«Aδελφοσύνη»: Μια παράσταση που έχει αποσπάσει θερμότατα σχόλια διεθνώς έρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών

Aδελφοσύνη μεταξύ Solaris και Interstellar Facebook Twitter
Ηθοποιοί διαφορετικής καταγωγής και ηλικίας και αρκετοί ερασιτέχνες, που μιλούν διαφορετικές γλώσσες, συνθέτουν τον φανταστικό, μελλοντικό κόσμο της ιστορίας της. Φωτο: © Christophe Raynaud de Lage
0

Εκτός από το Dusk της Christiane Jatahy, και η Αδελφοσύνη της Caroline Guiela Nguyen έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αβινιόν 2021. Λίγα χρόνια πριν, το 2017, η Γαλλοβιετναμέζα σκηνοθέτις είχε κερδίσει τις εντυπώσεις του δύσκολου κοινού της Αβινιόν με τη μελοδραματική Σαϊγκόν που είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2019. Εκείνη η παράσταση (σαφώς επηρεασμένη από τις «εβραϊκές» παραστάσεις του Βαρλικόφσκι στο στήσιμο και την αισθητική) στρεφόταν στο παρελθόν, θίγοντας με ευαισθησία ζητήματα μετα-αποικιακού ενδιαφέροντος. Μέσα από συγκινητικές ιστορίες ανθρώπων αποκάλυπτε το πλέγμα αλληλεξαρτήσεων, στρεβλώσεων και πολώσεων που προκάλεσε η αποικιοκρατία σε χώρες όπως το Βιετνάμ – και πώς αυτές, μέσω των εξόριστων/μεταναστών, από τις αποικίες μεταφέρθηκαν στο «σώμα» της αποικιοκρατικής χώρας. 

Μετά την πανδημία, ωστόσο, κάτι άλλαξε, κάτι που μας καλεί να στραφούμε στο απειλητικό κοινό μέλλον, αφήνοντας στην άκρη εμπόδια του παρελθόντος. Τα νέα δεδομένα έθεσαν σε λειτουργία μια διαδικασία επανεξέτασης της κουλτούρας του ατομικισμού υπέρ ενός ευρύτερου συλλογικού/κοινοτικού οράματος κατανόησης, αποδοχής και αρμονικής συμβίωσης. Το θέατρο, ως δέκτης αυξημένης ευαισθησίας και διορατικότητας, ανταποκρίθηκε αμέσως στην ανάγκη – η Αδελφοσύνη (ή μήπως «Αδελφότητα»;) της Caroline Guiela Nguyen το αποδεικνύει.

Ηθοποιοί διαφορετικής καταγωγής και ηλικίας (από το Μαρόκο, το Βιετνάμ ή το Μαντράς) και αρκετοί ερασιτέχνες (λ.χ. ένας ράπερ από τη Μασσαλία και ένας αστροφυσικός της ΝΑSA), που μιλούν διαφορετικές γλώσσες, συνθέτουν τον φανταστικό, μελλοντικό κόσμο της ιστορίας της. Πολλά χρόνια μετά, κάτι τρομερό έχει συμβεί, έκλειψη ή κατακλυσμός, και ένα μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού εξαφανίζεται.

Ηθοποιοί διαφορετικής καταγωγής και ηλικίας (από το Μαρόκο, το Βιετνάμ ή το Μαντράς) και αρκετοί ερασιτέχνες (λ.χ. ένας ράπερ από τη Μασσαλία και ένας αστροφυσικός της ΝΑSA), που μιλούν διαφορετικές γλώσσες, συνθέτουν τον φανταστικό, μελλοντικό κόσμο της ιστορίας της.

Οι εναπομείναντες, άνθρωποι που υποφέρουν από βαθύ πένθος, καταφεύγουν σε Κέντρα Φροντίδας και Παρηγοριάς. Προσπαθούν μέσω της τεχνολογίας να προσεγγίσουν τους αγνοούμενους, αλλά η θλίψη τους μολύνει το σύμπαν, επιβραδύνοντας την κίνηση της Γης και των πλανητών. Για να αποτρέψουν τα χειρότερα, πρέπει να θυσιάσουν τις πιο πολύτιμες αναμνήσεις τους.

Τα πρόσωπα της Αδελφοσύνης συνεχίζουν να ζουν αφηγούμενα τις ιστορίες τους, αλλά με ποια δοσολογία, με ποια ισορροπία μνήμης και λήθης η «θεραπεία» είναι εφικτή; Και σε μια τέτοια προοπτική επιστημονικής φαντασίας, που πλέον μοιάζει οικεία, τι μπορεί να σημαίνει «Ιστορία», και μήπως η αξία του παρελθόντος, της καταγωγής, της κληρονομιάς στους νεότερους, ζητήματα για τα οποία ακόμα ερίζουμε, δεν θα έχουν πια καμία σημασία; 

Η Caroline Guiela Nguyen αποπειράται μια νέα αξιολόγηση του παρόντος μέσα από στοιχεία του μέλλοντος που είναι ήδη εδώ, έχοντας ως οδηγό, όπως έχει πει, τ’ αστέρια, που, παρότι λάμπουν στον ουρανό μας, έχουν εξαφανιστεί ήδη από τον συμπαντικό χωρόχρονο. Ωστόσο, πέρα από τα ερωτήματα που θέτει εμμέσως η παράσταση, αυτό που πάλι κυριαρχεί είναι η δύναμη των ιστοριών των ανθρώπων ως διαφορετικών κεφαλαίων της ίδιας, σχεδόν μυθολογικής Ιστορίας που επαναλαμβάνεται αενάως μέχρι το τέλος του κόσμου να λειαίνει τις αντιθέσεις και να επουλώνει τα τραύματα.

Μένει να αποδειχτεί αν τελικά αυτή η Αδελφοσύνη, που επιλέγει για τίτλο της παράστασής της, μπορεί να υπάρξει ή αν είχε δίκιο ο αιρετικός Έγκον Φρίντελ που στην Πολιτιστική ιστορία των νεότερων χρόνων (1928-31) έγραφε ότι από τις τρεις ιδέες του συνθήματος της Γαλλικής Επανάστασης, οι δύο είναι αντίθετες μεταξύ τους (όταν υπάρχει ελευθερία δεν υπάρχει ισότητα και όταν υπάρχει ισότητα δεν υπάρχει ελευθερία) και η τρίτη, η αδελφοσύνη, είναι λέξη κενή νοήματος. Κι αν τελικά μόνο με την αδελφοσύνη μπορούν οι άνθρωποι να ονειρεύονται και να κατορθώσουν ένα κάποιο βιωτό μέλλον.

Aδελφοσύνη μεταξύ Solaris και Interstellar Facebook Twitter
Φωτο: © Christophe Raynaud de Lage

Aδελφοσύνη μεταξύ Solaris και Interstellar Facebook Twitter
Φωτο: © Christophe Raynaud de Lage

Aδελφοσύνη μεταξύ Solaris και Interstellar Facebook Twitter
Φωτο: © Christophe Raynaud de Lage

Caroline Guiela Nguyen
FRATERNITÉ, Conte fantastique / ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ, μια φανταστική ιστορία
Πειραιώς 260 (Δ)
6/7-7/7, 20:00

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

CHECK Βασίλης Παπαβασιλείου: «Το θέατρο είναι το στοίχημα της συνάντησης του ανθρώπου με τη συνείδησή του»

Θέατρο / Βασίλης Παπαβασιλείου: «Όλοι χρειαζόμαστε κάτι που να μας υπερβαίνει, μια ιδέα, έναν σκοπό, ένα πρόσωπο»

Μια χειμαρρώδης συζήτηση περί θεάτρου, πόλεως, δημοκρατίας, «γελοιοκρατίας», έξεων, υπερβάσεων, υπαρξιακών και άλλων ανθρώπινων συνθηκών με τον σκηνοθέτη της «Ελένης» του Ευριπίδη, της παράστασης του ΚΘΒΕ, λίγο πριν ανέβει στην Επίδαυρο (12-13/8).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Φάκελος Βάνκαου» στη Μικρή Επίδαυρο: Άνθρωπος, ζωή, μετά

Θέατρο / «Φάκελος Βάνκαου» στη Μικρή Επίδαυρο: Άνθρωπος, ζωή, μετά

Λίγο πριν από την πρεμιέρα στις 5 και 6 Αυγούστου στη Μικρή Επίδαυρο, οι έξι ηθοποιοί της παράστασης «Φάκελος Βάνκαου» του Σύλλα Τζουμέρκα, σε κείμενο του Ηλία Μαγκλίνη, διασχίζουν την πόλη με τα κοστούμια της Μάρλι Αλειφέρη.
THE LIFO TEAM
ΔΕΥΤΕΡΑ 01/08 - ΘΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ-Τι κάνει την όπερα «Τόσκα» του Τζάκομο Πουτσίνι να παραμένει τόσο δημοφιλής;

The Review / Τι κάνει την όπερα «Τόσκα» του Πουτσίνι τόσο δημοφιλή;

Ο Χρήστος Παρίδης συζητάει με τη δημοσιογράφο Αργυρώ Μποζώνη για την παράσταση της όπερας «Τόσκα» που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο από την Εθνική Λυρική Σκηνή, κλείνοντας το Φεστιβάλ Αθηνών 2022.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Τουρνέ» του Ευριπίδη Λασκαρίδη: Αυτό το Παρασκευοσάββατο η Μικρή Επίδαυρος θα σειστεί από τα γέλια

Θέατρο / «Τουρνέ» του Ευριπίδη Λασκαρίδη: Ένας ξεκαρδιστικός φόρος τιμής στη θεατρική μας κληρονομιά

Στο νέο του έργο, που παρουσιάζεται σήμερα και αύριο στη Μικρή Επίδαυρο, ο ιδιοφυής καλλιτέχνης εντάσσει για πρώτη φορά τον λόγο στην καλλιτεχνική του γλώσσα, σχολιάζοντας μοναδικά τη θεατρική μας κληρονομιά – και τη θεατρική μας παράνοια.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
CHECK ΤΕΤΑΡΤΗ Τόσκα

Θέατρο / «Τόσκα»: Η ιστορία της θρυλικής όπερας του Πουτσίνι

Ανατρέχουμε στο παρασκήνιο και στα πρώτα ανεβάσματα της διάσημης όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι, με αφορμή την παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που παρουσιάζεται στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ένα αρχαίο Θέατρο που ζει ακόμα

22 λόγοι που αγαπάμε την καλοκαιρινή Ελλάδα / Ένα αρχαίο θέατρο που ζει ακόμα

Το θέατρο της Επιδαύρου είναι το ομορφότερο και επιβλητικότερο αρχαίο θέατρο στον κόσμο, το τελειότερο από άποψη ακουστικής και αισθητικής, στο οποίο όλοι οι σπουδαίοι ξένοι καλλιτέχνες ονειρεύονται να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Κλυταιμνήστρα από τους tg STAN / Λίγες ώρες πριν την παγκόσμια πρεμιέρα

Θέατρο / «Κλυταιμνήστρα» των tg STAN στην Ελευσίνα: Γιατί είναι σημαντικό να ακουστεί η φωνή της;

Είδαμε την πολυαναμενόμενη παράσταση που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Παλαιό Ελαιουργείο, στο πλαίσιο της διοργάνωσης 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Ρε Κουτλή, θα μας κάνεις να μας αρέσει το θέατρο!»

Θέατρο / «Ρε Κουτλή, θα μας κάνεις να μας αρέσει το θέατρο!»: Backstage στην παράσταση του καλοκαιριού

Η LiFO βρέθηκε στα παρασκήνια της τελευταίας παράστασης του έργου «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι», που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Κουτλής στο Φεστιβάλ Αθηνών και μέσα σε τέσσερα βράδια έγινε το απόλυτο θεατρικό viral της χρονιάς, ειδικά ανάμεσα στο νεαρό κοινό.
M. HULOT

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ