«Η αυτοκτονία δεν είναι συνειδητή επιλογή, είναι χρόνια νόσος»

«Η αυτοκτονία δεν είναι συνειδητή επιλογή, είναι χρόνια νόσος» Facebook Twitter
Η αυτοκτονία είναι ένα συνεχές συναισθηματικής οδύνης.
0

«Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ δεν είναι πράξη, επιλογή, απόφαση, επιθυμία», γράφει στο βιβλίο απομνημονευμάτων του που μόλις κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ με τίτλο Μια Παρασκευή του Απρίλη (One Friday in April) και υπότιτλο Μια ιστορία αυτοκτονίας και επιβίωσης, ο διηγηματογράφος Ντόναλντ Άντριμ, ο οποίος ξέρει για τι πράγμα μιλάει παρότι δεν είναι ψυχίατρος, επιστήμονας ή κάποιου τύπου «ειδικός» επί του θέματος.

Το βιβλίο του, αποσπάσματα του οποίου έχουν διαχυθεί τις τελευταίες μέρες στα πιο έγκριτα αμερικανικά μέσα, έχει ως κεντρικό άξονα της αφήγησης εκείνη την Παρασκευή του τίτλου όταν ο 48χρονος τότε συγγραφέας ανέβηκε σαν υπνωτισμένος στην ταράτσα του σπιτιού του στη Νέα Υόρκη «αποφασισμένος» να δώσει ένα τέλος που τελικά δεν ήρθε.

Βρέθηκε να κρέμεται από τα κάγκελα της σκάλας υπηρεσίας, βλέποντας να πέφτει το σκοτάδι, μέχρι που με κάποιον τρόπο σκαρφάλωσε στην αντίθετη μεριά του κενού και έμεινε κουλουριασμένος στο τσιμέντο για ώρες. «Πάνω εκεί στην ταράτσα, ένιωσα σαν να είχα περάσει όλη μου τη ζωή πεθαίνοντας», γράφει.

Στην αυτοκτονία δεν υπάρχει καμιά διαδικασία επιλογής, δεν επιλέγουμε τον θάνατο από τον πόνο, δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι μας που στέκεται αφ’ υψηλού, ανεπηρέαστο από την ασθένεια, εξετάζει την κατάσταση και παίρνει λογικές αποφάσεις…

Ήταν Απρίλιος του 2006. Θα περνούσαν πολλά χρόνια θεραπείας και εσωτερικής αναζήτησης μέχρι να κάτσει να γράψει την άποψή του για ένα ζήτημα που παραμένει ακόμα και στην εποχή μας ανομολόγητο σαράκι, μυστήριο καλυμμένο με τα πέπλα της σιωπής, της ενοχής και της ντροπής, κοινωνικό στίγμα, ερωτηματικό που πλανάται βασανιστικά αναζητώντας μάταια δικαιολογίες και αιτιάσεις.

«Η αυτοκτονία είναι ασθένεια», υποστηρίζει στο βιβλίο, διαφορετική από το «κεκλιμένο επίπεδο της αέναης επιστροφής» που είναι η κατάθλιψη. «Μια χρόνια ασθένεια με καταγωγή από το τραύμα, την απομόνωση, τη βία, την παραμέληση. Στην αυτοκτονία δεν υπάρχει καμιά διαδικασία επιλογής, δεν επιλέγουμε τον θάνατο από τον πόνο, δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι μας που στέκεται αφ’ υψηλού, ανεπηρέαστο από την ασθένεια, εξετάζει την κατάσταση και παίρνει λογικές αποφάσεις… Η αυτοκτονία είναι ένα συνεχές συναισθηματικής οδύνης».

Στα μάτια ενός «χρόνιου» αυτόχειρα όπως ο ίδιος, οι φίλοι που τον επισκέπτονταν στην κλινική μετά από εκείνη την απόπειρα «έμοιαζαν να ζουν σε ιστορικό χρόνο, όχι σ’ έναν αιώνιο θάνατο όπως εγώ. Είχαν χθες, σήμερα και αύριο».

Κρίσιμος παράγοντας για τη μακρόχρονη διαδικασία αποθεραπείας του υπήρξε μια διαδικασία την οποία έχουμε συνδέσει με τρομακτικές και ξεπερασμένες πρακτικές: «Μετά από εκείνη την Παρασκευή στην ταράτσα, η ασθένεια συνεχίστηκε για πάνω από μια δεκαετία, κατά την οποία υποβλήθηκα σε πάνω από πενήντα γύρους ηλεκτροσπασμοθεραπείας [ECT], αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε θεραπεία με ηλεκτροσόκ».

One Friday in AprilΣτην αρχή ήταν δύσπιστος, και δεν το τολμούσε, φοβούμενος ότι θα μείνει φυτό, βαθιά επηρεασμένος καθώς ήταν (όπως όλοι μας) από ταινίες όπως η Φωλιά του κούκου. Τον έπεισε όμως ένα τηλεφώνημα του συγγραφέα Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, ο οποίος του είπε πόσο τον είχε βοηθήσει η συγκεκριμένη θεραπεία στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Η τραγική ειρωνεία είναι βεβαίως ότι ο Γουάλας έδωσε τέλος στη ζωή του λίγο καιρό αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2008.

Ασχέτως της, σχετικής έτσι κι αλλιώς, αποτελεσματικότητας μιας τέτοιας «ριζικής» μεθόδου, διαβάζοντας αποσπάσματα από το βιβλίο νιώθεις ότι μπορείς να αντιληφθείς την ιδέα του συγγραφέα για την αυτοκτονία όχι ως μια «αινιγματική», «μοιραία» και «ακατανόμαστη» πράξη, όχι ως ένα απονενοημένο διάβημα της κακιάς στιγμής, όχι ως ένα χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου, αλλά ως μια ασθένεια που απαιτεί για την αντιμετώπισή της έγκαιρη και επιθετική θεραπεία αλλά και υποστήριξη, τόσο από το οικείο όσο και από το ευρύτερο περιβάλλον. Μοιάζει προφανές, αλλά δεν είναι.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«I’m Thinking of Ending Things»: Μας έκαψε τον εγκέφαλο και μας σκοτείνιασε την ψυχή!

Πρώτη προβολή / «I’m Thinking of Ending Things»: Μας έκαψε τον εγκέφαλο και μας σκοτείνιασε την ψυχή!

Η νέα φαντασμαγορική αλληγορία του Τσάρλι Κάουφμαν που έκανε πρεμιέρα στο Netflix έχει ήδη προκαλέσει κύμα παραφιλολογίας σχετικά με το «κρυπτικό» της περιεχόμενο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Απομόνωση, απόσταση, απουσία επαφής: 40 χρόνια από την αυτοκτονία του Ian Curtis

Μουσική / Απομόνωση, απόσταση, απουσία επαφής: 41 χρόνια από την αυτοκτονία του Ian Curtis

Πολλά από τα κύρια θέματα των στίχων του μοιάζουν να αντικατοπτρίζονται στις δυσοίωνες παραμέτρους αυτής της πανδημίας, όπως συμβαίνει και με κάποιους από τους αγαπημένους του συγγραφείς: Κάφκα, Μπάλαρντ, Καμύ, Μπάροουζ…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αυτό το υπεροπτικό μειδίαμα που απευθύνει ο μη οπαδός στον «αφελή» υποστηρικτή μιας ομάδας

Daily / Αυτό το υπεροπτικό μειδίαμα που απευθύνει ο μη οπαδός στον «αφελή» υποστηρικτή μιας ομάδας

Στα 101 του αποχαιρέτησε για πάντα ο Αμερικανός ποιητής της «αθλητικογραφίας» Ρότζερ Έιντζελ, που τα κείμενά του στο «New Yorker» λειτουργούσαν ως η ιδανική έκφραση της φωνής του μέσου οπαδού, αν βέβαια αυτός ο οπαδός μπορούσε να γράφει σαν άγγελος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Το λένε αμερικάνικο όνειρο επειδή μόνο κοιμισμένος μπορείς να το πιστέψεις»: Η μπαλάντα του Τζορτζ Κάρλιν

Daily / «Το λένε αμερικάνικο όνειρο επειδή μόνο κοιμισμένος μπορείς να το πιστέψεις»: Η μπαλάντα του Τζορτζ Κάρλιν

Ένα νέο ντοκιμαντέρ του HBO με τίτλο «George Carlin’s American Dream» ξεδιπλώνει την περιπετειώδη ζωή και την γεμάτη μεταμορφώσεις καριέρα του πιο σημαντικού ίσως Αμερικανού κωμικού όλων των εποχών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
bruce willis

Daily / Μια συνάντηση με τον Μπρους Γουίλις πριν από χρόνια

Αυτή η ανάμνηση ανασύρθηκε τώρα πρόσφατα με την είδηση της οριστικής του αποχώρησης από το σινεμά λόγω της διάγνωσής του με αφασία, πάθηση που εμφανίζεται με διαφορετικές διαβαθμίσεις ανά ασθενή, αλλά η λέξη και μόνο προκαλεί τις πιο δυσοίωνες σκέψεις.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Shortcut / Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Μια πρόσφατη ταινία και η νουβέλα που έγραψε στην καραντίνα ο Βέρνερ Χέρτζογκ και κυκλοφορεί αυτές τις μέρες φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την ιστορία του Χιρόο Ονόντα που έμεινε για τρεις δεκαετίες μόνος στη ζούγκλα πολεμώντας σκιές, χωρίς να ξέρει ότι ο πόλεμος είχε λήξει.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Daily / Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Σαν δυνατό κοκτέιλ με παραισθησιογόνα συστατικά καταναλώνεται η μίνι σειρά που ξετυλίγει την τρελή κι απίστευτη διαδρομή του Κλαρκ Όλαφσον, του πιο διαβόητου ληστή – δραπέτη – σταρ που γνώρισε ποτέ η Σουηδία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
KAPOUTZIDIS

Δημήτρης Πολιτάκης / Αδερφές και «παλικάρια»

Ο Καπουτζίδης τόλμησε να εκφράσει κάτι σημαντικό και το έκανε με τον πλέον ταιριαστό για την περίσταση τρόπο: υπό μορφή απόκρισης σε ένα επίμονο και κακόβουλο κλισέ, και με την ελαφρότητα που υπαγορεύει η πλατφόρμα που του δόθηκε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Daily / «Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Τα 99 κλείνει στα τέλη του μήνα ο αμφιλεγόμενος ινστρούχτορας του realpolitik κυνισμού που βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με τις προβλέψεις του γύρω από τις προοπτικές του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και της ανθρωπότητας γενικότερα, στο πλαίσιο ενός νέου ψυχρού πολέμου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
depp heard

Shortcut / Από το #MeToo στο #MenToo: Το κωμικοτραγικό τσίρκο της «δίκης Ντεπ - Χερντ»

Μοιάζει να δημιουργείται ένα κλίμα που, με αφετηρία την πλήρη απαξίωση της Άμπερ Χερντ ακόμα και σε επικεφαλίδες mainstream μέσων, υπονομεύει τις αλλαγές που έφερε το #MeToo, αναβιώνοντας το στερεότυπο της ανισόρροπης και ραδιούργας «μέγαιρας».
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Daily / Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Ο Κώστας Γκουσγκούνης δεν αποχαιρετίστηκε ως πορνοστάρ, που δεν ήταν ακριβώς, έτσι κι αλλιώς, αλλά ως κάτι ανάμεσα σε πορνοβοσκό-περφόρμερ για τη γενιά της μεταπολίτευσης και σε σύμβολο μιας υπόγειας ηθογραφίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Navalny: Ένα κοντινό πορτρέτο του πιο επιφανούς Ρώσου αντικαθεστωτικού

Daily / Navalny: Ένα ντοκιμαντέρ για τον πιο επιφανή Ρώσο αντικαθεστωτικό

Το «πολύκροτο» ντοκιμαντέρ για τον Αλεξέι Ναβάλνι που προβάλλεται ήδη στις πλατφόρμες είναι μια συμπαραγωγή CNN και HBO και προσφέρει αποκαλύψεις, απαντήσεις αλλά και επίμονα ερωτηματικά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Daily / «We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Όπως και στο «Wire», έτσι και σ’ αυτήν εδώ τη μίνι αστυνομική σειρά που έγραψε ο Ντέιβιντ Σάιμον μαζί με τον Τζορτζ Πελεκάνο και βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά, η πόλη της Βαλτιμόρης λειτουργεί ως περιπτωσιολογική μελέτη μιας βαθιάς συστημικής κρίσης που έχει ως αιχμή την αστυνομική αυθαιρεσία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Shortcut / Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα: Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Πρώτη από το τέλος ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και 108η στον κόσμο εμφανίστηκε η Ελλάδα στην ετήσια κατάταξη του Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου που δημοσίευσαν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα. Όχι ότι δεν έχουμε τα χάλια μας, αλλά μοιάζει κάπως υπερβολική αυτή η θέση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Daily / «Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Παρά τις σκιές που έχουν κυκλώσει κατά καιρούς την Αθωνική Πολιτεία, είναι αναμφισβήτητη η έλξη που ασκεί στην κοινή συνείδηση το «άβατο» του Αγίου Όρους, που παρουσιάζεται με διακριτικό και ελκυστικό τρόπο στο γερμανικό ντοκιμαντέρ που βρίσκεται σταθερά στο top10 του ελληνικού Netflix.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έτσι όπως πάει, στο τέλος δεν θα μείνει κανένα σινεμά στην Αθήνα

Daily / Έτσι όπως πάει, στο τέλος δεν θα μείνει κανένα σινεμά στην Αθήνα

Πρέπει να προστατευτούν με κάποιο τρόπο οι ελάχιστοι εναπομείναντες κινηματογράφοι, όπως γίνεται αλλού στον κόσμο, και να μη σβήσει εντελώς η συνήθεια της σκοτεινής αίθουσας, της μεγάλης οθόνης και της συλλογικής εμπειρίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ