Να μαζευτούμε όσοι λάβαμε χρησμό από το μαντείο τεχνητής νοημοσύνης στο Πεδίον του Άρεως

Να μαζευτούμε όσοι λάβαμε χρησμό από το μαντείο τεχνητής νοημοσύνης στο Πεδίον του Άρεως Facebook Twitter
Αν κρίνω από τη βραδιά που πήγα εγώ πάντως, το πιο μεγάλο σουξέ της έκθεσης δεν ήταν κάποια αλλόκοτη συνθετική εγκατάσταση αλλά μια σπηλιά (ok, τεχνητή, αλλά στο σκοτάδι μπορούσες να την μπερδέψεις με πραγματική) που έβγαζε καπνό απ’ έξω (όπως τα μαντεία) και μέσα της κατοικούσε ο Frank. Φωτ.: Πηνελόπη Γερασίμου
0

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ –ΚΛΑΣΙΚΑ κατάφερα να πεταχτώ μια βόλτα στη φουτουριστική έκθεση «Plásmata» της Στέγης, που είχε αποικήσει μέχρι προχθές το Πεδίον του Άρεως. Κάποια έργα έμοιαζαν αρκούντως εντυπωσιακά μετά το σκοτάδι, που αναδείκνυε την έντονη φωτορυθμική τους διέγερση, ενώ κάποια άλλα φάνταζαν vintage σχεδόν στην παραισθητική, pixelοειδή υφή τους (πολύ πιο κοντά δηλαδή στο 2000 απ’ ό,τι στο 2022).

Μπόλικη οθόνη επίσης, ειδικά αν περνάς όλη τη μέρα στην οθόνη και βγαίνεις έξω για να ξεσκάσεις. Ήταν κάτι όμως, ως συνολική εμπειρία. Και το κοινό (πάσης ηλικίας, τάξης ή συνομοταξίας) φαινόταν να το εκτιμά, έστω και ως ένα λοξό αξιοθέατο ή ως μια καλοδεχούμενη ψυχαγωγική (και δωρεάν) μεταποίηση ενός παραδοσιακού δημόσιου χώρου της πόλης, που για χρόνια φαινόταν να έχει αφεθεί σε μια γενική δυσμένεια.

Αν κρίνω από τη βραδιά που πήγα εγώ πάντως, το πιο μεγάλο σουξέ της έκθεσης δεν ήταν κάποια αλλόκοτη συνθετική εγκατάσταση αλλά μια σπηλιά (ok, τεχνητή, αλλά στο σκοτάδι μπορούσες να την μπερδέψεις με πραγματική) που έβγαζε καπνό απ’ έξω (όπως τα μαντεία) και μέσα της κατοικούσε ο Frank (εκ του Frankenstein), μια οντότητα τεχνητής νοημοσύνης που δημιούργησε η Δανή εικαστικός Cecilie Waagner Falkenstrøm.

O Frank μπορεί να μην ήταν ορατός, οι χρησμοί του όμως απηχούσαν στον χώρο καθώς ακουγόταν να απαντά στα πιο κρίσιμα και αναπάντητα ερωτήματα που μπορούσε να του απευθύνει όποιος/-α ήθελε ανεβαίνοντας σ’ ένα βάθρο και μιλώντας σ’ ένα εναέριο μικρόφωνο.

O Frank μπορεί να μην ήταν ορατός, οι χρησμοί του όμως απηχούσαν στον χώρο καθώς ακουγόταν να απαντά στα πιο κρίσιμα και αναπάντητα ερωτήματα που μπορούσε να του απευθύνει όποιος/-α ήθελε ανεβαίνοντας σ’ ένα βάθρο και μιλώντας σ’ ένα εναέριο μικρόφωνο.

Οι ερωτήσεις ήταν ψιθυριστές συνήθως (στα αγγλικά, υποχρεωτικά), αναλόγως με το πόσο ντρεπόταν κανείς για το ζήτημα που τον / την απασχολούσε, προσωπικό ή οικουμενικό, τωρινό ή αιώνιο.

Πότε θα πεθάνω, πότε θα τελειώσει ο κορωνοϊός, αν υπάρχει άλλη ζωή κ.λπ. – ενώ όσο βρισκόμουν κοντά, άκουσα δύο κορίτσια από διαφορετικές παρέες να ρωτάνε αν και πότε θα παντρευτούν. Δεν κρίνω, τυχαίο δείγμα ενδεχομένως. Και ο Frank απαντούσε κάθε φορά, άλλοτε με σαφή και περιεκτικό τρόπο, άλλοτε υπεκφεύγοντας θεαματικά μέσω ενός ιστού συνειρμικών αναφορών που σε έκαναν να ξεχάσεις την ερώτηση.

Μόνο σε μένα απάντησε μονολεκτικά, μ’ ένα στεγνό «Δεν ξέρω», σα να μου την έλεγε που τον ρώτησα κάτι εντελώς αόριστο και ασήμαντο εν τέλει, επιχειρώντας να του βραχυκυκλώσω και καλά τον αλγόριθμο. Οι μηχανές είναι πιο έξυπνες από μας, και σίγουρα από μένα.      

Μού θύμισε τον «Dr. Know», το ολόγραμμα στην ταινία του Σπίλμπεργκ Artificial Intelligence (2001) που έδινε απαντήσεις (με τη φωνή του Ρόμπιν Γουίλιαμς, μην το ξεχνάμε) στα πάντα και βρισκόταν στο κέντρο ενός νυχτόβιου παραθεριστικού κέντρου του μέλλοντος που λεγόταν Rouge City και έσταζε από παντού νέον και παρακμή, σαν ένα (ρετρο)φουτουριστικό λούνα-παρκ της συνείδησης.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι κάτι από αυτή την αίσθηση περιφερόταν τις νύχτες στο Πεδίον του Άρεως όσο διαρκούσαν τα Plásmata. Καλύτερο το κάτι από το τίποτα.  

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Athena: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Daily / «Athena» στο Netflix: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Η νέα ταινία του Ρομέν Γαβρά με φόντο την πυριτιδαποθήκη των παρισινών προαστίων έκανε πρεμιέρα στο Netflix, τον δημιουργό της όμως φαίνεται να τον ενδιαφέρει η αισθητική της κλιμακούμενης σύγκρουσης μάλλον παρά οποιοδήποτε πολιτικό μανιφέστο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Νέιθαν Φίλντερ

Daily / «The Rehearsal»: Η πιο κουλή τηλεοπτική σειρά της χρονιάς ίσως είναι και η πιο ιδιοφυής

Ψεύτικο ή αληθινό; Κωμωδία ή δράμα; Παραβολή ή φάρσα; Πειραγμένο ριάλιτι ή εξεζητημένο κοινωνικό πείραμα με χορηγό το HBO; ‘Ένα ιδεοψυχαναγκαστικό όργιο; Το meta στα όρια του; Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν έχεις ξαναδεί τέτοια τηλεόραση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Οι άνδρες προτιμούν την Μάρθα Καραγιάννη

Daily / Οι άνδρες προτιμούν τη Μάρθα Καραγιάννη

Είναι κάτι στιγμές στις ταινίες της που μοιάζει σα να βρίσκεται εκεί για να χλευάζει τα μονότονα κλισέ των ανδρών, υπενθυμίζοντάς τους ότι αν πράγματι ισχύει το δόγμα «οι κύριοι προτιμούν τις ξανθές», τότε κακό του κεφαλιού τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τζον Μάκενρο

Daily / Τζον Μάκενρο υπεράνω (και εναντίον) όλων

Το νέο ντοκιμαντέρ «McEnroe» είναι μια στιλάτη και διεισδυτική προσωπογραφία του πιο εκρηκτικού σταρ του τένις όλων των εποχών, που στα 63 του μοιάζει να βρίσκεται σε διάθεση αναστοχασμού, παραμένοντας συγχρόνως εκείνο «το κωλόπαιδο από τη Νέα Υόρκη» που όλοι αγαπήσαμε κάποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Δικαίωμα στον θάνατο

Δημήτρης Πολιτάκης / Δικαίωμα στον θάνατο

Η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» του 91χρονου Ζαν Λικ Γκοντάρ έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μια κρίσιμη συζήτηση που συχνά παγιδεύεται σε ποικίλης μορφής ηθικά και υπαρξιακά αδιέξοδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

Daily / Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

«Το να ανάψεις ένα κερί στην εκκλησία είναι μια έμπρακτη δήλωση προσμονής και λαχτάρας» λέει ο Cave σ’ ένα νέο βιβλίο που καταγράφει, μεταξύ άλλων, τους τρόπους με τους οποίους επιχείρησε να διαχειριστεί το πιο βαρύ πένθος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
figo

Daily / Ξύνοντας παλιές πληγές μετά από 22 χρόνια: Το ντοκιμαντέρ του Netflix για την «Υπόθεση Φίγκο»

Για τους οπαδούς της Μπαρτσελόνα ήταν ασύλληπτη η ιδέα ότι ο Λούις Φίγκο θα μπορούσε κάποτε να τους εγκαταλείψει, και μάλιστα για τον απόλυτο εχθρό, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κι όμως συνέβη, και μάλιστα υπό τις πιο αμφιλεγόμενες και σκιώδεις συνθήκες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς 

Daily / Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς

Η Ελισάβετ ήταν προϊόν της Ιστορίας και σύμβολο μιας κληρονομικής (αιμομικτικής σχεδόν) τελετουργίας που συγκινεί ακόμα τα πλήθη, παρά τη νοσηρή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που αναδύει η βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Mo: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία του να είσαι Άραβας στην Αμερική

Daily / «Mo»: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία τού να είσαι Άραβας στην Αμερική

Αυτοβιογραφικό σε σημαντικό βαθμό, το δημιούργημα του 41χρονου κωμικού Μο Αμέρ αφηγείται με χιούμορ αλλά και με πάθος τους μπελάδες, τους καημούς και τα βάσανα ενός Παλαιστίνιου στη σύγχρονη Αμερική, και μάλιστα στο Χιούστον του Τέξας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;  

Daily / Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;

Κόκκινο χτύπησε φέτος η γκρίνια και η διαμαρτυρία και η αγανάκτηση με το gentrification της εμπειρίας των διακοπών, η οποία έχει αποκτήσει ξεκάθαρα πλέον τα πιο αντιπαθή μητροπολιτικά χαρακτηριστικά, ακόμα και στα μικρά νησιά, ή μάλλον ειδικά σ’ αυτά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο Γκορμπατσώφ μάς πρόσφερε κάποτε μια πολύτιμη υπαρξιακή ανακούφιση

Daily / Ο Γκορμπατσώφ μάς πρόσφερε κάποτε μια πολύτιμη υπαρξιακή ανακούφιση

Πριν από τέσσερις δεκαετίες ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ήταν θεός. Και ήταν παντού. Και οι πάντες ανά τον πλανήτη τον αποθέωναν – εκτός από πολλούς συμπατριώτες του, ίσως και τους περισσότερους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ