Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "Le Parc des Sources, Vichy" 1970. © David Hockney. Φωτο: Fabrice Gibert. Devonshire Collections.
0

Ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής μας, ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, παρουσιάζει αυτή την άνοιξη και το καλοκαίρι, από τις 15 Μαρτίου, νέα έργα του στο Μουσείο Fitzwilliam και την γκαλερί Heong στο Downing College, στην έκθεση «Hockney’s Eye: The Art and Technology of Depiction» που εξερευνά τους τρόπους με τους οποίους ο διάσημος Βρετανός καλλιτέχνης βλέπει και απεικονίζει την τέχνη.

Ο γεννημένος το 1937 Βρετανός εικαστικός ήταν από αυτούς που τον καιρό της πανδημίας δεν σιώπησαν, τόσο με τα αισιόδοξα έργα που έφτιαχνε από το σπίτι του στη Νορμανδία όσο και με τα μηνύματα που έστελνε μέσα από το λογαριασμό του στο Ίνσταγκραμ, προσφέροντας ελπίδα σε έναν λαβωμένο κόσμο. 

Η έκθεση αυτή διερευνά την εμμονή του Χόκνεϊ με το πώς βλέπουμε τον κόσμο και πώς ο κόσμος του χρόνου και του χώρου μας μπορεί να αποτυπωθεί στην επιφάνεια μιας επίπεδης οθόνης. Ο Χόκνεϊ δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται με τη χρήση καμερών, ψηφιακού σχεδίου, iPad και ακολουθεί μια παράδοση στη χρήση της κάμερας από τη lucida του Ένγκρ έως την camera obscura του Καναλέτο και τη γέννηση του αναγεννησιακού νατουραλισμού τον 15ο αιώνα.

Μια επίσκεψη σε έκθεση του ζωγράφου και σχεδιαστή Ζαν Ογκίστ Ντομινίκ Ένγκρ στην Εθνική Πινακοθήκη το 1999 πυροδότησε το ενδιαφέρον του Χόκνεϊ για τη χρήση οπτικών εργαλείων από καλλιτέχνες πριν από την έλευση της φωτογραφίας το 1839.

Η έκθεση αυτή διερευνά την εμμονή του Χόκνεϊ με το πώς βλέπουμε τον κόσμο και πώς ο κόσμος του χρόνου και του χώρου μας μπορεί να αποτυπωθεί στην επιφάνεια μιας επίπεδης οθόνης. Ο Χόκνεϊ δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται με τη χρήση καμερών, ψηφιακού σχεδίου, iPad και ακολουθεί μια παράδοση στη χρήση της κάμερας από τη lucida του Ένγκρ έως την camera obscura του Καναλέτο και τη γέννηση του αναγεννησιακού νατουραλισμού τον 15ο αιώνα.

Στην έκθεση του Μουσείου Fitzwilliam, τα σχέδια, οι πίνακες και τα ψηφιακά έργα τέχνης του Χοκνεϊ παρουσιάζονται σε μια σειρά προκλητικών συναντήσεων με έργα καλλιτεχνών όπως οι Βαν Γκογκ, Μονέ, Κόνσταμπλ και Γουόρχολ.

Η έκθεση στο The Heong Gallery απεικονίζει τα πρωτοποριακά σύγχρονα πειράματα του Χόκνεϊ από τη δεκαετία του 1960 έως τις μέρες μας, με το εμβληματικό «Grand Canyon I» (2017) ανάμεσα στα πολλά δημοφιλή και τολμηρά έργα που εκτίθενται.

Χαρτογραφεί τις πρωτοποριακές προσεγγίσεις του Χόκνεϊ για την αποτύπωση του χώρου, ξεκινώντας με ένα σχέδιο που έγινε ενώ ήταν στο Βασιλικό Κολλέγιο Τέχνης το 1959 αλλά και τα κολάζ φωτογραφιών από τη δεκαετία του '80 και ένα πρώιμο ψηφιακό σχέδιο. Κορυφώνεται με ένα ψηφιακό έργο, μια τοιχογραφία, στην οποία παρουσιάζει τα πρόσφατα πειράματα του καλλιτέχνη με την ψηφιακή φωτογραφία.

Ο Χόκνεϊ γεννήθηκε το 1937 στο βιομηχανικό Μπράντφορντ και μεγάλωσε στην αστική ρύπανση της μεταπολεμικής Βρετανίας, κάτι που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη ζωηρόχρωμη τέχνη του. Η έκθεση «διερευνά τις απόψεις του Χόκνεϊ για το πώς δημιουργήθηκε η τέχνη του παρελθόντος, τι έμαθε από αυτήν και πώς τη μεταμόρφωσε».

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, The Arrival of Spring in Woldgate, East Yorkshire in 2011, 19 May 2011. iPad drawings, © David Hockney.
Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, The arrival of spring in Woldgate, East Yorkshire in 2011 — 31 May, №1 (900), 2011. iPad drawing, © David Hockney.

«Προέκυψε από τους Μονέ, Ματίς και Πικάσο. Το Μπράντφορντ ήταν μια πολύ, πολύ σκοτεινή πόλη τότε. Τα κτίρια ήταν κυριολεκτικά μαύρα από το κάρβουνο. Και αυτό ακριβώς ζωγράφιζα: δεν μπορούσες να δεις πολύ χρώμα. Όμως, θυμάμαι να πηγαίνω σε μια έκθεση του Βαν Γκογκ στο Μάντσεστερ το 1954. Νόμιζα πως ο Βαν Γκογκ ήταν ένας αρκετά πλούσιος καλλιτέχνης γιατί μπορούσε να χρησιμοποιεί δυο σωληνάρια μπλε για να ζωγραφίζει τον ουρανό. Πάντα θυμάμαι εκείνη την έκθεση. Ήταν κάτι το εξαίσιο για μένα», είχε δηλώσει όταν έκανε την έκθεση  «The Arrival of Spring», το 2021, στη Royal Academy του Λονδίνου.

Στην έκθεση παρουσιάζεται και η τελευταία αυτοπροσωπογραφία του Ντέιβιντ Χόκνεϊ, ζωγραφισμένη στη Νορμανδία τον περασμένο Νοέμβριο. Σε αυτή ποζάρει γελαστός, με ροδαλά μάγουλα, κρατώντας το αιώνιο τσιγάρο ανάμεσα στα δάχτυλα του δεξιού του χεριού, το πινέλο στο αριστερό χέρι, μπροστά σε έναν αόρατο ή λευκό καμβά, φορώντας ένα καρό κοστούμι και την αγαπημένη του τραγιάσκα. Εκτός από την αυτοπροσωπογραφία, η έκθεση παρουσιάζει μια σειρά από άλλα έργα που δεν είχαν εκτεθεί ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "Self Portrait, 22nd November 2021". © David Hockney. Φωτο: Jonathan Wilkinson

Είναι γνωστό ότι επικρίνει τόσο τη φωτογραφία όσο και τη γραμμική προοπτική της «Αναγέννησης» για τις γραμμές της που υποχωρούν σε ένα μόνο σημείο, λέγοντας ότι δεν είναι αληθινές και δεν συγχρονίζονται με την πραγματική μας εμπειρία από το οπτικό περιβάλλον.

«Ο κόσμος είναι μεγάλος», γράφει. «Το μάτι είναι συνδεδεμένο με το μυαλό… βλέπουμε με τη μνήμη… Μια φωτογραφία τα βλέπει όλα ταυτόχρονα –με ένα κλικ του φακού από μία μόνο οπτική γωνία– αλλά εμείς δεν το κάνουμε». Η έκθεση αυτή γίνεται σε έναν χώρο όπου οι τέχνες και οι επιστήμες συναντώνται επί ίσοις όροις, όπως λένε οι επιμελητές του Fitzwilliam.

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, Yosemite I, October 16th 2011 (1059), 2011. iPad drawing, collection of the artist, © David Hockney.

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "17th April 2020, No. 2", iPad painting © David Hockney

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "No. 340," May 21, 2020, iPad painting © David Hockney

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "Le Parc des Sources, Vichy" 1970. © David Hockney. Φωτο: Fabrice Gibert. Devonshire Collections.

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ, τα νέα έργα του και οι επιστήμες στο Μουσείο Fitzwilliam του Κέμπριτζ Facebook Twitter
David Hockney, "12 Portraits after Ingres in a Uniform Style" 1999 - 2000. © David Hockney

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

H ολάνθιστη τέχνη του Ντέιβιντ Χόκνεϊ αντίδοτο ελπίδας στους «λαβωμένους» καιρούς

Πολιτισμός / H ολάνθιστη τέχνη του Ντέιβιντ Χόκνεϊ ωδή στην Άνοιξη κι αντίδοτο στον ζόφο του κορωνοϊού

Ο 83χρονος καλλιτέχνης, εγκλωβισμένος λόγω πανδημίας στη δική του ειδυλλιακή «φυλακή» στη Νορμανδία, δημιούργησε ίσως την πιο σημαντική έκθεσή του, προσφέροντας ελπίδα σε έναν λαβωμένο κόσμο. 
THE LIFO TEAM
Πάνω από 17 εκατομμύρια δολάρια για ένα πορτραίτο του Χόκνεϊ από τον Λούσιαν Φρόιντ

Πολιτισμός / Πάνω από 17 εκατομμύρια δολάρια για ένα πορτραίτο του Χόκνεϊ από τον Λούσιαν Φρόιντ

Οι δύο καλλιτέχνες συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 1962, όταν ο Φρόιντ ήταν ήδη καθιερωμένος και ο Χόκνεϊ ήταν ακόμα μαθητής. Και οι δυο κατέχουν μια σημαντική θέση στη βρετανική μεταπολεμική τέχνη.
THE LIFO TEAM
Ντέιβιντ Χόκνεϊ με κινούμενους πίνακες σε πέντε μεγάλες πλατείες σε όλο τον κόσμο

Πολιτισμός / Έργα του Ντέιβιντ Χόκνεϊ προβάλλονται σε κινούμενους πίνακες και φωτίζουν πέντε μεγάλες πλατείες σε όλο τον κόσμο

Ένα κινούμενο σχέδιο διάρκειας 2 λεπτών θα μεταδοθεί σε ψηφιακούς πίνακες διαφημίσεων στην Times Square της Νέας Υόρκης και σε σημαντικές τοποθεσίες στο Λονδίνο, το Λος Άντζελες, το Τόκιο και τη Σεούλ.
THE LIFO TEAM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Hydradisney – ανταπόκριση από την έκθεση του Jeff Koons στην Ύδρα.

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς στην Ύδρα: Ανταπόκριση από μια έκθεση που κόβει την ανάσα

Η πολυαναμενόμενη εικαστική σύνθεση «Apollo» του διάσημου Αμερικανού καλλιτέχνη είναι εντελώς αντάξια της παγκόσμιας φήμης του και περιβάλλει τον θεατή με εκείνο το είδος οικειότητας και συναίσθησης του μαγικού που θα ένιωθε σε μια Disneyland, η οποία όμως δεν είναι μόνο «παίξε, γέλασε», παρά απαιτεί δικαίωση και της ακανθώδους πλευράς της.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Καταρίνα Φριτς: Μια έκθεση της σπουδαιότερης Γερμανίδας γλύπτριας της εποχής μας στην Αθήνα

Εικαστικά / Καταρίνα Φριτς: Μια έκθεση της σπουδαιότερης Γερμανίδας γλύπτριας της εποχής μας στην Αθήνα

Μετά από σχεδόν τρία χρόνια προετοιμασίας, η Καταρίνα Φριτς παρουσιάζει στον εκθεσιακό χώρο The George Economou Collection μια αξιοθαύμαστη επιλογή έργων της που δίνουν πλήρες και ισχυρό στίγμα του καλλιτεχνικού της στυλ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Το μουσείο Mauritshuis γιορτάζει τα 200 του χρόνια

Εικαστικά / Το Μουσείο Mauritshuis της Ολλανδίας γιορτάζει τα 200 του χρόνια

Με το «Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» να έχει γίνει μια από τις πιο δημοφιλείς εικόνες της εποχής μας και να έχει περάσει στην ποπ κουλτούρα, το Mauritshuis κατάφερε να ανανεώσει το κοινό του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η queer art εδώ και σήμερα

Athens Pride 2022 / Η queer art εδώ και σήμερα

Σε μια κοινωνία η πολιτισμική ειρήνη είναι η πιο άπιαστη ουτοπία. Οι ενδο-πολιτισμικές αντιμαχίες δεν σταματούν ποτέ, γι’ αυτό αξίζει κάθε τόσο να κάνει κάποιος απολογισμό των κατακτήσεών του. Κι εδώ αυτό γίνεται για την queer τέχνη μέσα από τις μαρτυρίες τριών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ίαν Κόλινς: «Ο Τζον Κράξτον ξεπερνούσε τα ανθρώπινα μεγέθη και ζούσε χωρίς κανόνες»

Βιβλίο / Ίαν Κόλινς: «Ο Τζον Κράξτον ξεπερνούσε τα ανθρώπινα μεγέθη και ζούσε χωρίς κανόνες»

Ο Ίαν Κόλινς, συγγραφέας, στενός φίλος και βιογράφος του σπουδαίου ζωγράφου, μιλά στη LiFO για τον Κράξτον και το τεράστιο ειδύλλιο που εκείνος βίωνε με τη ζωή, καθώς επίσης και για την απέραντη αγάπη του για την Ελλάδα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ένα πανόραμα της τέχνης και της κοινωνίας στη Γερμανία της δεκαετίας του 1920 με 900 έργα και ντοκουμέντα

Εικαστικά / Ένα πανόραμα της τέχνης και της κοινωνίας στη Γερμανία της δεκαετίας του 1920

Η αρχιτεκτονική, το ντιζάιν, η μουσική, η ποίηση και το θέατρο, οι γυναίκες στη Γερμανία του Μεσοπολέμου, στη σκιά της ντροπής, της φτώχειας και των ουτοπιών, σε μια έκθεση στο Ζορζ Πομπιντού.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ