Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά Facebook Twitter
Ο πόλεμος του Ονόντα έχει διαμορφωθεί από την ένωση ενός ονείρου και ενός φαντασιακού τίποτα. Εικονογράφηση: Ατελιέ/LIFO
0

ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, τους μύθους και τις παραβολές του 20ού αιώνα, λίγες μπορούν να συναγωνιστούν το δέος, την έκπληξη και την απορία που μας προκαλούσαν οι περιπτώσεις εκείνες των Ιαπώνων στρατιωτών που παρέμειναν «μάχιμοι» στις ζούγκλες των προκεχωρημένων κτήσεων της Αυτοκρατορίας για χρόνια ή και για δεκαετίες ολόκληρες μετά τη συνθηκολόγηση, αγνοώντας (ή αδυνατώντας να συλλάβουν) ότι ο πόλεμος είχε λήξει οριστικά και προ πολλού.

Ο μόνος εύκολος τρόπος για να καταπιούμε κάτι τόσο αλλόκοτα κωμικοτραγικό, που ξεπερνούσε κάθε ακραίο όριο αυθυποβολής, αφοσίωσης ή πατριωτικού οίστρου, ήταν να καταφύγουμε στον εξωτισμό και στον φυλετισμό: οι κώδικες των Σαμουράι, οι Ιάπωνες που πεθαίνουν για τον Αυτοκράτορα, οι Ιάπωνες που γίνονται καμικάζι, οι Ιάπωνες που κάνουν χαρακίρι και όλη αυτή η απόκοσμη τελετουργική παράνοια.

Ο πιο γνωστός ίσως από αυτούς τους στρατιώτες που έμειναν ξεχασμένοι στις ζούγκλες να πολεμάνε φαντάσματα και σκιές ήταν ο Χιρόο Ονόντα, ένας νεαρός υπολοχαγός που έμεινε να φυλάει το νησί Λουμπάνγκ στις Φιλιππίνες για τριάντα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, παραμένοντας πιστός στις οδηγίες που είχε λάβει το 1944 από τους ανωτέρους του: να μην εγκαταλείψει ποτέ το πόστο του μέχρι νεωτέρας και επίσης να μην αυτοκτονήσει αν βρεθεί αντιμέτωπος με εισβολή του εχθρού, αλλά να παραδοθεί και να δώσει παραπλανητικά στοιχεία σχετικά με τις θέσεις του ιαπωνικού στρατού. Σύντομα, οι εβδομάδες έγιναν μήνες, οι μήνες χρόνια και τα χρόνια δεκαετίες – μέχρι που σταδιακά ο χρόνος ο ίδιος έμοιαζε να λιώνει και μετά να γίνεται ατμός.

Ο Ονόντα περίμενε υπομονετικά, τελετουργικά, στην αρχή μαζί με κάποιους δύσπιστους φαντάρους, στο μεγαλύτερο διάστημα όμως ολομόναχος, αλλά οι Αμερικανοί δεν ήρθαν ποτέ. Όμως η πίστη του δεν κλονίστηκε.

Ο Ονόντα περίμενε υπομονετικά, τελετουργικά, στην αρχή μαζί με κάποιους δύσπιστους φαντάρους, στο μεγαλύτερο διάστημα όμως ολομόναχος, αλλά οι Αμερικανοί δεν ήρθαν ποτέ. Όμως η πίστη του δεν κλονίστηκε. Πίστευε ότι τα φυλλάδια που έπεφταν από τον ουρανό και έκαναν λόγο για παράδοση ήταν προπαγάνδα του εχθρού, και πολλά χρόνια μετά, παρακολουθώντας στον ουρανό τα αμερικανικά αεροσκάφη που κατευθύνονταν στο Βιετνάμ στις αρχές της δεκαετίας του ‘70, και παρότι δεν είχε καμιά επαφή με τον κόσμο και τις γεωπολιτικές εξελίξεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ινδία έχει απελευθερωθεί από τους Βρετανούς, η Σιβηρία έχει αποσχιστεί από τη Σοβιετική Ένωση και μαζί με άλλες δυνάμεις έχουν συμμαχήσει με την Ιαπωνία εναντίον των Αμερικανών.

Όταν τελικά τον ανακάλυψε ένας συμπατριώτης του περιηγητής το 1974, ο Ονόντα αρνήθηκε να τον πιστέψει ή να τον ακολουθήσει, απαιτώντας να έρθει να τον απαλλάξει από τον πόστο του κάποιος ανώτερος αξιωματικός, όπως και έγινε.

Ο Χιρόο Ονόντα προσαρμόστηκε τελικά στην πραγματικότητα, έγινε διασημότητα στην πατρίδα του, έγραψε μια πολύ επιτυχημένη αυτοβιογραφία, παραθέριζε για καιρό κάθε χρόνο στη Βραζιλία και πέθανε σε ηλικία 91 ετών το 2014. Τον τελευταίο χρόνο όμως έχει επανέλθει στην επικαιρότητα η ιστορία του, πρώτα με την περσινή (τρίωρη αλλά ενδεχομένως αξίζει τον κόπο) ταινία μυθοπλασίας Ονόντα:10.000 Νύχτες στη Ζούγκλα που είχε κάνει πρεμιέρα στις Κάννες, και τώρα με την πρώτη νουβέλα του (πολυγραφότατου κατά τα λοιπά) μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη (συγγραφέα, αφηγητή, γκουρού της «εκστατικής αλήθειας» που δεν έχει απαραίτητα σχέση με τα πραγματικά γεγονότα) Βέρνερ Χέρτζογκ.

Ο φοβερός Βαυαρός, που τον ερχόμενο Σεπτέμβρη κλείνει τα 80, κατάφερε μέσα στην καραντίνα να ολοκληρώσει δύο νέα ντοκιμαντέρ και συγχρόνως να γράψει και δύο βιβλία, ένα εκ των οποίων κυκλοφορεί αυτές τις μέρες με τίτλο The Twilight World (Ο κόσμος του λυκόφωτος), όπου κεντρικός (μοναδικός) χαρακτήρας είναι ο Ονόντα, τον οποίο είχε γνωρίσει ο σκηνοθέτης το 1997 που είχε βρεθεί στο Τόκιο για τη σκηνοθεσία μιας όπερας.

«Ποιον από όλους τους Ιάπωνες θα ήθελες να συναντήσεις;» τον είχαν ρωτήσει τότε. «Τον Χιρόο Ονόντα», είχε απαντήσει χωρίς δεύτερη σκέψη. Έπρεπε όμως να μεσολαβήσει μια εικοσιπενταετία (πέντε μόλις χρόνια λιγότερα από όσα είχε μείνει ο Ονόντα στο νησί) για να κάτσει να γράψει αυτό το βιβλίο με πρωταγωνιστή έναν εξόχως «χερτζογκικό» ήρωα.

«Μετά από όλα τα εκατομμύρια βήματα που είχε κάνει στη ζούγκλα, ο υπολοχαγός συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχε –δεν θα μπορούσε να υπάρχει– η έννοια του παρόντος», γράφει στο βιβλίο ο Χέρτζογκ. «Κάθε βήμα που έκανε ήταν το παρελθόν και κάθε επόμενο βήμα μέσα στις λάσπες ήταν το μέλλον… Ο πόλεμος του Ονόντα δεν έχει σημασία για το σύμπαν, για την ιστορία, για την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πόλεμος του Ονόντα έχει διαμορφωθεί από την ένωση ενός ονείρου και ενός φαντασιακού τίποτα. Παρόλο όμως που ο πόλεμος του Ονόντα γεννιέται από το τίποτα, παραμένει ένα συντριπτικό γεγονός που ανήκει στην αιωνιότητα».

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Βέρνερ Χέρτζογκ: Είμαστε όλοι αστρόσκονη που την έφεραν ως εδώ οι μετεωρίτες

Πρώτη προβολή / Βέρνερ Χέρτζογκ: Είμαστε όλοι αστρόσκονη που την έφεραν ως εδώ οι μετεωρίτες

Το ντοκιμαντέρ «Πύρινη σφαίρα: Επισκέπτες από άλλους κόσμους» του Βέρνερ Χέρτζογκ είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι στα πέρατα του κόσμου, εκεί όπου τα ίχνη που άφησαν οι μετεωρίτες αφηγούνται μια ιστορία που φτάνει μέχρι την αρχή των πάντων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Daily / Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Κάποιοι ήταν αδύνατο να κρύψουν ότι δεν μπορούν να ανεχτούν κάτι που μπορεί να μετατρέψει σε είδωλα της ελληνικής νεολαίας Ρομά, Αλβανούς και «ξένους». Κάποιοι άλλοι δεν αντέχουν οτιδήποτε μαζικά δημοφιλές και όπως πάντα υπάρχουν και οι θεματοφύλακες μιας αριστερόστροφης γεροντοκορίστικης ηθικολογίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Irma Vep: «Δεν είναι σειρά, είναι ταινία χωρισμένη σε οχτώ μέρη»

Daily / Irma Vep: «Δεν είναι σειρά, είναι ταινία χωρισμένη σε οχτώ μέρη»

Η νέα μίνι σειρά υψηλού πρεστίζ του HBO με πρωταγωνίστρια την Αλίσια Βικάντερ είναι μια δραματική κομεντί με φόντο τα high end παρασκήνια και τις VIP καταστάσεις που συνοδεύουν μια ύπαρξη στην αιχμή της λαμπερής διασημότητας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Καλοκαίρια με «Αγόρι», «Μανίνα», «Τρουένο» και «Πάττυ»

Daily / Καλοκαίρια με «Αγόρι», «Μανίνα», «Τρουένο» και «Πάττυ»

Χτύπησε βαθιά νοσταλγική φλέβα η αναγγελία της απώλειας του εκδότη κάποιων περιοδικών που αποτελούσαν κάποτε το εικονογραφημένο ευαγγέλιο των ατέλειωτων και ανέμελων καλοκαιριών της προεφηβείας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
adam sadler

Daily / «Hustle»: Νέο τρίποντο από τον Άνταμ Σάντλερ στο γήπεδο του Netflix

Δεν είναι απαραίτητο να αγαπά κανείς το μπάσκετ, κάτι τέτοιο όμως βοηθά σημαντικά στην απόλαυση αυτής της μη υπερβατικής αλλά εξαιρετικά καλοφτιαγμένης δραματικής κομεντί με φόντο τα άδυτα του NBA.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ντοροθι παρκερ

Shortcut / Η Ντόροθι Πάρκερ δεν ήταν μόνο ατάκες, ευφυολογήματα και Martini

Ένας από τους πολλούς καημούς που τη συνόδεψαν μέχρι το πικρό και μοναχικό της τέλος –χθες συμπληρώθηκαν πενήντα πέντε χρόνια από τον θάνατό της– ήταν ότι το κοινό έμοιαζε να αγνοεί τις έντονες πολιτικές της ευαισθησίες, που μόνο λόγια δεν ήταν.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Δημήτρης Πολιτάκης / Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Ακόμα και οι ίδιοι οι ποδηλάτες του κέντρου που στα μάτια των υπολοίπων μοιάζουν να παίζουν καθημερινά κορώνα-γράμματα την σωματική τους ακεραιότητα, είναι σα να βράζουν στο ίδιο καζάνι οργής, άγχους και συμπυκνωμένης επιθετικότητας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ο γάμος με φοβίζει πιο πολύ κι απ’ τον θάνατο», μου είπε γελώντας: Όταν ο Μάρκες συνάντησε την Shakira

Daily / «Ο γάμος με φοβίζει πιο πολύ κι απ’ τον θάνατο», μου είπε γελώντας: Όταν ο Μάρκες συνάντησε την Shakira

Με αφορμή τον χωρισμό Skakira – Πικέ, κάποιοι ανακάλεσαν ένα εξυμνητικό προφίλ που είχε γράψει για την συμπατριώτισσά του ο διάσημος Κολομβιανός νομπελίστας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ακριβώς πριν από είκοσι χρόνια.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Χλωμές αποχρώσεις του μαύρου

Δημήτρης Πολιτάκης / Χλωμές αποχρώσεις του μαύρου

Δεν είναι ότι μας συντάραξε η «εκλογή» κάποιου σαν τον Παναγιώτη Μπαλτάκο στην ηγεσία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, απλά έχουμε κουραστεί πραγματικά εσχάτως να βλέπουμε σε περίοπτα θεσμικά πόστα τέτοιες κραυγαλέες ακροδεξιές προσωπικότητες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Pistol

Shortcut / Η αλήθεια δεν βρίσκεται στο «Pistol»

Όχι ότι δεν βλέπεται με τίποτα η μίνι δραματική σειρά του Ντάνι Μπόιλ για την άνοδο και την πτώση των Sex Pistols, απλώς μοιάζει κάπως ανάρμοστο και μάταιο να κάνεις κάτι τόσο συμβατικό για το πιο διάσημο αντισυμβατικό γκρουπ όλων των εποχών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πριν από τον Τζόνι Ντεπ και την Άμπερ Χερντ, ήταν κάποτε ο Κλιντ Ίστγουντ και η Σόντρα Λοκ

Daily / Πριν από τον Τζόνι Ντεπ και την Άμπερ Χερντ ήταν κάποτε ο Κλιντ Ίστγουντ και η Σόντρα Λοκ

Ασχέτως της άποψης που μπορεί να έχει κανείς για την τωρινή δίκη και τα απόνερά της, είναι εντυπωσιακές οι ομοιότητες με την άγρια και γεμάτη αλληλοκατηγορίες δικαστική διαμάχη του 1989 ανάμεσα στον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη και στην επί δεκατέσσερα χρόνια σύντροφό του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ