Κρατήρες: Μια περφόρμανς για τους ανθρώπους που άλλαξαν πατρίδα

Κρατήρες: Μια performance που εμπνέεται από τους ανθρώπους που άλλαξαν πατρίδα Facebook Twitter
Στόχος μας είναι οι θεατές σε κάθε περφόρμανς μας να βιώνουν μια ξεχωριστή εμπειρία, αυτό θέλουμε να συμβεί και στους «Κρατήρες». Φωτ.: Κατερίνα Δρούκα
0

Η Κατερίνα Αναστασίου και ο Χρήστος Καπενής γνωρίστηκαν και δουλεύουν μαζί από τον Δεκέμβριο του 2021. Η νέα θεατρική περφόρμανς που έχουν ετοιμάσει και ερευνά το κενό που δημιουργείται στους ανθρώπους οι οποίοι χάνουν τα πάντα καθώς και την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα νέο κέλυφος σε έναν καινούργιο τόπο θα παρουσιαστεί την επόμενη εβδομάδα στο Εθνικό Ωδείο στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών».

«Γνωριστήκαμε στην έκθεση σύγχρονης τέχνης "Αδράνεια ΙΙ" του The Krank, στην οποία είχαμε λάβει και οι δύο μέρος», λένε. «Έκτοτε ξεκίνησε η συνεργασία μας, αρχικά με τη θεατρική περφόρμανς "Ρέντγκεν" κι έπειτα με την περφόρμανς "Common".

Αυτόν τον καιρό δουλεύουμε τους "Κρατήρες", τους οποίους θα παρουσιάσουμε στις 6 και 7 Οκτωβρίου στο Εθνικό Ωδείο. Επίσης, έχουμε ξεκινήσει πρόβες για το έργο "Ο οίκος των χοίρων" σε κείμενο Αριστείδη Αντονά που θα σκηνοθετήσουμε και θα παρουσιαστεί στα μέσα Νοεμβρίου. Εκτός από αυτά, σχεδιάζουμε ακόμη ένα πρότζεκτ που θα ανακοινωθεί τους επόμενους μήνες.

Στην αναζήτησή μας είδαμε πόσο σημαντικό είναι το κέλυφος για έναν άνθρωπο που μετακινείται, χρειάζεται ένα σπίτι στον νέο του τόπο και αυτό είναι που μπορεί να τον κάνει να δημιουργήσει μια νέα ζωή. 

Κρατήρες: Μια performance που εμπνέεται από τους ανθρώπους που άλλαξαν πατρίδα Facebook Twitter
Φωτ.: Κατερίνα Δρούκα

Στόχος μας είναι οι θεατές σε κάθε περφόρμανς μας να βιώνουν μια ξεχωριστή εμπειρία, αυτό θέλουμε να συμβεί και στους "Κρατήρες". Έμπνευσή μας υπήρξε η αληθινή μαρτυρία μιας γυναίκας που έφυγε από τη Σμύρνη και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1922, έχτισε με τα ίδια της τα χέρια επτά διαφορετικά σπίτια και έθαψε τα δυο της παιδιά. Επίσης, έμπνευση για την παράσταση μας έδωσε η αρχιτεκτονική των προσφυγικών κτιρίων και σπιτιών της Αθήνας, όπου διαμένουν άνθρωποι μέχρι και σήμερα.

Βάσει των παραπάνω, λοιπόν, συνθέτουμε μια δική μας αφήγηση που αφορά τον σύγχρονο άνθρωπο της πόλης. Στην παράσταση αυτή το σώμα λειτουργεί ως ένας κρατήρας, ένα δοχείο βιωμάτων, το εσωτερικό του οποίου ορίζεται από το έξω, όπως τα σώματα και τα σπίτια των ανθρώπων. Κρατήρες στην αρχαιότητα ήταν τα δοχεία στα οποία αναμείγνυαν κρασί με νερό. Ο κρατήρας έχει περίβλημα, έχει κέλυφος. Αυτός είναι και ο λόγος που η περφόρμανς ονομάστηκε “Κρατήρες”. Στην αναζήτησή μας είδαμε πόσο σημαντικό είναι το κέλυφος για έναν άνθρωπο που μετακινείται, χρειάζεται ένα σπίτι στον νέο του τόπο και αυτό είναι που μπορεί να τον κάνει να δημιουργήσει μια νέα ζωή. Το κτίσμα, όπως και ο κρατήρας, δημιουργείται για να καλυφθεί το κενό που υπάρχει μέσα τους.

Κρατήρες: Μια performance που εμπνέεται από τους ανθρώπους που άλλαξαν πατρίδα Facebook Twitter
Φωτ.: Κατερίνα Δρούκα

Τα μέσα που χρησιμοποιούμε είναι τα σώματά μας μπλεγμένα με υλικά οικοδόμησης κτιρίων, ηχοτοπία, μουσική και βιντεο-προβολές. Οι εικόνες που θα παρουσιάσουμε αφορούν τον ξεριζωμό, τη μετακίνηση, την αλλαγή, την εδραίωση.

Η βίαιη μετακίνηση σημαδεύει και διαμορφώνει κάθε άνθρωπο κι αυτό είναι κάτι που κουβαλάει όλη του τη ζωή, σε κάθε τόπο, μαζί με την ταυτότητα του πρόσφυγα. Θέλοντας να κατανοήσουμε αυτή την ταυτότητα, προσπαθούμε, με τα μέσα που χρησιμοποιούμε στην παράσταση, να μεταδώσουμε στον θεατή διαφορετικά ερεθίσματα μέσω της δικής μας οπτικής και της δικής μας έρευνας πάνω σε αυτό το ζήτημα. Γι’ αυτό και επιλέξαμε το αίθριο του Εθνικού Ωδείου που ως ένας άλλος κρατήρας περιβάλλεται από κτίρια που κατοικούνται από ανθρώπους προερχόμενους από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς. Θα θέλαμε η παράσταση να έχει συνέχεια και να μετακινηθεί και σε άλλα μέρη».

Κρατήρες: Μια performance που εμπνέεται από τους ανθρώπους που άλλαξαν πατρίδα Facebook Twitter
Φωτ.: Κατερίνα Δρούκα

«Κρατήρες»
Σύλληψη, σκηνοθεσία, κείμενο, σκηνική-ηχητική εγκατάσταση, βίντεο προβολή, ερμηνεία: Κατερίνα Αναστασίου (Nerisisty) & Χρήστος Καπενής

Εθνικό Ωδείο, Μάγερ 18, πλατεία Βάθης

6 & 7/10, 20:30, γενική είσοδος: €10, €8 (προπώληση), €6 (μειωμένο)

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ποιο είναι το δικό σας Σπιρτόκουτο;

Θέατρο / Ποιο είναι το δικό σου «Σπιρτόκουτο»; Οι συντελεστές της παράστασης απαντούν

Τι είναι το «Σπιρτόκουτο»; Ένα «συναισθηματικό κωλόπαιδο» ή «ολόκληρη η χώρα»; Οι συντελεστές της παράστασης «Σπιρτόκουτο The Musical» μοιράζονται με τη LiFO την προσωπική τους εκδοχή.
THE LIFO TEAM
ΤΕΤΑΡΤΗ Τζόαν Κόπτζεκ: «O Ζίζεκ κρατά ζωντανή τη θεματολογία της ψυχανάλυσης όλα αυτά τα χρόνια»

Θέατρο / Τζόαν Κόπτζεκ: «O Ζίζεκ κρατά ζωντανή τη θεματολογία της ψυχανάλυσης»

Η κορυφαία Αμερικανίδα φιλόσοφος και ψυχαναλύτρια συζητά με τον συνθέτη Χαράλαμπο Γωγιό πριν από την εμφάνισή της στη διημερίδα της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ για τη νέα όπερα του συνθέτη «Ο θάνατος του Άντονυ».
THE LIFO TEAM
Αγορίτσα Οικονόμου: Δεν είδα το Σπιρτόκουτο ούτε τώρα, επειδή θαυμάζω απεριόριστα την Κοκκίδου

Θέατρο / Αγορίτσα Οικονόμου: «Δεν είδα το Σπιρτόκουτο ούτε τώρα, επειδή θαυμάζω την Κοκκίδου»

Η ηθοποιός που υποδύεται τη Μαρία στη μιούζικαλ διασκευή της ταινίας του Οικονομίδη εξηγεί γιατί απέφυγε να δει την ταινία και μιλά για τον ρόλο της ως σταυροδρόμι γυναικείας υποτίμησης και επανάστασης.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΙΟΡΘΩΘΗΚΕ- Πόσο διαφέρει η «Στέλλα» σε σκηνοθεσία Γ. Περλέγκα από την ταινία του Κακογιάννη;

The Review / Πόσο διαφέρει η «Στέλλα» σε σκηνοθεσία Γ. Περλέγκα από την ταινία του Κακογιάννη;

Ο Χρήστος Παρίδης και η Χριστίνα Γαλανοπούλου, διευθύντρια σύνταξης του φεμινιστικού microsite ampa του LIFO.gr, συζητάνε για την παράσταση «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Σπιρτόκουτο, το μιούζικαλ: Η παθογένεια και το μεγαλείο της μικροαστικής οικογένειας σε ένα μοναδικό μουσικό έργο στη σκηνή της Στέγης

Θέατρο / «Σπιρτόκουτο The Musical»: Η πυριτιδαποθήκη της μικροαστικής οικογένειας στη σκηνή της Στέγης

Η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, ο Γιάννης Οικονομίδης, ο Γιάννης Νιάρρος και ο Αλέξανδρος Λιβιτσάνος συζητούν για το χρονικό δημιουργίας του (μιούζικαλ) «Σπιρτόκουτου» είκοσι χρόνια μετά τη θρυλική ταινία.
M. HULOT

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ