Κατάρ(α) ή ευλογία;

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter
32

 

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ

Από γεωγραφικής άποψης, το Εμιράτο του Κατάρ (ή Κάταρ για τους ντόπιους) μοιάζει  με έναν σκονισμένο αντίχειρα που εκτείνεται  με αυθάδεια στα νερά του Περσικού Κόλπου (Αραβικού Κόλπου για τους ίδιους)  και μοιάζει πάντα σαν να θέλει να πει μια κουβέντα με το Ιράν απέναντι. Η χερσόνησος του Κατάρ συνορεύει στα ανατολικά με τα ΗΑΕ (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μεταξύ των οποίων και τα διάσημα ξαδέρφια Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι) και νοτιοδυτικά με τη Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Δεδομένου ότι το τοσοδούλικο εμιράτο έχει έκταση περίπου σαν την μισή Πελοπόννησο, ο οποιοσδήποτε οδηγός με μία στοιχειώδη αίσθηση περιπέτειας , ένα 4X4 και μία χαλαρή οδήγηση 5-6 ωρών μπορεί  να πει στο τέλος της ημέρας  «σήμερα γύρισα όλο το Κατάρ» και να κυριολεκτεί. Η βενζίνη, άλλωστε, είναι πάμφθηνη (1 ριάλ το λίτρο ήτοι 20 σεντς του ευρώ) και το οδικό δίκτυο άριστο και ασφαλές.

Επίπεδο, σκληρό τοπίο, άνυδρο και αμμώδες, με αμμολόφους στο εσωτερικό της χώρας και μηδαμινή βλάστηση, το βλέμμα καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής  δεν βρίσκει  πουθενά σημείο αναφοράς για να ξεκουραστεί, παρά μόνο ίσως στα σύννεφα του μακρινού ορίζοντα (αν  φυσικά δεν πέσεις σε αμμοθύελλα, οπότε στην περίπτωση αυτή  το αυτοκίνητο μοιάζει να εφορμά δονκιχωτικά μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης). Βέβαια η διαδρομή έχει και τα «τυχερά» της, ειδικά αν πας προς την εσωτερική θάλασσα (inland sea) στα σύνορα με Σαουδική Αραβία, που προσφέρει μαγευτικό θέαμα και γαλάζια νερά.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το Κατάρ, το όνομα του οποίου αναφέρεται σε χάρτη του Πτολεμαίου (2ος αι. μ.Χ), οι δε νομάδες της περιοχής αναφέρονται και στον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (μέσα 1ου αι. μ.Χ.). Ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών, χρονολογούμενα στα 8.000-10.000 π.Χ. , αποδεικνύουν ότι η περιοχή κατοικούνταν ήδη από τότε.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Η πρωτεύουσα Ντόχα (μία εκδοχή: από τη φράση Ad Dawhah «το μεγάλο δέντρο») αποτελεί το διοικητικό και επιχειρηματικό κέντρο της χώρας και συγκεντρώνει πάνω από το 80% του συνολικού πληθυσμού (1,9 εκατομμύρια σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία). Ωστόσο, οι αριθμοί κρύβουν μία μεγάλη αλήθεια: μόνο το 1/5 είναι ντόπιοι και τα υπόλοιπα 4/5 είναι αλλοδαποί (στη συντριπτική τους πλειοψηφία, Ινδοί). Αυτό όμως που εκπλήσσει περισσότερο είναι η αναλογία  ανδρών-γυναικών: μία γυναίκα – τέσσερις άνδρες!

Κι αυτό γιατί οι εργαζόμενοι στο Κατάρ είναι κυρίως άνδρες και πολλοί μάλιστα έχουν έρθει χωρίς τις οικογένειές τους (ιδίως όσοι δουλεύουν εργάτες στις οικοδομές, στους οποίους παρέχεται ομαδική δωρεάν φιλοξενία σε ειδικά διαμορφωμένους ξενώνες). Η χώρα θυμίζει ένα απέραντο εργοτάξιο, μία κυψέλη με φθηνές εισαγόμενες αρσενικές μέλισσες από τις αγορές της Νοτιοανατολικής Ασίας (Ινδοί και -έζοι κάθε λογής, από Σρι Λάνκα, Νεπάλ, Κίνα, Φιλιππίνες). Η οικονομία της χώρας με τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα (κυρίως σε φυσικό αέριο) παρουσιάζει συνεχή ανοδική πορεία, σε πλήρη αντίθεση με το γενικό κλίμα ύφεσης παγκοσμίως, όμως τον τόνο σε όλα συνεχίζει να δίνει η ΙΒΜ* mentality των ντόπιων παρά τις δυτικότροπες επιρροές των τελευταίων ετών.

[*ΙΒΜ mentality: χαριτωμένο αρκτικόλεξο που δείχνει ξεκάθαρα την καταρινή νοοτροπία με τα στοιχεία της θεοσέβειας-μοιρολατρίας, της αναβλητικότητας και της μεγαθυμίας, όταν τα σχέδια δεν πάνε κατ' ευχήν στο τέλος (Inshallah=Θεού θέλοντος, Bukra=αύριο, Malish=δεν πειράζει, μη σκας)!]


Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Η επίσημη γλώσσα είναι η αραβική, όμως η  αγγλική είναι εξίσου διαδεδομένη, λόγω και των ως άνω εκτεθέντων πληθυσμιακών δεδομένων. Οι επιγραφές στους δρόμους, πάντως, είναι δίγλωσσες και ο αγγλόφωνος επισκέπτης μπορεί να κινηθεί άνετα, χωρίς πρόβλημα. Με μία επισήμανση: αν εξαιρέσει κανείς το κέντρο της πόλης και την πανέμορφη Κορνίς (Αl Corniche, η προκυμαία), η πόλη δεν προσφέρεται για περπάτημα, εκτός και αν κάνεις προπόνηση για τον μαραθώνιο σε αντίξοες συνθήκες: οι αποστάσεις είναι μεγάλες, μεσολαβούν συχνά μεγάλες ερημικές εκτάσεις μεταξύ των κτιρίων και ούτε υπάρχουν προβλέψεις για τους πεζούς (διαβάσεις, πεζοδρόμια). Totally pedestrian-unfriendly city: ειδικά το καλοκαίρι δεν γίνεται να περπατήσεις έξω, εκτός κι αν έχεις μαζοχιστικές τάσεις και φαντασιώνεσαι ότι βρίσκεσαι σε σάουνα.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Στη Ντόχα καταλαβαίνει κανείς το εφηβικό σύνδρομο που διαπερνά όλη τη χώρα και τις ενέσεις αυξητικής ορμόνης που δέχεται καθημερινά: ανάπτυξη και επέκταση με χαρακτηριστικά υπερβολικής πολυτέλειας στα όρια της μεγαλομανίας, οικοδομικός και δημιουργικός οργασμός, μεγαλεπήβολα κατασκευαστικά σχέδια (όπως το Pearl, η Lusail City, το μετρό, η οδική σύνδεση Κατάρ-Μπαχρέιν). Η χαρά των αποφοίτων του ΕΜΠ και των συναφών σχολών! Το Κατάρ, σε σύγκριση με τις ήδη ενήλικες και ώριμες ξαδέρφες του Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι που μετράνε ήδη χιλιόμετρα κοσμοπολίτικης ζωής στο καντράν τους, θυμίζει ένα μικρομέγαλο παιδί, μία αδέξια debutante που ξαφνικά σε μια νύχτα της φόρεσαν τακούνια και κραγιόν και της είπαν «now you are a Lady», βγες μπροστά, κλέψε την παράσταση! Σε λίγα σημεία της η πόλη της Ντόχα θυμίζει ακόμη το απλό ψαροχώρι αλιευτών μαργαριταριού που ήταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Όλες οι σύγχρονες οικιστικές παρεμβάσεις παρουσιάζουν εμφανή στοιχεία νεοπλουτισμού (ουρανοξύστες, εμπορικά πολυκαταστήματα, οικοδομικά μεγαθήρια) στην προσπάθειά τους να ενσαρκώσουν το όραμα «Vision 2030» του Εμίρη Χάμαντ Μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι για τη χώρα του.

Το «Όραμα  2030» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ανάπτυξη σε όλους τους τομείς με έμφαση στην πολιτιστική και εκπαιδευτική αναβάθμιση (μέσω του Qatar Foundation και της Education City), διοργάνωση μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων (όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022) και πραγματοποίηση επενδυτικών σχεδίων με στοχευμένες αγορές γης και καλλιέργειας αγροτικών προϊόντων σε τρίτες χώρες για λογαριασμό του Κατάρ, σχέδια επομένως, που να διασφαλίζουν τη συνεχή ευημερία του Εμιράτου όταν κάποια στιγμή «σκάσει η φούσκα του ονείρου».

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter
 

THIS IS A MAN'S WORLD

Μέσα σ' αυτό το γενικότερο κλίμα ευφορίας, ήρθα στη Ντόχα για δουλειά πριν από δυόμισι χρόνια μαζί με το σύζυγό μου και το παιδί μου, ούσα έγκυος τότε στον δεύτερο γιο μου. Τα εισιτήρια της Qatar Airways αποτελούσαν ιδανική πρόγευση για το ανδροκρατούμενο περιβάλλον που θα με περίμενε στη νέα γη: πρώτα το όνομα του συζύγου (Mister), δεύτερο το όνομα του δίχρονου γιου (Master) και τελευταία εγώ (Mrs), μάλιστα. Στις βαλίτσες μου κουβαλούσα φαρδιά παντελόνια, μακριές  φούστες (άντε και μίντι) και μία παράξενη πεποίθηση ότι «όλα θα πάνε καλά στο τέλος». Ο ενδυματολογικός κώδικας εδώ είναι σαφής για τις γυναίκες: οι ντόπιες φοράνε απαραιτήτως πάνω από τα καθημερινά τους ρούχα την αμπάγια (abaya:μία μακριά μαύρη ρόμπα με κεντημένες συνήθως λεπτομέρειες  στα μανίκια) και στο κεφάλι μία μαύρη μαντήλα, την νικάμπ (niqab) που αφήνει ακάλυπτο είτε όλο το πρόσωπο, είτε μόνο τα μάτια (τα οποία, παρεμπιπτόντως, είναι πάντοτε βαμμένα με μαύρο παχύ μολύβι, δίνοντας μία εξωτική αίσθηση στο βλέμμα). Μερικές δε ντόπιες καλύπτουν με μαύρα γάντια και τα χέρια. Από την άλλη, οι ξένες μπορούν να ντύνονται όπως επιθυμούν με την προϋπόθεση ότι οι ώμοι και τα γόνατα θα είναι καλυμμένα (absolute not: ράντες, ντεκολτέ, σορτς και μίνι φούστες). Ύστερα με τόση ζέστη, δεν θα θελήσεις να κάνεις μια βουτιά στη θάλασσα; Για να εμφανιστεί γυναίκα σε δημόσια παραλία για μπάνιο, θα πρέπει είτε να φορέσει ειδική στολή τύπου δύτη (για τις μουσουλμάνες), είτε κολάν και μπλούζα με μανίκι (για τις υπόλοιπες). Εμφάνιση με μπικίνι; Μόνο στο ξενοδοχείο ή στην πισίνα του compound σου, «χαλάς, χαμπίπτι» (αρκετά, αγαπητή μου)!

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Στα κομμωτήρια και στα ινστιτούτα αισθητικής απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος σε άντρες. Στις δημόσιες υπηρεσίες και στα δημόσια νοσοκομεία τηρείται αυστηρά ο διαχωρισμός των φύλων, με χωριστές αίθουσες αναμονής και εξυπηρέτησης για άντρες-γυναίκες. Να σημειώσω εδώ ότι το κρατικό σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης τηρεί υψηλές προδιαγραφές και είναι δωρεάν, με ένα συμβολικό αντίτιμο για τα φάρμακα. Έτυχε λοιπόν να αρρωστήσω πρόσφατα πολύ άσχημα με υψηλό πυρετό και να με φέρει ο άντρας μου (ποιος άλλος;) σε άθλια κατάσταση στο αντίστοιχο για τα δικά μας δεδομένα, Κέντρο Υγείας. Ε, μέχρι να με δει η γιατρός (ποτέ δε θα δεις άρρενα γιατρό στο γυναικείο τμήμα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) περίμενα τρέμοντας και σχεδόν παραληρώντας από τον πυρετό μόνη μου στην αίθουσα αναμονής των γυναικών και ο σύζυγος από την άλλη έτρωγε τα νύχια του από αγωνία μόνος του σε ξεχωριστή αίθουσα στην άλλη πλευρά του κτιρίου. Βέβαια, στις ιδιωτικές κλινικές ο κανόνας αυτός δεν ισχύει, αλλά τα νοσήλεια εκεί είναι τσουχτερά (επίσκεψη και εκατοστάευρο). Οπότε...

Κάτω από τις αντρικές κελεμπίες και τις αμπάγιες συχνά κρύβονται φαινόμενα κατάθλιψης, παχυσαρκίας, σακχαρώδους διαβήτη. Τα δεδομένα αυτά σε συνδυασμό με την έλλειψη άσκησης των γηγενών (όπως ανέφερα οι μετακινήσεις γίνονται σχεδόν αποκλειστικά με αυτοκίνητο, εκ των πραγμάτων) έχουν κινητοποιήσει την κυβέρνηση να θεσπίσει κίνητρα άθλησης και να ανακηρύξει μάλιστα την 12η Φεβρουαρίου (πλησιάζει κιόλας!) ως National Sports Day.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Ξένος άντρας δεν επιτρέπεται να χαιρετήσει δια χειραψίας μία ντόπια, ούτε να της απευθύνει το λόγο. Οι γάμοι από συνοικέσιο και οι πολυπληθείς οικογένειες είναι ο κανόνας για τους ντόπιους (ένας Καταρινός μπορεί να παντρευτεί μέχρι και 4 γυναίκες, με την προϋπόθεση ότι θα παρέχει σε όλες τα ίδια αγαθά). Η συμβίωση με άτομα του αντίθετου φύλου απαγορεύεται, αν δεν υφίσταται συγγένεια εξ αγχιστείας ή εξ αίματος. Το μέρος είναι αποκλειστικά family oriented, όπερ σημαίνει ότι οι εργένηδες και οι εργένισσες expats έχουν περιορισμένο πεδίο δράσης και διασκέδασης. Να σημειώσω, τέλος, ότι η κατανάλωση αλκοόλ σε δημόσιους χώρους απαγορεύεται αυστηρά και επιτρέπεται μόνο κατ' οίκον για τους expatriates και στα μεγάλα ξενοδοχεία.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

*MARHABA - WELCOME TO THE HOT SPOT

  

Έχοντας αυτά κατά νου, προσαρμόστηκα εύκολα στη νοοτροπία και στο dress code της χώρας, αλλά αυτό που με δυσκόλεψε ιδιαίτερα (και με δυσκολεύει ακόμη) είναι οι θερμοκρασίες κλιβάνου που επικρατούν στην περιοχή από τέλη Απριλίου μέχρι τέλη Οκτωβρίου. Οι υψηλές θερμοκρασίες των 45,48 και 50 βαθμών Κελσίου σε συνδυασμό με την υγρασία από τη θάλασσα, δημιουργούν μία ατμόσφαιρα τόσο αποπνικτική που, ειδικά κατά τους θερινούς μήνες, είναι ανθρωπίνως αδύνατο να περπατήσει κανείς στο εξωτερικό περιβάλλον για παραπάνω από δύο λεπτά χωρίς να νιώσει έντονη δυσφορία. Ειδικά από αρχές Ιουνίου έως αρχές Σεπτεμβρίου για να πας στη δουλειά σου πρέπει να ακολουθήσεις ένα επιτελικό σχέδιο μάχης, όπου κάθε χαμένο δευτερόλεπτο είναι ένας επιπλέον κόμπος ιδρώτα στο μέτωπό σου: παίρνεις βαθιά ανάσα, βγαίνεις από το σπίτι (ενν. το σπίτι με full κλιματισμό νυχθημερόν), ανάβεις μηχανή αυτοκινήτου και κλιματιστικό, γυρίζεις πάλι σπίτι σε χρόνο dt και περιμένεις κανένα πεντάλεπτο... αν βιάζεσαι, την πάτησες. Μπαίνεις τότε κατευθείαν στο αυτοκίνητο (το οποίο βράζει  στην κυριολεξία ακόμη κι αν βρίσκεται σε υπόστεγο), αναπηδώντας σαν αναστενάρης πάνω στα καιόμενα καθίσματα και παρακαλώντας, ταυτόχρονα, να μη λιποθυμήσεις μέχρι να αρχίσει να αποδίδει κάπως το ρημαδιασμένο κλιματιστικό.

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Μην απορήσεις, επομένως, με τις κακοτεχνίες του σπιτιού σου (αλλά και όπου αλλού στη Ντόχα): το σπίτι χτίστηκε από εργάτες-ζαλισμένα κοτόπουλα, που δουλεύουν, ειδικά τους θερινούς μήνες, φασκιωμένοι με φαρδιές λωρίδες υφάσματος προκειμένου να κρατήσουν τον ιδρώτα του σώματος και να μην πεθάνουν ακαριαία από θερμοπληξία και αφυδάτωση. Στρατιές  εργατών με την εμφάνιση μουμιοποιημένων αστροναυτών δουλεύουν πάνω σε σκαλωσιές κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου για να παραδώσουν τις εργολαβίες στην ώρα τους. Εργατικά ατυχήματα βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, η Πρεσβεία της Ινδίας, ειδικά, δεν προλαβαίνει να επαναπατρίζει σορούς άτυχων εργατών.

Η οικιακή βοήθεια είναι must, η προσφορά τεράστια και οι μισθοί χαμηλοί, σε σύγκριση με τα ελληνικά δεδομένα. Νομίζω ότι κάθε Φιλιππινέζα που απασχολείται σε σπίτι expats μακαρίζει τον εαυτό της που δεν εργάζεται σε σπίτι ντόπιων (και όχι μόνο λόγω της χαώδους διαφοράς των τετραγωνικών μέτρων που έχει να σφουγγαρίσει).

Κατάρ(α) ή ευλογία;	Facebook Twitter

Η εργάσιμη εβδομάδα είναι Κυριακή έως Πέμπτη, καθώς η Παρασκευή είναι η θρησκευτική αργία των Μουσουλμάνων και το Σάββατο οι δημόσιες υπηρεσίες είναι κλειστές. Μου πήρε κάμποσο καιρό στην αρχή μέχρι να το συνηθίσω! Η Κυριακή είναι εργάσιμη μέρα, για φαντάσου... Τα πολυκαταστήματα, αν εξαιρέσει κανείς ένα μικρό διάλειμμα το πρωί της Παρασκευής, παραμένουν ανοιχτά όλες τις ημέρες μέχρι και αργά το βράδυ. Την ώρα της προσευχής ακούγεται από τα μεγάφωνα των τζαμιών ακόμη και των σούπερ μάρκετ (!) η φωνή του μουεζίνη να καλεί τους πιστούς με την αργόσυρτη φωνή του. Η απογευματινή προσευχή (μετά τις 18.00) είναι η πιο σημαντική προσευχή της ημέρας και τα τζαμιά (βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γωνία, ακόμη και μέσα στα οικιστικά συγκροτήματα-compounds) γεμίζουν αποκλειστικά από άντρες σκυμμένους στα γόνατα με τα χαλάκια τους, στις δε πόρτες απ' έξω βλέπει κανείς άπειρες σειρές από σανδάλια και παντόφλες όλων των μεγεθών.

Τα ενοίκια των σπιτιών παραμένουν υψηλά (σπάνια βρίσκεις κάτω από 2.000 ευρώ για οικογένεια) και το κόστος ζωής ανεβαίνει διαρκώς. Τα σχολικά δίδακτρα παρουσιάζουν και αυτά ανοδικές τάσεις: πολλές φορές λέω στον άντρα μου «βαλλόμεθα πανταχόθεν»! Οι αμοιβές για τους expats είναι αρκετά καλές, τα συμβόλαια απασχόλησης περιλαμβάνουν συνήθως πακέτο διαμονής, μετακίνησης και σχολικών διδάκτρων, αλλά η προσφορά υπερκαλύπτει τη ζήτηση και σε συνδυασμό με τον υψηλό ανταγωνισμό, οι ευκαιρίες μειώνονται. Η ελληνική κοινότητα, ωστόσο, μεγαλώνει καθημερινά, επικρατεί καλό κλίμα μεταξύ μας, υπάρχει Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας για τα Ελληνόπουλα και Ορθόδοξη Εκκλησία (στη μέση της ερήμου βέβαια μαζί με τις Εκκλησίες των άλλων θρησκειών και δογμάτων, αλλά τι να κάνεις; Υπομονή!)

Οι Καταρινοί στο άκουσμα της λέξης «Γιουνάν» (Έλληνας) χαμογελούν με συμπάθεια, μας θεωρούν δικούς τους, και κακά τα ψέματα, και εμείς τους νιώθουμε καλύτερα σε σύγκριση με τους υπόλοιπους «δυτικούς» (σας θυμίζει μήπως κάτι η IBM mentality;). Αν μάλιστα πετάξεις και καμία αραβική λέξη όπως μαμπρούκ (συγχαρητήρια) ή σούκραν (ευχαριστώ), χαμογελάνε ακόμη περισσότερο! Η πρώτη εντύπωση μετράει κι εδώ, όπως σε όλα τα σημεία του πλανήτη.

Στο κάτω-κάτω, γνωρίζω ότι είμαι «φιλοξενούμενη» εδώ, η παρουσία μου έχει ημερομηνία λήξης και με αυτήν την επίγνωση προσπαθώ να σεβαστώ τις επιθυμίες και τον τρόπο ζωής του «οικοδεσπότη». Το σπίτι μπορεί να μην είναι του γούστου μου και η διακόσμηση να μου πέφτει βαριά, η δε οικοδέσποινα μπορεί να φοράει συνέχεια μαύρα και να είναι επιφυλακτική, αλλά ΟΚ, με δέχτηκαν στη χώρα τους, στο σπίτι τους, και γι' αυτό και μόνο τους χαμογελώ και λέω «σούκραν».

Και ναι, κάνω υπομονή και ναι, οι λεμονιές ανθίζουν στη Ντόχα!

*μάρχαμπα= γεια σας  (χαιρετισμός, γενικά)

όμως: σαλάμ αλέϊκουμ= ειρήνη σε σας (τυπικός χαιρετισμός μεταξύ Μουσουλμάνων)

Ελλάδα
32

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
Heretai! Endiaferon to arthro sou, einai ontws toso aystira ekei? Egw menw sto Bahrain edw kai 7 xronia kai einai arketa diaforetika ta pragmata. Apo ayto pu grafeis mu parusiazeis kati pio paromio me Saudi Arabia. Episis, niqab einai ayto pu forane kai fenodai mono ta matia..i madila legetai hijab i sheila. Oles oi ntopies kopeles prepei na tin forane? Kserw ntopies apo kei pu den tin forane katholu. Kserw kai ntopies pu den forane kan tin abaya. Edw egw foraw abaya kathe fora pu variemai na valw rouxa. Tin rixnw panw apo tis pitzames kai fevgw. Alcohol nai, apagoreetai ektos ksenodoxeiwn kai estiatoriwn..alla einai toso megalo thema ayto? I zesti einai tragiki, omologw oti oute kai egw tin adexw idiaitera. Tha akus tin proseyxi, alla kai pali, is it that bad? Isws egw exw egklimatistei kai exw sinithisei.
Εξαιρετική περιγραφή Σανάνθη, και πολύ καλογραμμένο κείμενο. Μετά από 10 μήνες στο Μπαχρέιν και πολύ τακτικές επισκέψεις στο Κατάρ, βρίσκω πολύ εύστοχα τα σχόλια σου..ειδικά το IBM mentality!
Πολύ ωραίο άρθρο! Εύγε!Μου κάνει τρομερή εντύπωση πως ένα τόσο πλούσιο κράτος που θέλει να λέγεται και μοντέρνο με έντονα δυτικές επιρροές, δεν έχει αλλάξει τις θέσεις του για την γυναίκα. Δεν γίνεται να περιορίζονται και οι γυναίκες που δεν είναι μουσουλμάνες. Το βρίσκω τραγικό αυτό για μια τέτοια χώρα (δεν μιλάμε για το Ιράν ή το Πακιστάν).Πέρα από αυτό, δεν έχουν ιστορία αυτές οι χώρες συμφωνώ μόνο πετροδόλαρα και υπερβολική χλιδή. Δεν ξέρω πως είναι να ζεις εκεί αλλά φαντάζομαι πως τα χρήματα είναι πολύ καλά (αν και τα ενοίκια είναι πολύ ψηλά). Τουλάχιστον η βενζίνη είναι πολύ φθηνή lol
..πραγματικα αξιζει αυτη η ζωη για πεντε Ευρω παραπανω; Εκτος αν πας για δυο χρονια και μετα ζεις απο αυτο για 10. Αλλα και αυτοι οι μισθοι υπαρχουν πια σε λιγες περιπτωσεις..Τι να πω, καλο κουραγιο. Εγω δεν θα δεχομουν να ζω ετσι. Και βεβαιως να σεβαστεις ηθη και εθιμα, αλλα οταν ο αλλος δεν σε σεβαται καθολου, τοτε υπαρχει προβλημα. Ειδικα οταν μονοι τους δεν ειναι ικανοι να τρεξουν ουτε περιπτερο και τους τα κανουν ολα αλλοι. Ουτε οι Καταριανοι, ουτε στο Ντουμπαι, ουτε στο Αμπου Νταμπι.Πρεπει να ειναι παρα πολλα τα λεφτα..
Ναι, "φρίκη". Γιαυτό μεταναστεύουν εκεί κάτι δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, από ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, κάθε μήνα. Κι όταν λεω από όλο τον κόσμο, μιλάω για managers από Καναδά, Αυστραλία, Αγγλία, Νέα Ζηλανδία, μέχρι Ολλανδία, Ελβετία κλπ. Αχ καημένε/η. Ζήσε εσύ το μύθο σου εκεί, στο ελλάντα, κι άσε τους άλλους να ζούνε τη "φρίκη"...
Πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο Σανάνθη, δεν το είχα δει κατά την πρώτη του δημοσίευση. Και πολύ γλαφυρές περιγραφές. Ειδικά όσο έλεγες για τη ζέστη, ασυναίσθητα άρχισα να μου κάνω αέρα μ'ένα χαρτί...
Ένα μικρό update, δεδομένου ότι το κείμενο γράφτηκε το Φεβρουάριο του 2013:-Από τον Ιούνιο του 2013, νέος Εμίρης του Κατάρ είναι ο Ταμίμ μπιν Χάμαντ Αλ Θάνι, δευτερότοκος γιος του απελθόντα Εμίρη και της δεύτερης συζύγου του, της Σεϊχα Μόζα. Η Μόζα μάλιστα (φημολογείται πως) έπεισε τον άντρα της να χωρίσει την πρώτη του σύζυγο, προκειμένου να αποκτήσει εκείνη -κι επισήμως, πια- την πρωτοκαθεδρία.-Ο νέος Εμίρης Ταμίμ, παρά το νεαρό της ηλικίας του, είναι πολύ πιο συντηρητικός από τον πατέρα του και όπως όλα δείχνουν, φιλοδοξεί να ενισχύσει τον παραδοσιακό, μουσουλμανικό χαρακτήρα του Κατάρ σε πείσμα των αλλαγών που εκ των πραγμάτων λαμβάνουν χώρα λόγω της απότομης εισροής εργατών και expats από τρίτες χώρες. Οι έχοντες συγκριτικά δεδομένα διαπιστώνουν ότι το Κατάρ είναι το πιο συντηρητικό εμιράτο της περιοχής του Κόλπου και χάνει τα πρωτεία μόνο από τη Σαουδική Αραβία. Ειδικά, στον τομέα της αμφίεσης των γυναικών έχει παρατηρηθεί τον τελευταίο καιρό μία ισχυρή προώθηση της πιο ακραίας και συντηρητικής μουσουλμανικής "γραμμής", που επιβάλλει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κάλυψη του σώματος ακόμη και στις μη ντόπιες. "Το κολάν δεν είναι παντελόνι", "καλύψτε τους ώμους σας", "σεβαστείτε το μέρος που σας φιλοξενεί" και άλλες τέτοιες γραπτές παροτρύνσεις εμφανίζονται κατά καιρούς στους δημόσιους χώρους και στα μεγάλα πολυκαταστήματα.-Γενναίες αυξήσεις στις αμοβές των ντόπιων τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει σε αύξηση του κόστους σε ενοίκια, προϊόντα και υπηρεσίες. Στο μεταξύ, οι αμοιβές των expats δέχονται μειώσεις και πτωτικές πιέσεις, λόγω της μεγάλης προσφοράς. Όποιος σκέφτεται να κυνηγήσει την τύχη στο Κατάρ θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι το εργασιακό καθεστώς (sponsorship) είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για τον εργοδότη και πολύ αυστηρό για τον εργαζόμενο.-Το σύστημα απονομής δικαιοσύνης είναι ιδιαίτερα προβληματικό και ο βασικός κανόνας για τους μη ντόπιιους είναι "ου μπλέξεις". Θα δυσκολευτείς πολύ να βρεις το δίκιο σου...
Έζησα για δυο μήνες στο Άμπου Ντάμπι και μπορώ να επιβεβαιώσω ότι τα πράγματα κι εκεί είναι ακριβώς έτσι.Διαφωνώ κάθετα σε σχέση με το αν είναι πιο κοντά μας από τους Δυτικούς (σε άλλα ναι, σε πολλά όχι), ειδικά αν οι Δυτικοί είναι Ισπανοί, Ιταλοί ή Πορτογάλοι. Από την άλλη είναι βαθιά ρατσιστικές κοινωνίες. Υπάρχουν εθνολογικά κριτήρια για τα πάντα, μια βαθμίδα ιεραρχίας όπου οι ντόπιοι είναι πρώτοι, ακολουθούν Αμερικάνοι, Άγγλοι, Γερμανοί, έπονται Έλληνες, Ιταλοί, Ισπανοί, κτλ και τελευταίοι είναι οι φουκαράδες που έρχονται από την υπόλοιπη Ασία ή την Αφρική. Έχω πολλά περιστατικά να αναφέρω αισχρού ρατσισμού προς αυτές τις εθνότητες. Παρά τα παραπάνω, σαν Έλληνας (Γιουνάν) μόνο θετική αντιμετώπιση είχα και θα ήθελα να γυρίσω για κανέναν χρόνο στην περιοχή. Ειδικά Ντουμπάι, όπου δεν υπάρχουν τόσοι περιορισμοί για τις Δυτικές (είχα δει πολλές γυναίκες με υπερβολικά σέξυ αμφίεση).
καλημερα τελικα εγω να κανω η να μην κανω το βιογραφικο μου !!!...:)να αφησω δηλαδη την οικογενεια μου η να παραμεινω υπαλληλος των 560 ευρω μεικτα???? καλημερα και παλι !!! πολυ κατατοπιστικο το κειμενο σου καθως και αρκετα απο τα σχολια!!
Αγαπητη Σανάνθη,Μετα απο λιγες μερες στο Καταρ, εκτιμησα αφανταστα την Ελλαδα...Δεν ξερω αν μπορουμε καπως ασφαλως ν ανταλλαξουμε στοιχεια επικοινωνιας, αν ξερεις και εισαι διαθεσιμη, θα χαρω πολυ να τα πουμε απο κοντα!Με εκτιμηση,Αθηνά
Η περιγραφή της Dawha και του Qatar θυμίζουν σ' εξαιρετικό βαθμό εκείνη του Dubai απ' τον Νίκο Δήμου:[Γράμμα](http://bit.ly/WCspM0)[Ατλαντίδα](http://bit.ly/Xy82gI)[Έρημος](http://bit.ly/YjpODg)[Υστερόγραφο](http://bit.ly/Z37DrA)
Λόγω της ανθρωπογεωγραφίας του πληθυσμού μπορείς να βρεις τα πάντα και σε λογικές τιμές (λιβανέζικο, ινδικό, κινέζικο, ταϋλανδέζικο, γιαπωνέζικο, ιταλικό-μεσογειακό, κλπ).Από κρέατα απαγορεύεται (λόγω θρησκείας) η πώληση χοιρινού (βρίσκεις μόνο σε ειδικό πρατήριο τροφίμων και ποτών για expats, ένα σε όλη τη Ντόχα, αλλά δεν αξίζει τον κόπο).Η αραβική κουζίνα έχει πολλά κοινά σημεία με την ελληνική, οι γεύσεις δεν μου είναι ξένες, κάθε άλλο.Ωστόσο, ειδικά τα τελευταία χρόνια, οι ντόπιοι έχουν στραφεί προς τη fast-food "αμερικάνικου τύπου" κουζίνα με όλες τις αρνητικές συνέπειες για την υγεία τους.
Πολύ ενδιαφέρον το κείμενο! Θα ήθελα να μας πεις -αν είναι εύκολο- για τα σουπερμαρκετ, πως είναι οι τιμές και τα προιόντα...Μου έκανε εντύπωση πάντως που αν και έντονα μουσουλμανική χώρα, με τζαμιά σε κάθε γωνιά και καλέσματα για προσευχές, έχει ορθόδοξη εκκλησία! (ναι, σκέφτηκα πόσο πίσω μένει η Ελλάδα και σ'αυτό το θέμα!)Καλή συνέχεια στην Σανάνθη (εγώ δε νομίζω να άντεχα ούτε την ζέστη, ούτε πολλά άλλα...)
Λοιπόν, οι τιμές στα σούπερ μάρκετ είναι περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτές της Ελλάδας, ίσως και λίγο χαμηλότερες.Σημειωτέον ότι όλα τα προϊόντα είναι εισαγόμενα, με εξαίρεση κάποιες τοπικές μάρκες γαλακτοκομικών, αυγών και ορισμένων λαχανικών.Πάντως, χρόνο με το χρόνο έχω παρατηρήσει σταθερή αύξηση (μικρή, έστω) όχι μόνο στα πρόϊόντα αλλά και στις παροχές υπηρεσιών και έχω την πληροφόρηση ότι το φαινόμενο θα συνεχιστεί. Επειδή ισχύει το αφορολόγητο σε όλα τα είδη, μπορείς να αγοράσεις είδη πολυτελείας σχετικά φθηνότερα (μη φανταστείς καμία μεγάλη διαφορά, απλώς κάνουν εδώ γενναίες εκπτώσεις, όταν φτάνει η σχετική περίοδος) αλλά η γκάμα και το στυλ ανταποκρίνονται περισσότερο στα τοπικά γούστα (ολίγον τι "αραβοποιημένα", να το θέσω κομψά).Μεγάλη διαφορά είδα στις τιμές των αυτοκινήτων, από 20-25 έως και 50% χαμηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ελληνικές.Όσο πιο μεγάλου κυβισμού, τόσο μεγαλύτερη η διαφορά!Γι'αυτό στους δρόμους του Κατάρ βλέπεις κυρίως αυτοκίνητα 4Χ4 (βοηθάει και η τιμή της βενζίνης, που όπως ανέφερα ήδη, είναι πάμφθηνη).Την οικολογική πλευρά της ιστορίας, ας μην τη θίξω καλύτερα...
Σ'ευχαριστώ για την απάντηση! :)Και κάτι ακόμα -αν μου επιτρέπεις- στα παιδιά πως φαίνεται αυτός ο διαφορετικός κόσμος; Ή δεν υπάρχουν πολλές επαφές μεταξύ ξένων και ντόπιων;
Αν έχω επαφές με ντόπιες είναι λόγω των παιδιών μας που πηγαίνουν στα ίδια σχολεία. Αυτός είναι ο κοινός παρονομαστής και όλες οι συζητήσεις μας περιστρέφονται "ανώδυνα" γύρω από τα παιδιά μας. Στα αθώα μάτια των παιδιών μου όλα φαίνονται όχι μόνο φυσιολογικά αλλά και συναρπαστικά,γι'αυτά η ζωή είναι ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις!Το τελευταίο το πιστεύω κι εγώ, βέβαια! :)
Μακάρι να σου έχει πολλές όμορφες και ευχάριστες εκπλήξεις αυτό το ταξίδι, Σανάνθη! :)(Παρεπιπτόντως, το Ε της Ελευθεροτυπίας έχει ένα πολυσέλιδο άρθρο για το Κατάρ σήμερα)
Να 'στε καλά για το πολύ ωραίο άρθρο κι εύχομαι με το καλό να γυρίσετε στην πατρίδα μια μέρα.Έχω διαβάσει φρικτές ιστορίες για εργάτες και υπηρέτριες από άλλες χώρες που δουλεύουν στο Κατάρ, στη Σαουδική Αραβία και παρόμοια μέρη. Πίσω από τη χλιδή, η απόγνωση.
Πολύ ωραίο κείμενο!!Εγώ ζω 5 χρόνια τώρα στο Ντουμπάι. Πίσω από τη χλιδή και το γκλάμουρ κρύβεται πολύς πόνος και δυστυχία. Κάτω από τα ψηλά κτίρια πολύ αίμα. Και στις πουριτανές και παλαιών αρχών αραβικές οικογένειες πολύ ψέμα και ρατσισμός. Για μένα το Ντουμπάι και γενικά τα Εμιράτα είναι ψευτικες πόλεις χωρίς ιστορία, με ψεύτικους ανθρώπους!Θα ήθελα πολύ να γνωρίσω την Σανάνθη. in shallah μια μέρα να συναντήσω την Σανάνθη. Ανθή από Ντουμπάι.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ