ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
19.4.2022 | 15:52

Η καλύτερη μου φίλη...

Πριν 8 μήνες η φίλη μου έφυγε από μία μακροχρόνια τοξική και συναισθηματικά, σωματικκά κακοποιητική σχέση. Την φιλοξένισα αρκετό καιρό μέχρι να μπορέσει να ορθοποδήσει καθώς δεν της είχε μείνει πλέον τίποτα. Οι γονείς της και οι αδερφές της, όταν έμαθαν πως χώρισε έκλαιγαν από χαρά. Όλοι μας της σταθήκαμε οικονομικά και ψυχολογικά. Η οικογένεια της πλήρωσε όλα την μετακόμιση και τα καινούρια έπιπλα. Η φίλη μου ένιωθε επιτέλους ελέυθερη, την είδα ήρεμη και χαμογελαστή μετά από πολύ καιρό...Ώσπου ο "κύριος" άρχισε να της αφήνει λουλούδια και δαχτυλίδια στο νέο της σπίτι και να της ορκίζετε πως άλλαξε. Μας έλεγε πως δεν κάνει πίσω, αλλά τον τελευταίο καιρό ήταν πολύ χάλια ψυχολογικά...ξανά, άρχισα να υποψιάζομαι πράγματα. Και έτσι, σήμερα τους είδα αγκαλιά στον δρόμο, άλλαξα πεζοδρόμιο ώστε να μην με δει, και έψαξα και είδα πως μας είχε κάνει όλους απόκρυψη στα social media. Νιώθω μεγάλη θλίψη και απογοήτευση, κάναμε ότι περνούσε από το χέρι μας, όλοι εμείς οι άνθρωποι που πραγματικά την αγαπάμε, αλλά...τίποτα...
15
 
 
 
 
σχόλια

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Μια φορά καθόμασταν σε ένα παρκάκι με μια φίλη. Ξαφνικά εμφανίζεται ένα αυτοκίνητο, κατεβαίνει ένας τύπος που δεν τον είχα ξαναδεί και τη φωνάζει πολύ επιτακτικά και με ύφος… σαν να φώναζε τον σκύλο του…”Γιααα έλα εδώ γρήγορα”. Έμεινα πιο πολύ έκπληκτος γιατί αυτή ξεκίνησε να πηγαίνει προς το μέρος του σαν βρεγμένη γάτα (περιγραφή ζωικό βασίλειο χαχα). Αλλά σκέφτηκα…περίμενε γιατί δεν ξέρεις τι παίζει. Όταν έφτασε μπροστά του της παίζει μια (αυτό έπαιζε τελικά…), φέρνει μια σβούρα και πέφτει κάτω. Στιγμιαία κατάλαβα γιατί τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούσε με κάτι γυαλούμπες τεράστιες ηλίου σαν τη Jackie Onassis. Τέλος πάντων αφού τον έβαλα στη θέση του, δηλαδή στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του, αυτή κάθισε στη θέση του οδηγού και φύγανε παρέα. Στο καλό παιδιά! χαχα Υποθέτω πως θα τον πήγε μάλλον για συναρμολόγηση χαχα Λίγο μετά τον παντρεύτηκε κι απ’ ότι ακούω από κοινούς γνωστούς, τις τρώει μέχρι σήμερα σε μόνιμη και τακτική βάση. Πρωί - μεσημέρι - βράδυ σαν φάρμακο κατά της λογικής και της αξιοπρέπειας. Ό,τι επιλέξει κανείς. Η πλάκα όμως είναι πως στο διάστημα μέχρι να τον παντρευτεί απέφευγε εμένα που ήμασταν μια δεκαετία φίλοι. Εννοείται δεν είχα ακουμπήσει ποτέ όχι αυτήν αλλά ούτε κουνούπι. Ο τύπος δεν μετράει γιατί είναι πιο χαμηλά σαν ύπαρξη κι από κουνούπι.

Βρε να χαρεί κανείς, απλώς προσωπικά ποτέ μου δεν κατάλαβα, όταν ξοδεύει κάποιος τόσους πόρους, υλικούς και συναισθηματικούς, (θες shopping, θες ψυχολόγους, θες συμπαράσταση από φίλες και φίλους) για να ξεπεράσει οριστικά μία σχέση που θέλει να ξεχάσει και να προχωρήσει, και τελικά καταλήγει στα ίδια, ειλικρινά, το θεωρώ βλακεία. Είναι άνθρωποι που δεν τους διδάσκει τίποτε η ζωή και φτάνουν άρρωστοι ψυχοσωματικά ήδη στα 50 τους (αν όχι νωρίτερα) να ζουν με τη μετάνοια που δεν πήραν σωστές αποφάσεις στη ζωή τους. Από το Λύκειο που δεν διάβαζαν για τις Πανελλαδικές και δεν έκαναν τίποτα για το μέλλον τους επειδή ήταν ντιπ απασχολημένοι με ανούσια γκομενικά, μέχρι τα 40 τους που υπομένουν το σύντροφο απ' τον οποίον τρώνε κέρατο και ξύλο, τέτοιοι άνθρωποι το τρώνε το κεφάλι τους μονίμως. Και το χειρότερο είναι ότι στο τέλος τους φταίνε οι άλλοι γι' αυτό, όταν συνειδητοποιούν το πόσο κατά διαόλου πήγε η ζωή τους. Να δεις ότι η κοπέλα αυτή θα φτάσει μ' αυτόν τον άνθρωπο να έχει αποτυχημένο γάμο, θα βιώσει οικτρή απογοήτευση και όταν η φίλη εδώ θα της λέει "απ' την αρχή φαινόταν," εκείνη θα φτάσει να κατηγορεί την εξομολογούμενη εδώ "μα εσύ γιατί δεν με σταμάτησες, γιατί δεν με ταρακούνησες όταν σου είπα για το δαχτυλίδι και τα λουλούδια, γιατί δεν με έκλεψες την ημέρα του γάμου μου, αφού έβλεπες ότι δεν ήταν για μένα," και άλλα τέτοια κουλά. Να χαρεί η φίλη της, βέβαια να χαρεί, αλλά η άλλη ας μην έχει δεδομένο ότι η φίλη της θα γίνεται ο ψυχολόγος, ώμος για δάκρυα (και υπηρεσία μετακόμισης σε σπίτι χωριστό απ' τον τοξικό σύντροφο) εφ' όρου ζωής.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την αγάπη και την καψούρα από τον εξευτελισμό και την χειραγώγηση. Όλοι κάνουμε λάθη σε μια σχέση πολλές φορές σοβαρά λάθη. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για σοβαρό λάθος. Είναι ένας άνθρωπος που έχει πολλά πράγματα να λύσει προκειμένου να μπει στην σχέση με την φίλη της. Έως τότε η κοπέλα θα έχει φάει 1000 φορές ξύλο και θα έχει υποστεί όλη την συναισθηματική κακοποίηση, αλλά ποιος νοιάζεται ε? αφού είναι φτιαγμέννοι ο ένας για τον άλλον. Είναι δύο άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια, ο καθένας για ξεχωριστούς λόγους, και εντελώς ακατάλληλοι ο ένας για τον άλλον. Όταν έρχεται η φίλη σου στο σπίτι δαρμένη κλαίγοντας(επειδή το έχω ζήσει) το μόνο που σκέφτεσαι είναι πως αν την αφήσεις να γυρίσει, την επόμενη φορά μπορεί να μην βγει από τα χέρια του ζωντανή. Λίγο να προσέχουμε τι λέμε.

ο καθένας μας όπως στρώνει κοιμάται... ουδείς μπορεί ν σώσει τον πνιγμένο που δε θέλει ν σωθεί, ισχύει από άτομα (βλπ φιλη σου) ως κοινωνίες (βλπ σοβιετια του ελλαδισταν)

Έχεις τόσο δίκιο... Δυστυχώς όμως, ότι κι αν κάνεις για κάποιον, όσο και να του σταθείς, όσο κι αν τον παρηγορήσεις, αν αυτός ο κάποιος δεν αποφασίσει μόνος του ότι πρέπει να "καθαρίσει" από τις τοξικότητες, έχεις κάνει μια τρύπα στο νερό...

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ