠΟΣΚΟΪΤΗ
Αναζητώντας τη Δήμητρα της Λέσβου

Ελλάδα / Αναζητώντας τη Δήμητρα της Λέσβου

Ένα πολύ μοναχικό και πολύ ιδιαίτερο τρανς άτομο, με ψυχολογικά προβλήματα που οφείλονταν όχι στη φύση του αλλά και στη μακροχρόνια καταπίεσή του, που είχε γίνει τα τελευταία χρόνια ευρύτερα γνωστό μέσα από συνεντεύξεις και ρεπορτάζ σε ελληνικά και ξένα μέσα, αγνοείται από τις 6/4.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

bruce willis

Daily / Μια συνάντηση με τον Μπρους Γουίλις πριν από χρόνια

Αυτή η ανάμνηση ανασύρθηκε τώρα πρόσφατα με την είδηση της οριστικής του αποχώρησης από το σινεμά λόγω της διάγνωσής του με αφασία, πάθηση που εμφανίζεται με διαφορετικές διαβαθμίσεις ανά ασθενή, αλλά η λέξη και μόνο προκαλεί τις πιο δυσοίωνες σκέψεις.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Shortcut / Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Μια πρόσφατη ταινία και η νουβέλα που έγραψε στην καραντίνα ο Βέρνερ Χέρτζογκ και κυκλοφορεί αυτές τις μέρες φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την ιστορία του Χιρόο Ονόντα που έμεινε για τρεις δεκαετίες μόνος στη ζούγκλα πολεμώντας σκιές, χωρίς να ξέρει ότι ο πόλεμος είχε λήξει.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Daily / Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Σαν δυνατό κοκτέιλ με παραισθησιογόνα συστατικά καταναλώνεται η μίνι σειρά που ξετυλίγει την τρελή κι απίστευτη διαδρομή του Κλαρκ Όλαφσον, του πιο διαβόητου ληστή – δραπέτη – σταρ που γνώρισε ποτέ η Σουηδία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
KAPOUTZIDIS

Δημήτρης Πολιτάκης / Αδερφές και «παλικάρια»

Ο Καπουτζίδης τόλμησε να εκφράσει κάτι σημαντικό και το έκανε με τον πλέον ταιριαστό για την περίσταση τρόπο: υπό μορφή απόκρισης σε ένα επίμονο και κακόβουλο κλισέ, και με την ελαφρότητα που υπαγορεύει η πλατφόρμα που του δόθηκε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Daily / «Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Τα 99 κλείνει στα τέλη του μήνα ο αμφιλεγόμενος ινστρούχτορας του realpolitik κυνισμού που βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με τις προβλέψεις του γύρω από τις προοπτικές του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και της ανθρωπότητας γενικότερα, στο πλαίσιο ενός νέου ψυχρού πολέμου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
depp heard

Shortcut / Από το #MeToo στο #MenToo: Το κωμικοτραγικό τσίρκο της «δίκης Ντεπ - Χερντ»

Μοιάζει να δημιουργείται ένα κλίμα που, με αφετηρία την πλήρη απαξίωση της Άμπερ Χερντ ακόμα και σε επικεφαλίδες mainstream μέσων, υπονομεύει τις αλλαγές που έφερε το #MeToo, αναβιώνοντας το στερεότυπο της ανισόρροπης και ραδιούργας «μέγαιρας».
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Daily / Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Ο Κώστας Γκουσγκούνης δεν αποχαιρετίστηκε ως πορνοστάρ, που δεν ήταν ακριβώς, έτσι κι αλλιώς, αλλά ως κάτι ανάμεσα σε πορνοβοσκό-περφόρμερ για τη γενιά της μεταπολίτευσης και σε σύμβολο μιας υπόγειας ηθογραφίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Navalny: Ένα κοντινό πορτρέτο του πιο επιφανούς Ρώσου αντικαθεστωτικού

Daily / Navalny: Ένα ντοκιμαντέρ για τον πιο επιφανή Ρώσο αντικαθεστωτικό

Το «πολύκροτο» ντοκιμαντέρ για τον Αλεξέι Ναβάλνι που προβάλλεται ήδη στις πλατφόρμες είναι μια συμπαραγωγή CNN και HBO και προσφέρει αποκαλύψεις, απαντήσεις αλλά και επίμονα ερωτηματικά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Daily / «We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Όπως και στο «Wire», έτσι και σ’ αυτήν εδώ τη μίνι αστυνομική σειρά που έγραψε ο Ντέιβιντ Σάιμον μαζί με τον Τζορτζ Πελεκάνο και βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά, η πόλη της Βαλτιμόρης λειτουργεί ως περιπτωσιολογική μελέτη μιας βαθιάς συστημικής κρίσης που έχει ως αιχμή την αστυνομική αυθαιρεσία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Shortcut / Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα: Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Πρώτη από το τέλος ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και 108η στον κόσμο εμφανίστηκε η Ελλάδα στην ετήσια κατάταξη του Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου που δημοσίευσαν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα. Όχι ότι δεν έχουμε τα χάλια μας, αλλά μοιάζει κάπως υπερβολική αυτή η θέση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Daily / «Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Παρά τις σκιές που έχουν κυκλώσει κατά καιρούς την Αθωνική Πολιτεία, είναι αναμφισβήτητη η έλξη που ασκεί στην κοινή συνείδηση το «άβατο» του Αγίου Όρους, που παρουσιάζεται με διακριτικό και ελκυστικό τρόπο στο γερμανικό ντοκιμαντέρ που βρίσκεται σταθερά στο top10 του ελληνικού Netflix.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έτσι όπως πάει, στο τέλος δεν θα μείνει κανένα σινεμά στην Αθήνα

Daily / Έτσι όπως πάει, στο τέλος δεν θα μείνει κανένα σινεμά στην Αθήνα

Πρέπει να προστατευτούν με κάποιο τρόπο οι ελάχιστοι εναπομείναντες κινηματογράφοι, όπως γίνεται αλλού στον κόσμο, και να μη σβήσει εντελώς η συνήθεια της σκοτεινής αίθουσας, της μεγάλης οθόνης και της συλλογικής εμπειρίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
atlanta cast

Daily / Atlanta: Πού μπορεί να φτάσει αυτή η απίστευτη σειρά;

Μετά από τέσσερα χρόνια η αριστουργηματική σειρά, που με την αισθητική και αφηγηματική της φιλοδοξία προχωρά το μέσο σε απόκοσμα επίπεδα, επέστρεψε με τον τρίτο της κύκλο, που ήδη μας έχει προσφέρει κάποια μνημειώδη επεισόδια.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πριν από πενήντα χρόνια σαν σήμερα, ο Κοέν στα Ιεροσόλυμα

Shortcut / Πριν από πενήντα χρόνια σαν σήμερα, ο Κοέν στα Ιεροσόλυμα

Καταβεβλημένος από την κόπωση, τις ουσίες και την πίεση της εμφάνισής του στην ιερή πόλη, ο Λέοναρντ Κοέν σταμάτησε τη συναυλία στη μέση. Επανήλθε όμως στη σκηνή και ενάμιση χρόνο μετά επέστρεψε στο Ισραήλ ως «εθελοντής» στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Better Call Saul: Μετανοείτε, το τέλος έρχεται

Daily / Better Call Saul: Μετανοείτε, το τέλος έρχεται

Μόλις ξεκίνησε στο Netflix ο πέμπτος και τελευταίος κύκλος της κορυφαίας σειράς των τελευταίων χρόνων που θα ολοκληρωθεί σε δύο μέρη, με το φινάλε να προβάλλεται ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο. Υπάρχει λοιπόν χρόνος για όσους δεν έχουν δει ακόμα αυτό το αριστούργημα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ