Ο Γιάννης Σκουρλέτης εξηγεί γιατί ξαναδιαβάζει Γιώργο Ιωάννου

Ο Γιάννης Σκουρλέτης εξηγεί γιατί ξαναδιαβάζει Γιώργο Ιωάννου Facebook Twitter
0

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις του φετινού χειμώνα έχει τίτλο Είσαι σκοπός και γύρω σου χορεύουν τσοπανόσκυλα. Πρόκειται για μία εικαστική performance της ομάδας Bijoux de Kant και είναι βασισμένη σε κείμενα του πεζογράφου, ποιητή και μεταφραστή Γιώργου Ιωάννου σε σύνθεση και σκηνοθεσία του Γιάννη Σκουρλέτη. Ο οποίος εξηγεί στην συνέντευξη που ακολουθεί γιατί επέλεξε να ξαναδιαβάσει και να ανεβάσει Γιώργο Ιωάννου σήμερα...

 

Από πού είναι ο τίτλος της παράστασης ;

Είναι ένας στίχος από το ποίημα Στρατόπεδο Παύλου Μελά της συλλογής του Γιώργου Ιωάννου, Τα χίλια δένδρα. Στην παράσταση το ποίημα αυτό ακούγεται ως ομώνυμο τραγούδι.

 

Είναι ενδιαφέρον ότι επέλεξες τον Ιωάννου, έναν λογοτέχνη που ανήκει στην μυθολογία της Θεσσαλονίκης

Γιατί ο Ιωάννου είναι πολύ σημαντικός! Είναι αυτός που φέρνει στα ελληνικά γράμματα τον αστικό μοντερνισμό. Δηλαδή, αυτός που φτιάχνει μια ηθογραφία, αλλά ιδωμένη μέσα από ένα προσωπικό βίωμα. Αυτό το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Σου μιλάει για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, για την ιστορία, αλλά το περνάει μέσα από το δικό του κόσμο. Αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο και παρόλο που δεν είμαι από τη Θεσσαλονίκη, τον διάβαζα από πολύ μικρός. Μου θύμιζε πολύ «Ελλάδα», και τώρα που τίθεται το θέμα ποιά είναι η ελληνική μνήμη, προσπαθώ κι εγώ μέσα από αυτόν, να  ανιχνεύσω αυτήν τη μνήμη. Όπως λέει και ο ίδιος ο Ιωάννου, αν δεν υπάρχει μνήμη δεν υπάρχει και γλώσσα. Αυτή η απώλεια είναι που με ενδιαφέρει. Γι’ αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Η απώλεια της γλώσσας, δηλαδή η απώλεια της μνήμης. Η bijoux de Kant επιχειρεί μια νέα ανάγνωση του έργου του Ιωάννου, ανιχνεύοντας τα ψήγματα του ρομαντικού λόγου μέσα σε αυτό. Μας ενδιαφέρει να ανιχνεύσουμε τη μνήμη μας. Να βρούμε την προσωπική μας λάσπη. Γι’ αυτό δεν βάζουμε  λούστρο στην παράσταση, την θέλουμε άκομψη, άγρια, άτεχνη ίσως.  Όπως  ήταν και η  ζωή του Ιωάννου, μετέωρη ανάμεσα στην ποίηση, και στην  αναπόδραστη  πραγματικότητα και  αδιαμφισβήτητη κυριαρχία των κοινωνικών στερεοτύπων και συμβάσεων.  

 

 Από ποιο του βιβλίο αντλείς τα κείμενα στα οποία βασίζεται η παράσταση;

Είναι μια σύνθεση κειμένων αλλά και σκόρπιες φράσεις, από τη Σαρκοφάγο, την  Καταπακτή, το Δικό μας αίμα, από το Για ένα φιλότιμο, από ποιήματα, αποσπάσματα από  μεταφράσεις της Παλατινής Ανθολογίας, αλλά κυρίως βασίζεται στο μοναδικό του ανέκδοτο και άπαιχτο θεατρικό μονόλογο Η μεγάλη Άρκτος. Εκεί δείχνει τη ζωή ενός μοναχικού ανθρώπου που περιμένει τη ξαφνική επίσκεψη της μητέρας του και προσπαθεί να συμμαζέψει πράγματα που θα εκθέσουν αυτό που είναι. Μαζεύει φωτογραφίες πεθαμένων, γιατί λέει «συγχύζεται» η μητέρα του. Μιλάει για τη ζωή του, πώς βιάστηκε από τον πατριό του, πώς βρέθηκε εδώ που βρέθηκε. Η μητέρα αποτελεί την προσωποποίηση αυτής της μεροληπτικής, στερημένης φαντασίας πραγματικότητας που βαραίνει σε όλη τη ζωή του συγγραφέα σα μια δαμόκλειο σπάθη αόρατη ή σα σύννεφο απειλητικό, έτοιμο να ξεσπάσει από ώρα σε ώρα. Ο φόβος της εισβολής της πραγματικότητας σε αυτό το σπίτι που συνιστά ένα άσυλο είναι διαρκής και διατρέχει υπόγεια όλο το έργο ως το τέλος, ως μια ενεδρεύουσα συνθήκη απειλής.

Σε αυτό το σπίτι που ταυτόχρονα εκτός από άσυλο είναι και το πεδίο αγώνα του συγγραφέα επιχειρείται η υπέρβαση της πραγματικότητας και της συγκρουσιακής έντασης μ’ αυτήν. Εδώ, σ’ αυτό το ησυχαστήριο-κολαστήριο, ο συγγραφέας- καταφεύγει μακριά από την πραγματικότητα που ωστόσο αδιάκοπα τον απειλεί με την ξαφνική βίαιη, αγενή και απρόσκλητη εμφάνισή της έξω από την πόρτα του. Ως εκ τούτου δεν είναι ποτέ αεροστεγώς προστατευμένος από αυτήν την εξωτερική πραγματικότητα, αφού κυοφορεί εντός του τον φόβο της. Οι ενοχές και η σφοδρότητα των επιθυμιών συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα και οδηγούν τον συγγραφέα σε μία σπασμωδική παρακμιακή λύση στο πρόβλημά του: την παρενδυσία

 

 Πως οδηγήθηκες στη μορφή της παράστασης;

Πρόκειται για ένα σύγχρονο θέαμα, με τρεις performers και πρωτότυπη μουσική. Η παράσταση εξελίσσεται μέσα σε ένα κοτέτσι στο οποίο ζουν τρία πλάσματα. Η Μεγάλη Άρκτος την οποία υποδύεται ο Στράτος Τζώρτζογλου, το νέο παλληκάρι  - η προσωποποίηση της αρχαιοελληνικής καλοκαγαθίας, τα σπαράγματα της μνήμης, η εξιδανικευμένη νεότητα, μια ισόρροπη αρμονία εύρωστου σώματος και ευαίσθητου ποιητικού πνεύματος-, το οποίο υποδύεται ο Ιούλιος Τζιάτας και η κότα Καίτη, αχώριστη σύντροφος «όλων των μαχαιρωμένων και σφαγμένων που περιμένουν την καταιγίδα των δακρύων που θα ξεπλύνει τα αίματα» και υποδύεται η Λένα Δροσάκη. Ο ρόλος της Καίτης  προέκυψε από μια πληροφορία που είχα από τον ποιητή Γιάννη Κοντό,  ότι ο Ιωάννου είχε κατοικίδιο μια κότα που είχε αγοράσει στην οδό Αθηνάς. Την είχε ονομάσει Καίτη και είχε γράψει και μια ωδή γι’ αυτήν. Την ερωτεύτηκε παράφορα, έγινε η φιλενάδα του, ο εξομολόγος του. Το κοτέτσι  λειτουργεί ως ένα ψυχικό τοπίο. Θελήσαμε να συναντήσουμε τις προσωπικές μας μνήμες, να συναντήσουμε μια ξεχασμένη Ελλάδα, και πέρα από γραφικότητες να απαντήσουμε με μια σύγχρονη θεατρική φόρμα. Τα τρία αυτά πρόσωπα διαγράφουν ως τρεις πόλοι μια τριγωνομετρία ψυχολογίας στο μεταφορικό εμβαδό της οποίας διαδραματίζεται το έργο και προκύπτει η προβληματική του που αφορά στην πάλη ενός ανθρώπου ανάμεσα στις επιθυμίες του και την πραγματικότητα. Πρόκειται επομένως για μια συγκρουσιακή κατάσταση που λαμβάνει χώρα σε ένα κοτέτσι που είναι ταυτόχρονα και σπίτι αυτών των τριών ατόμων, που αν και φαίνονται να μη συνειδητοποιούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου, χορεύουν το ίδιο ματωμένο ζεϊμπέκικο.

συνέντευξη: Χρήστος Παρίδης     φωτογραφίες: Πάνος Μιχαήλ                                             

 

 

BIJOUX DE KANT

ΕΙΣΑΙ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΣΟΠΑΝΟΣΚΥΛΑ

σκηνοθεσία και εικαστική επιμέλεια: Γιάννης Σκουρλέτης

παίζουν: Στράτος Τζώρτζογλου, Ιούλιος Τζιάτας, Λένα Δροσάκη

μουσική: Κώστας Δαλακούρας

ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ  Πειραιώς 206, Ταύρος

από τις 3 Ιανουαρίου μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου  

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 21:30

Θέατρο
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

CHECK Βασίλης Παπαβασιλείου: «Το θέατρο είναι το στοίχημα της συνάντησης του ανθρώπου με τη συνείδησή του»

Θέατρο / Βασίλης Παπαβασιλείου: «Όλοι χρειαζόμαστε κάτι που να μας υπερβαίνει, μια ιδέα, έναν σκοπό, ένα πρόσωπο»

Μια χειμαρρώδης συζήτηση περί θεάτρου, πόλεως, δημοκρατίας, «γελοιοκρατίας», έξεων, υπερβάσεων, υπαρξιακών και άλλων ανθρώπινων συνθηκών με τον σκηνοθέτη της «Ελένης» του Ευριπίδη, της παράστασης του ΚΘΒΕ, λίγο πριν ανέβει στην Επίδαυρο (12-13/8).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Φάκελος Βάνκαου» στη Μικρή Επίδαυρο: Άνθρωπος, ζωή, μετά

Θέατρο / «Φάκελος Βάνκαου» στη Μικρή Επίδαυρο: Άνθρωπος, ζωή, μετά

Λίγο πριν από την πρεμιέρα στις 5 και 6 Αυγούστου στη Μικρή Επίδαυρο, οι έξι ηθοποιοί της παράστασης «Φάκελος Βάνκαου» του Σύλλα Τζουμέρκα, σε κείμενο του Ηλία Μαγκλίνη, διασχίζουν την πόλη με τα κοστούμια της Μάρλι Αλειφέρη.
THE LIFO TEAM
ΔΕΥΤΕΡΑ 01/08 - ΘΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ-Τι κάνει την όπερα «Τόσκα» του Τζάκομο Πουτσίνι να παραμένει τόσο δημοφιλής;

The Review / Τι κάνει την όπερα «Τόσκα» του Πουτσίνι τόσο δημοφιλή;

Ο Χρήστος Παρίδης συζητάει με τη δημοσιογράφο Αργυρώ Μποζώνη για την παράσταση της όπερας «Τόσκα» που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο από την Εθνική Λυρική Σκηνή, κλείνοντας το Φεστιβάλ Αθηνών 2022.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Τουρνέ» του Ευριπίδη Λασκαρίδη: Αυτό το Παρασκευοσάββατο η Μικρή Επίδαυρος θα σειστεί από τα γέλια

Θέατρο / «Τουρνέ» του Ευριπίδη Λασκαρίδη: Ένας ξεκαρδιστικός φόρος τιμής στη θεατρική μας κληρονομιά

Στο νέο του έργο, που παρουσιάζεται σήμερα και αύριο στη Μικρή Επίδαυρο, ο ιδιοφυής καλλιτέχνης εντάσσει για πρώτη φορά τον λόγο στην καλλιτεχνική του γλώσσα, σχολιάζοντας μοναδικά τη θεατρική μας κληρονομιά – και τη θεατρική μας παράνοια.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
CHECK ΤΕΤΑΡΤΗ Τόσκα

Θέατρο / «Τόσκα»: Η ιστορία της θρυλικής όπερας του Πουτσίνι

Ανατρέχουμε στο παρασκήνιο και στα πρώτα ανεβάσματα της διάσημης όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι, με αφορμή την παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που παρουσιάζεται στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ