Ήταν εύκολο να είσαι φαν της Καρέζη – πώς να μην είσαι;

Ήταν εύκολο να είσαι φαν της Καρέζη – πώς να μην είσαι; Facebook Twitter
Τρομάζει κανείς και μόνο στην ιδέα του τι θα είχε συμβεί αν δεν είχε υπάρξει.
0

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΩ κάποτε, κατόπιν άγριων βασανιστηρίων, ότι στην πραγματικότητα η αγαπημένη μου ελληνική ταινία δεν είναι κάποιο σπουδαίο επίτευγμα του ντόπιου καλλιτεχνικού σινεμά, αλλά η «Δεσποινίς Διευθυντής» (και πόσο ταιριαστός μοιάζει ο τίτλος στην έμφυλη ευελιξία των καιρών μας, παρά τη φαλλοκεντρική του έμπνευση).

Αν όμως διάλεγα μια σκηνή στη μνήμη της αιωνίως αγαπημένης Τζένης Καρέζη, θα ήταν μια βινιέτα της ταινίας «Η Αθήνα τη νύχτα» του 1962, όπου εμφανίζεται ως σπέσιαλ γκεστ σταρ και παίζει τον εαυτό της.

Προς το τέλος αυτού του ντοκιμαντέρ (πασπαλισμένου με ολίγη από μυθοπλασία), που αποτελούσε μια νυχτερινή ξενάγηση στα κέντρα και τα θέατρα και τα κλαμπ της πρωτεύουσας, με κύριο στόχο το κοινό της επαρχίας, που μόνο στο πανί μπορούσε να δει τα μεγαλεία της φανταχτερής μεγαλούπολης, τη βλέπουμε να εμφανίζεται σ’ ένα κινηματογραφικό πλατό όπου πρόκειται να ξεκινήσει γύρισμα.

Σύντομα όμως η επαγγελματική συνθήκη δίνει τη θέση της σ’ ένα αυτοσχέδιο πάρτι (γιατί έτσι είναι οι καλλιτέχνες, έτσι είναι ο σινεμάς) στο οποίο παίρνει μέρος όλο το συνεργείο, και στο κέντρο του χορού βρίσκεται, μαζί με τον Νίκο Σταυρίδη, η Καρέζη – ανέμελη, στιλάτη, πανέμορφη, με μια ανεπαίσθητη σχεδόν δόση αυτοσαρκασμού. 

Έχω σκεφτεί με κάποια δόση διαστροφής ότι θα ήθελα να υπήρχε μια εκδοχή του «Αχ αυτή η γυναίκα μου» όπου το πρωταγωνιστικό ζεύγος δεν θα ήταν Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ αλλά Καρέζη - Καζάκος. Μάλλον όχι τελικά, φριχτή ιδέα τώρα που το ξανασκέφτομαι πιο νηφάλια. 

Στ’ αλήθεια, βέβαια, ήταν πάντα εύκολο να είσαι φαν της Καρέζη. Πώς γίνεται να μην είσαι; Τρομάζει κανείς και μόνο στην ιδέα του τι θα είχε συμβεί αν δεν είχε υπάρξει. Μπορεί και να είχε επικρατήσει πλήρως το ακατανόητα παρτσακλό υπόδειγμα της Αλίκης.

Τούτου λεχθέντος, έχω σκεφτεί με κάποια δόση διαστροφής ότι θα ήθελα να υπήρχε μια εκδοχή του «Αχ αυτή η γυναίκα μου» όπου το πρωταγωνιστικό ζεύγος δεν θα ήταν Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ αλλά Καρέζη - Καζάκος. Μάλλον όχι τελικά, φριχτή ιδέα τώρα που το ξανασκέφτομαι πιο νηφάλια. 

Ήταν εύκολο να είσαι φαν της Καρέζη – πώς να μην είσαι; Facebook Twitter
«Δεσποινίς Διευθυντής»

Φυσικά η αξία της δεν ήταν μόνο ως το («δικό μας») σοφιστικέ αντίπαλο δέος στην επέλαση της υπερκινητικής ξανθιάς. Η δήθεν αντιπαλότητά τους άλλωστε ήταν ένα προφανές κατασκεύασμα επωφελές και για τις δύο.

Ο πρώτος σύζυγός της πάντως, ο Ζάχος Χατζηφωτίου (ας μην κρίνουμε, όλοι κάνουμε πειράματα και λάθη, κάποιοι αποκλειστικά, άσε που προσωπικά δεν τρελαίνομαι ούτε για τον δεύτερο, αφού όμως εκείνη ήταν ευτυχισμένη δεν μου πέφτει λόγος, εννοείται) είχε πει: «Στον γάμο μας η Τζένη δεν την κάλεσε [την Αλίκη]. "Θα μου καταστρέψει τον γάμο" έλεγε». 

Θυμάμαι παλιά έναν οικογενειακό γνωστό που κατά τις «επισκέψεις» στο σπίτι («δεν πρόλαβα να διαβάσω χθες, Κυρία, είχαμε επίσκεψη») έψαχνε κάθε φορά κάποια αφορμή, κάποια απότομη στροφή της κουβέντας από τα πολιτικά στα καλλιτεχνικά, για να αφηγηθεί στην ομήγυρη το ίδιο περιστατικό.

Η ιστορία είχε να κάνει μ’ εκείνη τη φορά πριν από χρόνια που είχε δει την Καρέζη στα πέριξ της Επιδαύρου μαζί με τη Ρόμι Σνάιντερ και για λίγο έμεινε αποσβολωμένος από τη διπλή λάμψη μην μπορώντας να πιστέψει ότι ξαφνικά είχε βρεθεί τόσο κοντά στις δύο σταρ (και στο «σταρ σύστεμ του φτωχού» αποτελούσαν ισότιμα μεγέθη, ασχέτως αν η μία ήταν εθνική και η άλλη διεθνής). 

Εκεί που ήθελε να καταλήξει όμως ήταν στη μεγάλη επιφοίτηση που είχε εκείνο το βράδυ, σα να είδε το φως το αληθινό, και κάθε φορά που επαναλάμβανε την ιστορία την έκανε να ακούγεται όλο και πιο πολύ σαν παραβολή που θα έπρεπε κάτι να μας διδάξει (υποθέτω ότι το ξένο δεν είναι απαραίτητα πιο γλυκό ή πιο βαθύ ή πιο ωραίο).

Μόλις λοιπόν συνήλθε κάπως από το σοκ και το δέος, κατελήφθη αίφνης από μια εθνική υπερηφάνεια καθώς απεφάνθη (με εντελώς αντικειμενικά κριτήρια, όπως σημείωνε κάθε φορά) πως «η δική μας ήταν πιο όμορφη!». Κάποιες φορές υπερθεμάτιζε ο ίδιος προσθέτοντας με ενθουσιασμό: «Πολύ πιο όμορφη!». Συνήθως όμως έμενε στην πρώτη και πιο νηφάλια αξιολόγηση, σα να επρόκειτο για μια νίκη «αντικειμενική» μεν, που είχε κριθεί όμως στα σημεία.    

Απόσπασμα από την ταινία «Η Αθήνα τη Νύχτα» (1962)

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μια σφαίρα στην καρδιά»: Πώς γυρίστηκε η μοναδική διεθνής ταινία της Τζένης Καρέζη

Οθόνες / «Μια σφαίρα στην καρδιά»: Πώς γυρίστηκε η μοναδική διεθνής ταινία της Τζένης Καρέζη

Ο Κώστας Φέρρης, βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία «Μια σφαίρα στην καρδιά» του Zαν-Ντανιέλ Πολέ, τη μοναδική διεθνή συμμετοχή της Τζένης Καρέζη που αποκαταστάθηκε και θα προβληθεί στα θερινά σινεμά, θυμάται άγνωστες ιστορίες από τα γυρίσματα.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΦΕΡΡΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φόβος και παράνοια στην Ευρώπη του μεταφασισμού

Δημήτρης Πολιτάκης / Φόβος και παράνοια στην Ευρώπη του μεταφασισμού

Το χειρότερο με τη φαινομενικά ακάθεκτη άνοδο της ακροδεξιάς είναι ότι κάθε φορά που αυτή η εξέλιξη πιστοποιείται τόσο θεαματικά και τόσο δυσοίωνα, όπως προχθές στην Ιταλία, σε βάζει σε μια διαδικασία ενοχικής περίσκεψης και άστοχης ενδοσκόπησης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Athena: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Daily / «Athena» στο Netflix: Πυροτεχνική λιτανεία εξέγερσης και καταστολής

Η νέα ταινία του Ρομέν Γαβρά με φόντο την πυριτιδαποθήκη των παρισινών προαστίων έκανε πρεμιέρα στο Netflix, τον δημιουργό της όμως φαίνεται να τον ενδιαφέρει η αισθητική της κλιμακούμενης σύγκρουσης μάλλον παρά οποιοδήποτε πολιτικό μανιφέστο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Νέιθαν Φίλντερ

Daily / «The Rehearsal»: Η πιο κουλή τηλεοπτική σειρά της χρονιάς ίσως είναι και η πιο ιδιοφυής

Ψεύτικο ή αληθινό; Κωμωδία ή δράμα; Παραβολή ή φάρσα; Πειραγμένο ριάλιτι ή εξεζητημένο κοινωνικό πείραμα με χορηγό το HBO; ‘Ένα ιδεοψυχαναγκαστικό όργιο; Το meta στα όρια του; Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν έχεις ξαναδεί τέτοια τηλεόραση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Οι άνδρες προτιμούν την Μάρθα Καραγιάννη

Daily / Οι άνδρες προτιμούν τη Μάρθα Καραγιάννη

Είναι κάτι στιγμές στις ταινίες της που μοιάζει σα να βρίσκεται εκεί για να χλευάζει τα μονότονα κλισέ των ανδρών, υπενθυμίζοντάς τους ότι αν πράγματι ισχύει το δόγμα «οι κύριοι προτιμούν τις ξανθές», τότε κακό του κεφαλιού τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τζον Μάκενρο

Daily / Τζον Μάκενρο υπεράνω (και εναντίον) όλων

Το νέο ντοκιμαντέρ «McEnroe» είναι μια στιλάτη και διεισδυτική προσωπογραφία του πιο εκρηκτικού σταρ του τένις όλων των εποχών, που στα 63 του μοιάζει να βρίσκεται σε διάθεση αναστοχασμού, παραμένοντας συγχρόνως εκείνο «το κωλόπαιδο από τη Νέα Υόρκη» που όλοι αγαπήσαμε κάποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Δικαίωμα στον θάνατο

Δημήτρης Πολιτάκης / Δικαίωμα στον θάνατο

Η «υποβοηθούμενη αυτοκτονία» του 91χρονου Ζαν Λικ Γκοντάρ έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μια κρίσιμη συζήτηση που συχνά παγιδεύεται σε ποικίλης μορφής ηθικά και υπαρξιακά αδιέξοδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

Daily / Πίστη, ελπίδα, μακελειό: Το Κατά Nick Cave Ευαγγέλιο και οι μηχανισμοί του πένθους

«Το να ανάψεις ένα κερί στην εκκλησία είναι μια έμπρακτη δήλωση προσμονής και λαχτάρας» λέει ο Cave σ’ ένα νέο βιβλίο που καταγράφει, μεταξύ άλλων, τους τρόπους με τους οποίους επιχείρησε να διαχειριστεί το πιο βαρύ πένθος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
figo

Daily / Ξύνοντας παλιές πληγές μετά από 22 χρόνια: Το ντοκιμαντέρ του Netflix για την «Υπόθεση Φίγκο»

Για τους οπαδούς της Μπαρτσελόνα ήταν ασύλληπτη η ιδέα ότι ο Λούις Φίγκο θα μπορούσε κάποτε να τους εγκαταλείψει, και μάλιστα για τον απόλυτο εχθρό, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Κι όμως συνέβη, και μάλιστα υπό τις πιο αμφιλεγόμενες και σκιώδεις συνθήκες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς 

Daily / Τότε που η Έλεν Μίρεν παραλίγο να μας κάνει φιλομοναρχικούς

Η Ελισάβετ ήταν προϊόν της Ιστορίας και σύμβολο μιας κληρονομικής (αιμομικτικής σχεδόν) τελετουργίας που συγκινεί ακόμα τα πλήθη, παρά τη νοσηρή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που αναδύει η βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Mo: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία του να είσαι Άραβας στην Αμερική

Daily / «Mo»: Γέλιο, συγκίνηση και η εμπειρία τού να είσαι Άραβας στην Αμερική

Αυτοβιογραφικό σε σημαντικό βαθμό, το δημιούργημα του 41χρονου κωμικού Μο Αμέρ αφηγείται με χιούμορ αλλά και με πάθος τους μπελάδες, τους καημούς και τα βάσανα ενός Παλαιστίνιου στη σύγχρονη Αμερική, και μάλιστα στο Χιούστον του Τέξας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;  

Daily / Ήταν αυτό το τελευταίο καλοκαίρι των διακοπών όπως τις ξέραμε;

Κόκκινο χτύπησε φέτος η γκρίνια και η διαμαρτυρία και η αγανάκτηση με το gentrification της εμπειρίας των διακοπών, η οποία έχει αποκτήσει ξεκάθαρα πλέον τα πιο αντιπαθή μητροπολιτικά χαρακτηριστικά, ακόμα και στα μικρά νησιά, ή μάλλον ειδικά σ’ αυτά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο Γκορμπατσώφ μάς πρόσφερε κάποτε μια πολύτιμη υπαρξιακή ανακούφιση

Daily / Ο Γκορμπατσώφ μάς πρόσφερε κάποτε μια πολύτιμη υπαρξιακή ανακούφιση

Πριν από τέσσερις δεκαετίες ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ήταν θεός. Και ήταν παντού. Και οι πάντες ανά τον πλανήτη τον αποθέωναν – εκτός από πολλούς συμπατριώτες του, ίσως και τους περισσότερους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ