«Η δουλειά μου είναι να παγώνω τις σκιές και να εμφιαλώνω τις αύρες»: Ο Mick Rock ήταν ο απόλυτος ροκ φωτογράφος

David Bowie Facebook Twitter
Mick Rock, The Rise of David Bowie, 1972-73
0

ΑΠΟ ΤΟΝ BOWIE, τον Iggy και τον Lou Reed, με τους οποίους είχε και μια πιο προσωπική σχέση, ως την πινακοθήκη του πανκ κι από τους Floyd, τους Queen, την Debbie Harry και τη Madonna μέχρι τον Snoop Dogg και τη Miley Cyrus, ο Mick Rock, που πέθανε προχθές στα 72 του, ήταν ο ροκ φωτογράφος, όπως άλλωστε υποδήλωνε και το επίθετό του, για το οποίο ο ίδιος είχε δηλώσει ότι ενδέχεται να το παρεξήγησε και να το εξέλαβε ως πεπρωμένο.

Δεν πρέπει να υπάρχει πάντως άνθρωπος στον πλανήτη που να μην έχει δει (και να μην του έχουν εντυπωθεί ως εξέχοντα υποδείγματα μιας ιδανικής ροκ εικονογραφίας) κάποια από τα διάσημα πορτρέτα ή εξώφυλλα δίσκων που γεννήθηκαν από τον φακό του. 

Ήταν από τους ελάχιστους εκείνους φωτογράφους που ανήκαν και οι ίδιοι στην ροκ αριστοκρατία και είχαν πρόσβαση και ελευθερία ανήκουστες για τα σύγχρονα δεδομένα. Ίδιες παρέες, ίδιες παραστάσεις, ίδιες ψευδαισθήσεις, ίδιες ουσίες.

Η είδηση του θανάτου του μου θύμισε ένα πολύ ωραίο και ιδιαίτερο ντοκιμαντέρ του 2017 (μια χαρά οξύς και ακμαίος και πάντα στιλάτος φαινόταν τότε πάντως) πάνω στον ίδιο και στο έργο του, με τον φοβερό τίτλο (δικής του έμπνευσης) «Shot! The Psycho-Spiritual Mantra of Rock».

Σύμφωνα με την εισαγωγική κάρτα της ταινίας, το υλικό προέρχεται από το «μυαλό, το σώμα και την ψυχή του Μάικλ Ντέιβιντ Ροκ». Και εκτός από τις ιστορίες πίσω από τις εικόνες που ο ίδιος αφηγείται, υπάρχει και μπόλικο συναρπαστικό ηχητικό υλικό που είχε συγκεντρώσει σε κασέτες από φιλικές και θερμές συνομιλίες που είχε από την αρχή ακόμα της καριέρας του με προσωπικότητες όπως ο Bowie, την εποχή του Ziggy Stardust (οι φωτογραφίες του Mick Rock από εκείνη τη φάση υπήρξαν απολύτως κρίσιμες για την καθιέρωση του «ανδρόγυνου» σούπερ σταρ), ο οποίος ακούγεται να λέει πως «ο καλλιτέχνης δεν είναι παρά ένα αποκύημα της φαντασίας του κοινού». Ή όπως ο Lou Reed να δηλώνει κοφτά και εμφατικά από την εποχή του «Transformer» πως «υπάρχουν πάνω από 50.000 πρεζάκια μόνο στη Νέα Υόρκη και τους αξίζει ένα τραγούδι».  

Mick Rock Lou Reed Facebook Twitter
O Mick Rock με τον Lou Reed το 1999 στη Νέα Υόρκη. Φωτ.: Bill Tompkins/Getty Images/Ideal Image

Ο ίδιος ο φωτογράφος ακούγεται, μεταξύ άλλων, να λέει στις αναπολήσεις του ότι πριν ακόμα γίνουν γνωστοί οι Queen, o Freddie Mercury «γέμιζε Κολοσσαία στο μυαλό του», ότι ο Iggy έμοιαζε απολύτως με ιγουάνα και ότι η Debbie Harry ήταν τόσο όμορφη που ήταν αδύνατο να της τραβήξεις κακή φωτογραφία.

«Ήμουν τόσο ερωτευμένος με την κοκαΐνη» λέει επίσης στο ντοκιμαντέρ. «Θυμάμαι φορές που έκανα να κοιμηθώ επτά μέρες».

Πριν κλείσει τα πενήντα, ο Mick Rock είχε ήδη υποστεί τρεις ανακοπές συν ένα τετραπλό bypass, έκτοτε πάντως το πήγαινε πολύ πιο χαλαρά με τις καταχρήσεις, ενώ ως το τέλος παρέμενε ένας υποδειγματικός επαγγελματίας και ένας εξαίρετος πορτρετίστας. «Είμαι πλέον ένας συνταξιούχος έκφυλος» είχε δηλώσει προσφάτως.   

Ήταν από τους ελάχιστους εκείνους φωτογράφους που ανήκαν και οι ίδιοι στη ροκ αριστοκρατία και είχαν πρόσβαση και ελευθερία ανήκουστες για τα σύγχρονα δεδομένα. Ίδιες παρέες, ίδιες παραστάσεις, ίδιες ψευδαισθήσεις, ίδιες ουσίες.

Παιδί του ’60 και με προδιάθεση δανδή εστέτ, ανοιχτού στην ντεκαντάνς και στην ψυχεδέλεια, ήταν φοιτητής στο Κέμπριτζ όταν ξεκίνησε να φωτογραφίζει: «Βρισκόμουν με μια νεαρή κυρία σε μια κατάσταση χημικής μέθης, θα ήταν νομίζω ο καλύτερος τρόπος να το θέσω, όταν έπιασα τη φωτογραφική μηχανή κι άρχισα να τραβάω. Έπαιζα εκείνη την ώρα, υπήρχε όμως κάτι σ’ αυτό που μου άρεσε πραγματικά... Δεν αντιλαμβάνομαι καθόλου τη δουλειά μου ως την καταγραφή ή την αποκάλυψη προσωπικοτήτων. Η δουλειά μου είναι να παγώνω τις σκιές και να εμφιαλώνω τις αύρες».   

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

The Old Man: Ο Τζεφ Μπρίτζες επέστρεψε πιο δυνατός από ποτέ

Daily / «The Old Man»: Ο Τζεφ Μπρίτζες επέστρεψε πιο δυνατός από ποτέ

Στον αειθαλή και εξαιρετικό, όπως πάντα, πρωταγωνιστή της ανήκει δικαιωματικά αυτή η νέα μίνι σειρά που λειτουργεί τόσο ως κατασκοπικό θρίλερ υψηλής δράσης όσο και ως δράμα φθινοπωρινών τόνων με γερά συναισθηματικά θεμέλια.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η εγγονή του Φρόιντ δεν έκανε ποτέ της ψυχοθεραπεία

Daily / Η εγγονή του Φρόιντ δεν έκανε ποτέ της ψυχοθεραπεία

Η Σόφι Φρόιντ που πέθανε στις αρχές του μήνα στα 97 της ήταν το τελευταίο επιζών εγγόνι του Σίγκμουντ Φρόιντ και πιθανότατα το τελευταίο εν ζωή πρόσωπο που τον συναναστράφηκε στενά. Η ίδια πίστευε πάντως ότι η ψυχανάλυση είναι σε σημαντικό βαθμό «μια ναρκισσιστική πολυτέλεια».
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Γονιός με το παιδί του μαζί στη συναυλία: Τι μπορεί να είναι λάθος σ’ αυτή την εικόνα;

Daily / Γονιός με το παιδί του μαζί στη συναυλία: Τι μπορεί να είναι λάθος σ’ αυτή την εικόνα;

Η πρώτη συναυλία ενός ή μίας εφήβου ήταν και είναι μια προσωπική τελετουργία μετάβασης κάπου αλλού ή μετεξέλιξης σε κάτι άλλο, χωρίς το δίχτυ προστασίας και ελέγχου που απλώνει το γονικό ενδιαφέρον τριγύρω σου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Daily / Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Κάποιοι ήταν αδύνατο να κρύψουν ότι δεν μπορούν να ανεχτούν κάτι που μπορεί να μετατρέψει σε είδωλα της ελληνικής νεολαίας Ρομά, Αλβανούς και «ξένους». Κάποιοι άλλοι δεν αντέχουν οτιδήποτε μαζικά δημοφιλές και όπως πάντα υπάρχουν και οι θεματοφύλακες μιας αριστερόστροφης γεροντοκορίστικης ηθικολογίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Irma Vep: «Δεν είναι σειρά, είναι ταινία χωρισμένη σε οχτώ μέρη»

Daily / Irma Vep: «Δεν είναι σειρά, είναι ταινία χωρισμένη σε οχτώ μέρη»

Η νέα μίνι σειρά υψηλού πρεστίζ του HBO με πρωταγωνίστρια την Αλίσια Βικάντερ είναι μια δραματική κομεντί με φόντο τα high end παρασκήνια και τις VIP καταστάσεις που συνοδεύουν μια ύπαρξη στην αιχμή της λαμπερής διασημότητας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Καλοκαίρια με «Αγόρι», «Μανίνα», «Τρουένο» και «Πάττυ»

Daily / Καλοκαίρια με «Αγόρι», «Μανίνα», «Τρουένο» και «Πάττυ»

Χτύπησε βαθιά νοσταλγική φλέβα η αναγγελία της απώλειας του εκδότη κάποιων περιοδικών που αποτελούσαν κάποτε το εικονογραφημένο ευαγγέλιο των ατέλειωτων και ανέμελων καλοκαιριών της προεφηβείας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
adam sadler

Daily / «Hustle»: Νέο τρίποντο από τον Άνταμ Σάντλερ στο γήπεδο του Netflix

Δεν είναι απαραίτητο να αγαπά κανείς το μπάσκετ, κάτι τέτοιο όμως βοηθά σημαντικά στην απόλαυση αυτής της μη υπερβατικής αλλά εξαιρετικά καλοφτιαγμένης δραματικής κομεντί με φόντο τα άδυτα του NBA.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ντοροθι παρκερ

Shortcut / Η Ντόροθι Πάρκερ δεν ήταν μόνο ατάκες, ευφυολογήματα και Martini

Ένας από τους πολλούς καημούς που τη συνόδεψαν μέχρι το πικρό και μοναχικό της τέλος –χθες συμπληρώθηκαν πενήντα πέντε χρόνια από τον θάνατό της– ήταν ότι το κοινό έμοιαζε να αγνοεί τις έντονες πολιτικές της ευαισθησίες, που μόνο λόγια δεν ήταν.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Δημήτρης Πολιτάκης / Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Ακόμα και οι ίδιοι οι ποδηλάτες του κέντρου που στα μάτια των υπολοίπων μοιάζουν να παίζουν καθημερινά κορώνα-γράμματα την σωματική τους ακεραιότητα, είναι σα να βράζουν στο ίδιο καζάνι οργής, άγχους και συμπυκνωμένης επιθετικότητας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ο γάμος με φοβίζει πιο πολύ κι απ’ τον θάνατο», μου είπε γελώντας: Όταν ο Μάρκες συνάντησε την Shakira

Daily / «Ο γάμος με φοβίζει πιο πολύ κι απ’ τον θάνατο», μου είπε γελώντας: Όταν ο Μάρκες συνάντησε την Shakira

Με αφορμή τον χωρισμό Skakira – Πικέ, κάποιοι ανακάλεσαν ένα εξυμνητικό προφίλ που είχε γράψει για την συμπατριώτισσά του ο διάσημος Κολομβιανός νομπελίστας, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ακριβώς πριν από είκοσι χρόνια.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Χλωμές αποχρώσεις του μαύρου

Δημήτρης Πολιτάκης / Χλωμές αποχρώσεις του μαύρου

Δεν είναι ότι μας συντάραξε η «εκλογή» κάποιου σαν τον Παναγιώτη Μπαλτάκο στην ηγεσία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, απλά έχουμε κουραστεί πραγματικά εσχάτως να βλέπουμε σε περίοπτα θεσμικά πόστα τέτοιες κραυγαλέες ακροδεξιές προσωπικότητες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Pistol

Shortcut / Η αλήθεια δεν βρίσκεται στο «Pistol»

Όχι ότι δεν βλέπεται με τίποτα η μίνι δραματική σειρά του Ντάνι Μπόιλ για την άνοδο και την πτώση των Sex Pistols, απλώς μοιάζει κάπως ανάρμοστο και μάταιο να κάνεις κάτι τόσο συμβατικό για το πιο διάσημο αντισυμβατικό γκρουπ όλων των εποχών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ