ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
27.6.2022 | 22:23

δεν ξέρω

είμαι 20 και καμία φορά νιώθω άσχημα που δεν έχω δουλέψει ποτέ στην ζωή μου. οι γονείς μου με σπουδάζουν και με ταϊζουν, δεν με πίεσαν ποτέ να βρω μια δουλειά γιατί δεν χρειάστηκε. ωστόσο, θέλω να πω ότι μπορεί να μην αντιμετωπίζω ακόμα τα προβλήματα των υπόλοιπων ενηλίκων (να έχω να πληρώνω μόνη μου τους λογαριασμούς μου) αλλά και η ακαδημαϊκή πίεση, η ανάγκη να μην απογοητεύσω τους γονείς μου που φροντίζουν για εμένα, και το ζόρι του να διαβάζω όλη μέρα για την εξεταστική με 38 πυρετό (σε αυτή τη φάση) δεν είναι λίγο. σε 2 βδομάδες θα πιάσω την πρώτη μου δουλειά και χαίρομαι πολύ που θα βοηθήσω έστω και λίγο.. νομίζω εκεί που θέλω να καταλήξω γενικά όμως, είναι να μην κρίνετε τους ανθρώπους σε οποιονδήποτε τομέα, σαφώς το να φροντίζεις να έχεις λεφτά να ζήσεις και το άγχος που αυτό περιλαμβάνει δεν συγκρίνεται με το να περάσεις ένα μάθημα στην εξεταστική. όμως το να υπονομεύουμε ο ένας τα προβλήματα του άλλου, δεν βοηθάει κανέναν σε τίποτα. αυτή η χώρα έχει ανάγκη λίγη παραπάνω συμπόνοια.
4
 
 
 
 
σχόλια

Νομίζω πως κατάλαβα τι θέλεις να πεις. Απλά και μόνο επειδή για τους περισσότερους από μας εδώ έχει παρέλθει η φάση των σπουδών και των εξεταστικών περιόδων (τα θυμόμαστε και γελάμε) ή επειδή εσύ δεν έχεις βιοποριστικό πρόβλημα να λύσεις προς το παρόν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρωγόμαστε τώρα εδώ για το ποιος από μας περνάει χειρότερα. Καθένας μας βρίσκεται σε διαφορετική φάση της ζωής και σε διαφορετική κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, οπότε και λογικό είναι ν' αντιμετωπίζει αντίστοιχα προβλήματα, που στους έξω απ' το χορό μπορεί να φαίνονται γελοία. Επίσης, παίζει ρόλο κι η ψυχοσύνθεση του καθενός όπως και η προσωρινή πνευματική και συναισθηματική φάση στο πώς εκλαμβάνει τα προβλήματα. Για κάποιους ακόμα και η δουλειά γραφείου σε άψογες συνθήκες μπορεί να φαντάζει βουνό και να μην έχουν όρεξη για τίποτα παραπάνω, ενώ άλλοι βαράνε δεκάωρα σε μια δουλειά με τρέξιμο αλλά κλάιν, μετά προλαβαίνουν και σε δρώμενα να πάνε, και ενέργεια για διάφορες ασχολίες τους περισσεύει και την παλεύουν. Είναι εντάξει, εσύ έχεις βάλει στόχο στο να διακριθείς στις σπουδές σου και αυτός είναι ένας σοβαρός στόχος, όσο κι αν "αστείος" μπορεί να φαντάζει για κάποιον dropout που ίδρυσε τη δική του εταιρεία (που, παρεμπιπτόντως, ακόμα κι αυτός ο πλούσιος επιτυχημένος άνθρωπος αντιμετωπίζει σκοτούρες άλλης φύσης). Θα έλεγα λοιπόν, ότι έχουμε ανάγκη όχι τόσο από συμπόνοια (όπως λέει κι ο Dude, είναι ένα αίσθημα ταυτισμένο με αυτό προς τους πιο αδύναμους), αλλά μια κατανόηση κι ίσως και κάποιο θαυμασμό για τη διαφορετικότητα μεταξύ μας, με την οποία καθένας από μας πορεύεται στη ζωή του. Καλή σου τύχη σε όλα (και σ' εσάς, σχολιαστές άπαντες, και σ' εσάς βεβαίως)!

''αυτή η χώρα έχει ανάγκη λίγη παραπάνω συμπόνοια.''

Ευχαριστούμε για το συμπέρασμα.

Αλλά προσωπικά προτιμώ να δώσω την συμπόνοια μου σε κάποιον-α που πεινάει.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ