ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
16.5.2022 | 15:59

Το ομολογώ

Μάλλον τελικά θα υποκύψω στην πολιορκία του,και θα τα ξαναβρώ με τον πρώην μου,λόγω δυσκολίας στη δημιουργία καινούργιας σχέσης.Νέκρα εντελώς,ούτε φύλλο δέν κουνιόταν ούτε πουλί πετούσε στον ορίζοντα.Κι εγώ,μετά από 16 μήνες μόνη(ναί,μετρούσα τους μήνες!)κόντευα να πάθω παράκρουση.Κακά τα ψέματα,ο άνθρωπος όταν είναι μόνος ούτε στον παράδεισο δέν αντέχει.Δέν είμαι ρομπότ,άνθρωπος είμαι και έχω ψυχικές και σωματικές ανάγκες,οπότε στην αναβροχιά,καλό είναι και το χαλάζι.Εντάξει,μήν τα παραλέω,δέν ήταν καθόλου άσχημα μαζί του,απλά δέν ήταν το εντελώς ιδανικό που είχα πλάσει στο μυαλό μου.Επιστροφή λοιπόν στα παλιά και γνώριμα λημέρια,και άντε να δούμε τί θα γίνει αυτή τη φορά.
ΤΑΥΤΙΖΟΜΑΙ (26) ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΟΜΑΙ (39)
7
 
 
 
 
σχόλια

Γενικά παίζει μια τάση , να μειώνουμε τους ανθρώπους που γουστάρουμε στα συμφραζόμενα .Επειδή είναι πρώην δηλαδή να φανεί ότι του κάνεις τη χάρη όντας απελπισμένη .Δε πιστεύω ότι είναι καθόλου έτσι , απλά τον σκεφτόσουν και όταν έβγαινες η έκανες κάτι με άλλους ,γιατί απλά αυτόν γουστάρεις .Τι φοβάστε ; Γιατί όλοι πρέπει να πηγαίνουν σε κάτι καινούργιο μόνο και μόνο για να αποδείξουν ότι μπορουν και χωρίς βαθιά συναισθήματα .
Είμαι τις άποψης ότι όσο αφήνεις ανθρώπους που νοιάζεσαι γ αυτούς εύκολα , γίνεσαι κ συ εύκολος και κενός με τα χρόνια ...τα λέμε με όλους τους ελεύθερους γενναίους( χαχαχα) στα 40-45 που θα είναι χωρίς οικογένεια ακόμα στο ψάξιμο σε ένα κόσμο που τα σκουπίδια έχουν όλα χρυσό περιτύλιγμα . Θάρρος είναι να μην τα παρατάς ,όχι να τα παρατάς και να ξεκινάς κάτι καινούργιο στα ρηχά .

Σκέφτεσαι βλακωδώς και η απελπισία σου χτυπάει κόκκινο. Είσαι μόνο ένα χρόνο μόνη σου και κάτι ψιλά και νομίζεις πως έκανες κατόρθωμα, θεωρώντας το χρονικό διάστημα της μοναξιάς σου τεράστιο! Και μάλιστα γυρίζεις στον πρώην! Τι να πούμε και εμείς που είμαστε μόνες πάνω από πέντε χρόνια; Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι με επιθυμίες και όνειρα; Να φουντάρουμε δηλαδή ή να πάμε στα παλιά; Έλεος! Καλύτερα μονάχοι μας παρά με τα σκατ@!