ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
14.2.2022 | 04:42

εγκυμοσύνη στα 19

Είμαι σε πολύ μεγάλο διλλημα.. έκανα σήμερα τεστ (εγκυμοσύνης) και βγήκε θετικό! Με το αγόρι μου ήμαστε μαζί μόλις 5 μήνες και προφανώς δεν το είχαμε στο πρόγραμμα και ειδικά σε μια τόσο μικρή ηλικία στα 19. Από τη μια θέλω να το κρατήσω αλλά από την άλλη δε ξέρω αν είμαι έτοιμη για κάτι τέτοιο ακόμη. Όλο το βράδυ δε μπορώ να κοιμηθώ. Δεν το έχω πει σε κανέναν ακόμη. Ξέρω ότι οι γονείς μου δεν θα το πάρουν καλά, το αγόρι μου δεν ξέρω αν θα το πάρει καλά και είμαι σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση. Όχι τόσο για το γεγονός ότι θα φέρω στο κόσμο ένα μωρό, αλλά γιατί δεν ξέρω πως θα το πάρει η οικογένεια μου και ειδικά το αγόρι μου. Όσο σκέφτομαι ότι θα τους το πω, τόσο πιο πολύ άγχος με πιάνει. Δεν θέλω με την καμία να κάνω έκτρωση. Ακόμη και αν είναι νωρίς, νιώθω σίγουρα κάτι για αυτό το παιδί και φαντάζομαι πως θα είναι αν το σφίξω στην αγκαλιά μου. Είχα την ανάγκη να το γράψω εδώ γιατί είμαι σε απόγνωση, και θέλω τη βοήθεια σας, και της συμβουλές σας, ένα τρόπο συμπαράστασης.
11
 
 
 
 
σχόλια

Δικό σου το σώμα, δική σου η απόφαση. Αυτό που θα ήθελα να σου πω να σκεφτείς, που δεν το βλέπω στο κείμενο σου, είναι το πλάνο σου για το πως θα μεγαλώσει αυτό το παιδί. Έχεις σταθερή δουλειά ώστε να του προσφέρεις τα βασικά ως μητέρα, π.χ. στέγη, τροφή, ρούχα? Είσαι οικονομικά ανεξάρτητη? Η αγάπη δεν αρκεί για να θρέψει και να μεγαλώσει ένα παιδί, και είναι δική σου ευθύνη ως γονιός να σκεφτείς για όλες τις νέες υποχρεώσεις που θα έχεις απέναντι σε έναν άλλο, αβοήθητο άνθρωπο που θα εξαρτάται από εσένα. Όταν έχουμε τέτοια ευθύνη απέναντι σε έναν άνθρωπο, είναι απαραίτητο να σκεφτόμαστε και αν είμαστε σε θέση να γίνουμε γονείς σε πρακτικό επίπεδο. Καλή τύχη!

Δύσκολη απόφαση..
Σίγουρα αυτά δεν τα προγραμματίζεις, επιλογή δική σου το τι θα κάνεις με το σώμα αλλά και το μέλλον σου,λόγου όμως του νεαρού της ηλικίας σου πιστεύω πως γνωρίζεις ότι θα σε "ταιζουν" οι δικοί σου άνθρωποι εφόσον σταθούν δίπλα σου (γονείς λείπει συγγενείς) για αρκετό καιρό,από την άλλη άλλο να περνεις αγκαλιά ένα μωρό για 30 λεπτά και άλλο για μια ζωή,δεν ξέρεις πως είναι το συναίσθημα αυτό και ούτε μπορεί να σου το περιγράψει κανείς,είναι κάτι τόσο μοναδικό και ξεχωριστο όσο αυτό που βγήκε από τα σπλάχνα σου :)! Και μια ερωτήσει θα ήθελες αυτό τον άνθρωπο δίπλα σου για μια ολόκληρη ζωή(μην με κατακρίνετε,η μια υγείες επιλογή για να γεννήθει ένα μωρό είναι ότι πρέπει να έχει και τους δύο γονείς και ότι να το τραβολογανα από σπίτι σε σπίτι, υπήρξα παιδί χωρισμένον και κάτι ξέρω:)
Σκέψου και μιλά με κάποιον που εμπιστεύεσαι να μπορεί να πράξη για εσένα !
Ότι και και αν αποφασίσεις καλή συνέχεια στην ζωή σου!
Υ.Γ. πάρτε προφυλάξεις ρεεεε!
Kisses ;)

Ό,τι και να αποφασίσεις μίλησε με τους γονείς σου πριν κάνεις το οτιδήποτε. Μην πας σε γιατρό μόνη σου ή μόνο με τον φίλο σου. Δεν είπες πόσο μηνών υπολογίζεις πως είσαι επομένως καλό είναι να τους μιλήσεις το συντομότερο.

Να κανεις αυτό που θέλεις εσύ και όχι αυτό που θέλει η μαμά σου ο μπαμπάς σου η το αγόρι σου...στην τελική ακόμη κ αν το ρίξεις το δικο σου σωμα θα υποστεί την έκτρωση ....οπως κ αν το κρατησεις απο το δικο σου σωμα θα γεννηθεί ...κατα τη γνώμη μου ενα παιδι είναι ευλογία ...αν δεν θέλεις να κανεις έκτρωση να μην κανεις λοιπον είναι η άποψη μου ...

Είναι μια δυσκολη απόφαση που πρέπει να πάρεις . Αν αποφασίσεις να το κρατήσεις πρέπει να σκεφτείς αν θα υπάρξει βοήθεια κ στήριξη γτ τον πρώτο 1μιση χρόνο θα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Φίλη που αποφάσισε να το ρίξει το μετανιώνει ακόμα 10χρ μετά. Άλλη που το κράτησε είπε ότι είναι η μεγαλύτερη ευλογία.

@Talos

Να υποθέσω η Χριστιανολατρεία δεν σε επηρέασε καθόλου στις τελευταίες προτάσεις που λες ε? λολ
Το παιδί δεν είναι κουτάβι. Άντε και το κάναμε, ειδικά στα 19. Είναι λάθος να την παροτρύνεις για κάτι μόνο και μόνο επειδή το πιστεύεις εσύ. Πρέπει να κρατήσεις αμερόληπτη στάση. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Η φάση με το παιδί είναι πάρα πολύ δύσκολη μέχρι να ξεκινήσει παιδικό σταθμό και όχι μόνο για ενάμιση χρόνο.
Εξ. κατά τη γνώμη μου είσαι πάρα πολύ μικρή γι αυτό το ταξίδι και δεν αναφέρεις και κάτι βασικό. Έχεις τους οικονονομικους πόρους για το μωρό; Αν ναι και έχεις και βοήθεια για το μεγάλωμα του, τότε προχώρα το, αν όχι μη διανοηθείς να κάνεις το βήμα, θα εγκλωβιστεις και θα χάσεις τα καλύτερα και πιο παραγωγικά χρόνια της ζωής σου. Ένα παιδί πέρα από αγάπη, θέλει αρκετά χρήματα για να μεγαλώσει καλά και επίσης η μητέρα θέλει οπωσδήποτε βοήθεια στο μεγάλωμα του(με την προϋπόθεση πως έχει και άλλες φιλοδοξίες στη ζωή της πέρα από την μητρότητα).
Βαλτα κάτω καλά και σκεψου τα, είσαι σχεδόν παιδί και η ίδια ακόμα και ένα μωρο θα σου αλλάξει τη ζωή άρδην.